Ton krijgt zwerfkei

Een echte zwerfkei voor Ton, ik ben benieuwd welke wegen de kei die straks op zijn graf zal staan allemaal heeft afgelegd en wat ie heeft meegemaakt...
Keiologen hebben daar verstand van en zullen ons straks wel kunnen vertellen dat de kei meer dan 500.000 jaar oud is en afkomstig uit de zoveelste ijstijd of andere zondvloed..
(Nog even voor de ongelovigen..de stenen op deze foto staan dus gewoon zonder lijm in perfecte balans...ik heb vele van deze kunstwerken gezien en ook gebouwd tijdens onze vakantie in Vancouver Ca.)

Dat hoor je toch niet vaak dat een vrouw zal zeggen ...ik vond die Citroen C3 te traag met optrekken en heb hem ingeruild voor een lekkere felle Peugeot 107....maar Marian heeft nu 5 deuren met een Leeuw op de motorkap en is trots als een Pauw met het karretje van Pouw.



Hallo Bram,


Ik heb weer een paar nieuwtjes.

Ten eerst hebben de kinderen en ik een grafsteen uitgezocht en meteen maar besteld.
Het is een grote zwerfkei geworden met de tekst erop die ik al eerder aangaf, dus: " Dag lieve Bos, Dag lieve pap, Dag lieve opa " en natuurlijk met de naam Ton Bosman erop, plus zijn geboortedatum en sterfdatum.
Daarnaast komt er uiteraard een muzieksleutel op net als op de rouwkaart.
Het vervaardigen en plaatsen van de steen gaat ongeveer 10 weken duren, maar dat maakt niet uit; ik ben blij dat de aanzet is gedaan.


Verder heb ik vanmiddag een andere auto gekocht, een Peugeot 107 5 deurs met 29000 kilometer op de teller.
Hij is precies 3 jaar oud en ziet er prachtig uit kijk maar naar de bijgesloten foto; is ie mooi of niet??



De C3 heb ik ingeruild ik heb nooit aan die auto kunnen wennen, hij was me
te groot en hij was traag met optrekken.
Met de Peugeot heb ik een flinke proefrit gemaakt en ik heb kunnen constateren dat ie lekker fel is.
Dat wordt dus rijden op de snelweg in de toekomst.....

Goed Bram dat was het laatste nieuws,

Lieve groet,
Marian

Ton krijgt Monumentje

Marian is erg druk in de weer. De koffers zijn nog niet uitgepakt of ze gaat alweer.
Ze vindt haar afleiding en voldoening in de aanwezigheid van hun kleinkeind Teun.
Ik laat het Marian zelf allemaal maar vertellen:

Hoi Bram,

Daar ben ik weer.
Volgende maand is het een jaar geleden dat Ton is overleden om precies te zijn op 20 februari.

De laatste paar dagen ben ik voortdurend bezig met vorig jaar om deze tijd.
Dat hij ondanks dat ie al zo ziek was, toch naar het ijs wilde om voor de laatste keer in zijn leven de schaatsers te kunnen aanschouwen.
Dankzij de hulp van zijn broer Dick is dat toen gelukt.
En die keer dat hij naar IJburg wilde om het huis van Floor en Menno te zien, ook dat is gelukt, toen hielpen zijn zus en zwager hem.
Als ik de foto's zie van dit soort ondernemingen dan begrijp ik nog niet hoe hij dat heeft kunnen volbrengen en dan zitten de tranen weer hoog....

Ik ben nu bezig met een grafmonumentje voor Ton, eerder was ik er nog niet aan toe.
Het is moeilijk iets passends voor hem te vinden, het moet niet te kitscherig zijn en niet te groot.
Ik wil er in ieder geval naast de tekst een muzieksleutel op hebben.
De tekst staat al vast dat hebben de kinderen en ik al bedacht, het wordt zoiets als: " Dag lieve Bos, dag lieve pap en dag lieve opa " onder elkaar.

Verder gaat het wel redelijk met me hoor, ik ben nu lekker een aantal dagen vrij en ben ik een beetje aan het bijkomen van de 6 nachten die ik vorige week heb gewerkt.
Morgen komt mijn grote/kleine vriend Teun weer, hij is echt mijn zonnetje.

Op 7 februari ga ik samen met Floor, Menno en Teun een weekje op wintersport, niet dat ik ga skiën hoor dat kan ik niet, maar wandelen en genieten van de omgeving, gaat zeker lukken.



Bij het hotel is een kinderopvang dus kunnen Floor en ik ook gezamenlijk dingen ondernemen, samen naar de sauna bv.
We gaan naar Zwitserland naar het plaatsje Saas-Fee het hotel heet Alphubel.




A.s. vrijdag avond heb ik een feestje met de collega's en zaterdagavond is de jaarlijkse snertparty met een aantal oud-collega's van Fokker.
De eerste keer zonder Ton, vorig jaar zijn ze met z'n allen nog bij Ton geweest voor dat de party aanving; het was tevens het afscheid van Ton.
Ik heb je er over verteld destijds en dat heb jij toen op het blog gezet.

Tot slot stuur ik je nog een paar foto's toe van Teun.





PS is het nog gelukt met de pick-up?
Hopelijk kunnen jij en Gilbert binnenkort een keer komen om de apparatuur in de huiskamer na te komen kijken, er valt steeds meer uit.

Groetjes, Marian