Soms ontvang je plotseling van die berichten die het leven totaal veranderen, zolang als Marian het op prijsstelt zal ik met deze Blog zijn Ghostwriter zijn. (....Op 20 februari 2009 is Ton overleden....)
Vreemde titel?, jawel maar ik ben er van overtuigd dat Ton de woorden van deze Benedictijn in zijn bruine pij, op zijn sandalen met geitenwollen sokken zou hebben onderstreept en hem onmiddellijk in zijn vriendenkring zou hebben opgenomen. Benedictijnen zijn net als Ton niet zo streng in de leer en drinken ook graag een goed glas.
Ik heb zelf vroeger zo'n Monnik gekend en het is dan ook een beetje als eerbetoon aan Pater Alfred dat ik deze Broeder David hier onder in beeld breng en aan het woord laat.
Men heeft zijn tekst prachtig onder een videofilmpje gezet en er passende muziek bij gemixed. Ik zou zeggen goed luisteren en waarderen WIE, WAT en WAAR we zijn....
Het is alweer ruim een jaar geleden dat de trotse Ton mij vanaf zijn ziekbed belde dat hij OPA geworden was met de geboorte van zijn kleinzoon Teun. (Klik HIER voor een jaartje terug in de tijd)
Helaas heeft Ton niet zolang meer kunnen genieten van dit kleine mannetje dat intussen is opgegroeid tot een flinke peuter.
Ik zie het duidelijk voor me....al die dingen die Ton met zijn kleinzoon had willen doen. Heerlijk om zo'n knulletje tijdens je oppas sessies de fijne kneepjes van het leven te kunnen bijleren. Het Vader Jacob zou ie al snel op de piano, keyboard, computer of iets anders met toetsen hebben kunnen meespelen......
Ton, het was je niet meer gegund maar ik ben er van overtuigd dat met zo'n muzikale familie Teun nog wel eens met Oma Marian een deuntje ten gehore zal weten te brengen.
Allemaal van uit Heemskerk van Harte Gefeliciteerd met de eerste verjaardag van deze geweldige Teun.!
Ik probeer je een paar foto,s toe te zenden van mijn vakantie in Kroatië, maar op de een of andere manier kan ik dat maar met een tegelijk doen. Ik zal wel weer iets verkeerds doen, want het moet toch anders kunnen?
Mijn vakantie zit er al weer een week op, het was heerlijk in Kroatië, ik heb genoten van de mooie omgeving het prachtige weer en van het gezelschap van mijn vriendinnen, we hadden het zo gezellig met zijn vieren.
We hebben veel op het strand gelegen en gezwommen, verder ook veel gelezen en heerlijk gegeten, om de dag gingen we uit eten (keuze genoeg aan eettentjes op de boulevard) en de andere dagen kookten Frouk en Corrie onze onvolprezen kooksterren met een zeer goede reputatie, Nicoline en ik gooiden ons daarna op de afwas.
In onze gehuurde auto hebben we ook nog tochten gemaakt in de omgeving, zo zijn we in Dubrovnik geweest, ik was er zelf een keer geweest en dat was in 1970, ik heb begrepen dat de stad veel te lijden heeft gehad tijdens de laatste oorlog en dat er veel opnieuw opgebouwd moest worden.
Ja het was een heerlijke ontspannende week voor mij, helaas is dan weer dubbel zo moeilijk om in een leeg huis terug te komen en mijn verhaal niet aan Ton kwijt te kunnen, ik had dan ook weer een enorme dip de afgelopen week, maar ja, het gemis zal altijd blijven...
Van mijn zus kreeg ik het volgende gedicht toe gestuurd en dat verwoordt precies hoe ik me voel:
Heimwee
Het is heimwee, dat zo zeer doet, Dat me doet verlangen.
Dat de dagen van je ziekte vaak zwaar waren, ben ik niet vergeten, maar heimwee doet me zeggen: Je was er nog,ik kon je nog aanraken Ik kon nog met je praten.
Het is heimwee, dat met terugvoert naar de dagen van geborgenheid en de dagen die gewoon waren, de dagen overvol van geluk, Ook hadden we onze misverstanden en onze woordenwisselingen
Het is heimwee dat me telkens weer doet overlopen van verdriet.
Gisteren was Teun jarig, het was een groot feest voor hem. Al weer een jaar waar blijft de tijd? Zo jammer dat Ton dit niet meer mee mocht maken.
Zodra ik de foto,van Teun zijn verjaardag heb, stuur ik ze je toe.
Kijk, dat is het mooie van het Internet met zijn Cloud Computing Services.....je komt zomaar weer van die ouwe maten tegen die iets hebben te vertellen. Nieuwsgierig geworden hoe je je Contacten kunt onderhouden? probeer HIER maar eens.
Zo kreeg ik dit berichtje binnen van oud Fokker collega Peter:
LinkedIn Peter Huy has sent you a message.
Date: 9/11/2009
Subject: RE: Join my network on LinkedIn
Bram,
Goed plan ik volg nog steeds de weblog en ik bewonder je inzet en creativiteit. Onze Ton blijft zo op ons vizier.
Ik heb de INQA club in juni 2006 op bezoek gehad in Veldhoven voor een barbecue en heb een kort filmpje van Ton op keyboard en Marian op gitaar. Iets voor de blog? ..........
Nou, dat is natuurlijk altijd welkom en de YouTube is groot genoeg om er nog even een bestandje bij te zetten. Ik weet niet of Ton zelf het filmpje ooit gezien heeft, ongetwijfeld zou hij er opmerkingen over hebben gemaakt, maar het blijft historisch materiaal...gewoon helemaal Ton zoals wij hem hebben gekend...Wat bier en een ding met toetsen dan was hij helemaal in zijn element.
You are my sunshine...Ton, deze oldie lekker met Marian meegekreund door de BBQ-ers, zo was jij en zo zul je altijd in onze gedachten blijven
The other night dear, as I lay sleeping I dreamed I held you in my arms But when I awoke, dear, I was mistaken So I hung my head and I cried
You are my sunshine, my only sunshine You make me happy when skies are gray You'll never know dear, how much I love you Please don't take my sunshine away
I'll always love you and make you happy If you will only say the same But if you leave me and love another You'll regret it all some day:
You are my sunshine, my only sunshine You make me happy when skies are gray You'll never know dear, how much I love you Please don't take my sunshine away
You told me once, dear, you really loved me And no one else could come between But now you've left me and love another; You have shattered all of my dreams:
You are my sunshine, my only sunshine You make me happy when skies are gray You'll never know dear, how much I love you Please don't take my sunshine away
In all my dreams, dear, you seem to leave me When I awake my poor heart pains So when you come back and make me happy I'll forgive you dear, I'll take all the blame
You are my sunshine, my only sunshine You make me happy when skies are gray You'll never know dear, how much I love you Please don't take my sunshine away
Tja, 90 jaar bestaan van Fokker waarvan door Ton en mij samen zomaar ruim 70 jaar kunnen worden ingevuld. Ja jongen zo gaat dat in deze wereld, we hebben geen uitnodigingen ontvangen om als oud-employee iets van deze activiteiten te kunnen meevieren. Gelukkig zijn er nog de filmpjes die de mooie momenten kunnen vasthouden. Hulde aan al die mannen (en vrouwen) die de ouwe Fokker S11's in de lucht weten te houden. Deze kistjes zijn tenslotte ook al ruim 60 jaar (of een mensen leven) oud...
Hoi Marian, Je hebt een druk programma voor de boeg, maar er zijn vervelender dingen als op vakantie gaan.....
Mijn vakantie zit er al weer bijna op, en ja zo'n trektocht met een campertje door de wildernis heeft wel iets. Je leert steeds beter hoe bijzonder natuur is en hoe onbelangrijk wij eigenlijk zijn als je bedenkt dat hier bomen staan die meer dan 1200 jaar oud zijn.
Lopen langs de vloedlijnen en kijken wat er allemaal uit zo'n grote oceaan wordt aangespoeld is een beleving op zich. Soms gewoon griezelig als je die tientallen meters lange wieren? met tentakels als kabeltouwen ziet liggen....
Wij waren inderdaad de eerste dagen bij onze zoon in Vancouver, maar zijn nu aan het rondtouren op Vancouver Island (dat op zich alweer 800 km lang is). Als alles volgens plan verloopt komt Bram Jr vandaag bij ons op bezoek op zijn snelle Suzuki mtorfiets
Hoi Bram,
Leuke plaatjes vanuit Vancouver, verblijven jullie in een camper daar? ik dacht dat jullie bij je zoon logeerden. Ben je daar dan ook aan het trekken met die camper? het lijkt me fantastisch daar, zo'n prachtige omgeving, Ton en ik hadden zo'n reis ook nog wel willen maken, helaas dat zal nooit meer gebeuren.. we hadden nog zoveel samen willen doen, ik moet daar maar niet te veel aan denken de tranen zitten toch al hoog dezer dagen.
Vorig jaar om deze tijd, hadden we al die slechtnieuws gesprekken en wisten we (althans ik, Ton had nog hoop) dat het al hopeloos was; die hele film draait steeds weer voor me af, ik heb er zelfs nachtmerries over, wie had toen kunnen denken dat het zo snel zou gaan....
Ik ben echt wel een beetje jaloers op jou (en daar bedoel ik geen afgunst mee) dat het jou gegund is om met je vrouw zulke mooie reizen te maken, geniet er maar van je weet nooit wat het leven verder voor je in petto heeft.
OK genoeg gezeurd nou, volgende week ga ik ook een weekje op vakantie (wat ik je al meldde) een weekje zon zal me goed doen, dan heb ik nog een kleine week Barcelona op het programma staan voor in de maand oktober en als het goed is, ga ik ook nog een paar dagen naar Praag in december ( de jaarlijkse kerstreis met de personeelsvereniging ) dus ik heb nog wat te goed.
Ik had je graag nog wat mooie plaatjes van Teun toe gemaild maar daar heb ik de hulp van een van mijn kinderen bij nodig en ik vergeet ze dat steeds te vragen, ik ben er soms niet met m'n hoofd bij.
Ik ga zo naar mijn werk, ik moet nog twee nachten werken en dan gaat mijn vakantie in, Pim brengt me maandagmorgen vroeg naar Schiphol.
Bram ik stop er mee ik wens jullie nog een hele prettige voortzetting toe van de vakantie, na mijn vakantie mail ik je weer.