Ton en de Brandweer

Tja dat is wat als midden in de nacht de brandweer bij je thuis komt....Horizontaal vervoeren van een patiënt betekent dus als je bed niet op de beganegrond staat dat er een hoogwerker aan te pas moet komen. Met spoed afhijsen van de patiënt heet dat dus....

Het onderstaande berichtje is geschreven door Marian en geeft pijnlijk nauwkeurig weer wat of de Bosmannetjes in korte tijd allemaal meemaken, vooral ook voor moeder Marian hoogtepunten met de bevalling van dochter Floor en daarbij de maagbloedingen en spoed behandelingen van Ton. Marian je doet het geweldig, houd vol.......

Dag lieve mensen,
Het is nu maandag 22 september. Ik zit nu mijn e-mail te beantwoorden.
Nu ga ik proberen jullie te vertellen wat er de afgelopen dagen is gepasseerd.

Maar op de eerste plaats vind ik het geweldig jullie te mogen vertellen dat onze dochter Floor het leven heeft geschonken aan onze kleinzoon Teun. Als jullie de nieuwe wereldburger willen zien, dan moet je even het internet op en even intikken: vschaik.spaces.live.com Let op, er zit een klein foutje in het mailtje van Marian, de S van Lives moet weg

Je kunt ook hier even klikken

Ook ik ben op het internet te vinden; vriend Bram Stolk heeft een zogenaamde weblog voor me aangemaakt. Het adres is: http://tonbosman.blogspot.com/

Op donderdag 11 sept. heb ik mijn eerste chemotherapie ontvangen, deze week was zeer vermoeiend. Je zintuigen gaan anders functioneren: de piano klonk heel anders, het geluid werd extra versterkt, het evenwicht had ik niet onder controle enz.enz.

Op woensdag die week erop kreeg ik de eerste complicatie van de chemo, ik voelde me al de hele dag niet lekker, vreselijk moe en zweterig.
Toen ik mijn bed instapte, werd ik vreselijk beroerd. Ik begon direct bloed te braken, een heel teiltje vol.

Ik bleek een fikse maagbloeding te hebben en moest acuut in het ziekenhuis worden opgenomen.
Omdat ik horizontaal vervoerd moest worden, werd ik per hoogwerker van de brandweer via het slaapkamerraam naar buiten getakeld en dat midden in de nacht!

In totaal heb ik in die twee dagen 4 maagbloedingen gehad en daarop een bloedtransfusie met 8 zakken bloed.

Vier dagen lag ik op de IC van het Amstellandziekenhuis, het ziekenhuis waar Marian werkt, er kwamen vele collega's van Mar op bezoek.

De volgende chemo die gegeven zou moeten worden, werd afgeblazen en de oncoloog ging met het VU ziekenhuis bellen voor een eenmalige bestraling aldaar om het kankerweefsel te verlittekenen en zo een volgende bloeding te voorkomen; in tweederde van de gevallen zou dat afdoende moeten zijn.
Dat gebeurde vrijdags de 19e en zondagmorgen mocht ik weer naar huis. Daarna had ik twee topdagen, ik kreeg weer trek en at weer redelijk veel.

Helaas was het allemaal van korte duur: maandagavond 22 september, gisterenavond dus, kreeg ik weer een maagbloeding en weer moest ik door de brandweer naar buiten getakeld worden. Dit keer werd ik naar de VU gebracht en eenmaal gestabiliseerd, ging ik weer terug naar het ziekenhuis in Amstelveen, wederom naar de IC.

Er is ons verteld dat ik niet meer gereanimeerd kan worden, dus als er echt een fatale bloeding optreedt, is het afgelopen.

Vandaag ben ik overgeplaatst naar de interne afdeling (kamer 128) en blijf ik nog een dag of twee in het ziekenhuis. Als alles dan goed gaat, mag ik naar huis.
Thuis kom ik op een bed in de kamer te liggen, want ik wil geen derde keer door de brandweer opgehaald worden.

Als jullie op bezoek willen komen, bel dan even. Ik wil jullie graag zien.

Groet, Ton

P.S. Deze e-mail is door mij (Marian) afgeschreven in opdracht van Ton.
Hij is nu redelijk goed, alleen erg emotioneel.