Ton en TNT (pakket uit de Hemel)

Hoi Bram,


Ik moet je even iets leuks vertellen.

De dag voor Kerst werd er door TNT een groot pakket bij mij bezorgd, geadresseerd aan T.Bosman en afkomstig van de Panorama.

De Panorama was altijd Ton’s lijfblad, Ton is tot aan zijn dood abonnee geweest alles bij elkaar zo’n 36 jaar.

De dag na zijn begrafenis heb ik een aantal abonnementen van Ton afgezegd waaronder de Panorama, daar heb ik ook netjes een bevestiging van gekregen.

Dus je snapt mijn verbazing dat er een pakket voor hem werd bezorgd.

Om een lang verhaal kort te maken; wekelijks beloont de Panorama 10 trouwe abonnees met een cadeau, Ton was dus een van de “gelukkigen”.

Hoe bizar kan het lopen! Het cadeau bevatte een elektrisch gourmetstel, zou Ton me een kerstgeschenk vanuit de hemel hebben gezonden?




Hoe dan ook ik ben er blij mee.

De Kerst ben ik goed doorgekomen dankzij al die lieve mensen om me heen.

Ik heb twee keer gezongen in de kerk met het koor en verder heb ik de eerste Kerstdag gedeeltelijk doorgebracht bij Floor Menno en Teuntje samen met Marleen en Pim.




De tweede Kerstdag was ik in Langeraar samen met mijn zus en haar man.

Vanmorgen ben ik weer thuis gekomen, ik ben nog een paar dagen vrij.

Ik werk met Oud en Nieuw, dat is zo’n beetje een traditie geworden, omdat ik altijd met Kerst vrij wilde zijn, koos ik er voor om met Oud en Nieuw de nachtdienst in te gaan.

Ton maakte daar nooit een probleem van maar verheugde zich wel op ons beider pensioen zodat we in de toekomst alle feestdagen samen zouden kunnen doorbrengen……

Bram ik hou er mee op ik word hier zo jankerig van.

Ik sluit de foto’s bij en ook een mooie foto van Teun ( kijk maar eens goed wat er op zijn truitje staat)






Liefs, Marian

Ton ook in 2010 gedachten

Ton is ooit op weg gegaan als Major TON in zijn spaceship naar onbekende bestemming, deze reis is aangevangen op DEZE pagina van de Blog. Onlangs kreeg ik een Follow-Up binnen over zijn ruimteavontuur....omdat de CONTROLS het ook op de Coming Home lieten afweten heb ik voor jullie ook maar een aantal Happy New Year wensen hier onder neergezet











Ik vond hem erg geslaagd deze nieuwjaarsboodschap van onze oude werkgever, ik ga de leukste verzamelen en HIER voor jullie neerzetten.

Deze HIER is van Mick van Kappen een oud Fokker collega

Ook aardig die van AIRBUS

Leuke info van CESSNA

Ton, Lennon, Dion & Hubble Telescope

En voor alle BLOG(mee)lezers: Prettige Feestdagen en een Gelukkig Nieuw Jaar

Ton zijn DigiCam was in Praag

Hoi Bram,

Ik zou je nog wat (enigszins gelukte) foto’s van Praag sturen; bij deze dus.

Fijn dat je het hebt laten sneeuwen voor mij in Praag.

Over sneeuw gesproken, wat een witte wereld is het nu hé?

Alleen voor het mij is het wat minder want ik moet vannacht werken en normaal gesproken bracht Ton me dan naar het ziekenhuis omdat ik het eng vond om zelf te rijden.

Enfin dat doet Pim nu, ja dat autorijden van mij schiet ook niet op; ik kan nog steeds niet wennen aan de auto die ik nu heb; ik heb daarom het plan opgevat om deze auto in te ruilen voor een kleinere en dan wordt het waarschijnlijk een automaat (op advies van velen) ik hou je op de hoogte, wordt vervolgd!

Deze donkere dagen voor Kerst zijn ontzettend moeilijk voor me, ik zal blij zijn als de feestdagen voorbij zijn.

Maar ik ben blij dat er zoveel mensen aan me denken.

Bedankt voor het/ons liedje op het blog, inderdaad uit 1967; Ton was 18 bijna 19 en ik was 20 en we waren zo verliefd!!!

Natuurlijk kon ik er niet met droge ogen naar kijken en luisteren maar dat is niet erg, ik kan beter janken dan alles opkroppen.

Ok Bram, mocht je nog het plan opvatten naar mij toe te komen, wacht dan tot na de feestdagen want ik heb het voorlopig heel druk tot zeker 6 januari.

Mocht ik niet meer ”spreken” nogmaals fijne feestdagen, een goed uiteinde en een nog beter begin>

Lieve groet ,

Marian

Ton stuurt geen Kerstkaartjes

Marian ik heb het voor jou even laten sneeuwen in Praag en de Gluhwein warm gezet en verderop Petula Clark aan het woord gelaten. Ik denk dat je omgeving zal zorgen dat je toch weer een fijne kerst zult hebben en geen enkele dag alleen thuis hoeft te zitten. Je moet voor jezelf maar eens nagaan wat je dit jaar allemaal hebt meegemaakt, teveel om op te noemen. Wij wensen je dan ook een goede start voor 2010 toe.......



Hoi Bram,



Afgelopen zondag kwam ik terug uit Praag.

Het was een leuke trip en we hebben veel gezien van de stad.

Jammer was het wel dat het weer niet echt mee werkte, het was erg nat in Praag veel regen en zo nu en dan natte sneeuw.

Maar we zijn op de kerstmarkten geweest en we hebben natuurlijk diverse malen glühwein gedronken.

Ik heb wat foto’s kunnen maken, niet veel want ook het digitale fototoestelletje van Ton liet het (net als de meeste nagelaten elelectronicaspullen) afweten.

Het zal niet zo zijn!!!



De elektronische apparatuur in de huiskamer vertoont ook nog steeds kuren m.n. het geluid wisselt van hard naar zacht en visa versa.

Het lijkt wel of Ton het vanuit het hiernamaals bestuurt…

En toeval of niet, net zat ik even naar Hilversum Best te kijken (een van de vele zenders van Ziggo) toen Petula Clark “voorbij kwam” met het liedje This is my song, dat was ons liedje.

Toen we verliefd werden, stond deze song hoog in de hitparade, Ton speelde het ook op de piano en dan moest ik het zingen…

Ja bij die herinnering komen de tranen snel.

(Charlie Chaplin)

Why is my heart so light?
Why are the stars so bright?
Why is the sky so blue
Since the hour I met you?

Flowers are smiling bright
Smiling for our delight
Smiling so tenderly
For all the world, you and me

I know why the world is smiling
Smiling so tenderly
It hears the same old story
Through all eternity

Love, this is my song
Here is a song, a serenade to you
The world cannot be wrong
If in this world there is you

[Chorus:]
I care not what the world may say
Without your love there is no day
So, love, this is my song
Here is a song, a serenade to you







Bram ik wilde je nog even melden dat ik dit jaar geen kerstkaarten verstuur, ik zie dat niet zitten.

Ton schreef ze altijd, dus trouwe bloglezers ik wens jullie via deze weg een fijne kerst en een heel gezond nieuw jaar toe.

En alle mensen die mij door het afgelopen jaar gesleept hebben, bedankt, bedankt en nog eens bedankt!!!!

Ik zou niet weten hoe ik het zonder jullie had moeten doen.



En jij Bram ook jij bedankt voor het nog steeds bijhouden van het blog ik ben er heel blij mee,

ook voor jou en je gezin hele fijne dagen toegewenst en een heel goed 2010.



OK ik ga er mee stoppen want ik moet zo werken.



Marian,

De foto’s van Praag stuur ik je nog toe.

Ton en de bruggen

Ton was voor mij ook een Bruggenbouwer, hij had gewoon iets in zich waardoor je je altijd op je gemak voelde als hij in je buurt was. Niet dat hij mensen naar de mond praatte maar hij wist altijd heel meegaand eventuele geschillen te slechten.

Nou Marian als je al die gebouwde bruggen in Praag nog wilt oversteken ben ik bang dat deze trip te kort voor je zal duren.
Geniet vooral van de kerstsfeer en breng je indrukken voor ons mee terug


Marian schrijft op dinsdag 8 december:
Morgenavond vertrek ik voor een paar dagen naar Praag, zondag ben ik weer terug.

Hopelijk werkt het weer een beetje mee en kunnen we genieten van de kerstsfeer in de stad.

Ik zal in ieder geval proberen weer een paar mooie plaatjes te schieten



Dat was het weer Bram, de foto’s komen eraan.



Liefs, Marian

Ton en de Eikenbomen

Tja, dat moet wel nog even groeien om een echte zware Eik te worden, maar we weten dat door jullie goede zorg en voldoende voedingsstoffen ook dit kleine takje zal kunnen uitgroeien tot zo'n krachtige boom.






Ik vond voor jullie een verhaal geschreven door Marjan Sorgdrager een echte Eikenkenster....


Verschillende soorten Eiken
Eiken zijn bijzonder sterke bomen en er bestaan heel wat varieteiten binnen deze plantengroep. Zo zijn er groenblijvende eiken en ook soorten met blad en bloemen dat je voor een hazelaar aan zou kunnen zien. De eikels zijn nogal kiemkrachtig en zo zie je op het platteland vaak spontaan opgeschoten eiken, die als een haag zijn geknipt.

Zomer Eik
De bekendste is de Zomer Eik de Quercus robur. De boom is erg tolerant wat grondsoorten betreft en gedijt in zon en halfschaduw prima. De boom wordt groot, toch kan de eik ook als haag worden geknipt. Op de Zomereik kunnen tientallen vogels en insecten leven.

Kleurige Eik
Een aantal eiken krijgt vlammende herfstkleuren één daarvan is de Amerikaanse eik (blad is in de herfst ook in de bloemwinkels te koopt). Dit is Quercus rubra, ook weer zo'n grote boom, prachtig in een landschappelijk tuin. De moeraseik- Quercus palustrus kan een wat nattere grond verdragen en kleurt, mits op een zonnige plek ook prachtig rood in de herfst.

De wintergroen Eik
Quercus x turneri 'Pseudoturneri' is een bijzondere verschijning in de winter. Hij is winterhard, maar verdraagt de koude winden wat minder. Zet de boom daarom liever wat beschut. Deze eik blijft nogal wat kleiner na 40 jaar bereikt hij misschien de 8 meter. En daarom uitstekend te gebruiken in de wat grotere stadstuin. De armeense eik - Quercus pontica is een struikachtige boom met ellipsvormige bladeren (verwarrend hoor). De herfstkleuren zijn goudgeel. Leuk om een dergelijke struik in je tuin te zetten. Hij is goed winterhard, maar de jonge exemplaren zijn wel wat vorstgevoelig.

De Eik
Grote bomen maken indruk en leven vaak honderden jaren. De inlandse Eik is één van deze bomen. Graag gebruiken we hardhout – dat uit de tropische regenwouden komt – maar ook het hout van een Eik is hardhout. Gelukkig (is dat wel zo?) is dit hout te duur, zodat de meeste Eikenbomen gespaard blijven. Ook de Eik wordt geacht bijzondere krachten te hebben en daarom was de Eik vroeger het middelpunt van religieuze diensten. In de begintijd van het Christendom probeerde men de heidense gebruiken uit te roeien en ook Apostel Bonifatius heeft hieraan zijn steentje bijgedragen.

Om te bewijzen dat de magische Eik niet een woonplaats van de goden was liet hij een honderdjaar oud exemplaar vellen, zeer onverstandig! Vaak waren deze bomen immers het middelpunt van het dorp, waar men rechtsprak, samenkwam en in de zinderende zomerhitte heerlijk in zijn schaduw kon zitten. Maar net zo goed zorgt de Eik voor voedsel; de eikels gaan naar de varkens en in zijn schors schuilen veel torren en kevertjes die op hun beurt als voedsel voor de vogels dienen. Met het omzagen van de Eik riep Bonifatius waarschijnlijk toch het kwaad over zich af, want we hebben allemaal op school geleerd wat er met hem is gebeurd!



Meer respect voor de machtige boom betrachtte Ovidius: Op een van de 7 heuvels waarop Rome werd gesticht stond een Eikenbos. Ovidius heeft dit bos onsterfelijk gemaakt met de volgende zinnen: "Een heilig bos, schaduwrijk en besloten, vol Eiken wiens kronen bijna de wolken aanraken, staat aan de basis van de heuvel Aventin. In het midden ontspringt een beek met kristalhelder water dat over een volledig met mos bedekte stam naar de dalen stroomt. Iedereen die dit bos binnengaat verzucht, "Dit hier moet de woonstee van een Godheid zijn". Wie weet, misschien staat er in Rome nog steeds een van deze bomen, want Eiken kunnen een zeer respectabele leeftijd bereiken.

Oerbos
Laten we eens proberen ons voor te stellen hoe een dergelijk oerbos eruit moet hebben gezien.

Zo'n bos vol immense woudreuzen met grillige stammen en hoog boven je een prachtig groen bladerdak dat beschermend ten hemel rijst. Maar ook liggen op de grond afgebroken takken die voor de kringloop (wederopstanding door dood) zorgen en plaats bieden aan vele mossen, schimmels en diertjes. Van dit zachte dichte mostapijt gaat een bijzondere haast sacrale werking uit, ook wij nuchterlingen uit de 21 eeuw raken hierdoor geroerd.

Dit is wat we voorstaan met de wens oerbossen terug te krijgen in Nederland. Het kunnen (op mooie zomerdagen) tempels worden voor onze broodnodige rust.

Nog steeds waarderen we de Eik en zijn hout, de boom kent heel wat gedaanten en ook het hout wordt door de ambachtigelijke timmerman zeer gewaardeerd. En tijdens de lange zomeravonden zullen we menig flesje wijn opentrekken. En weet dat de lekkerste wijn heeft liggen rijpen op een Eikenhouten fust.






Hoi Bram,

Dat heb je weer mooi gedaan, de foto’s met mijn verslag erbij.

Fijn dat je de toespraken met tekst en al op het blog hebt gezet, kon ik ze zelf ook weer lezen.

Ik heb van mijn zus nog meer foto’s op een cd’tje toegestuurd gekregen.

Afgelopen zondag vierden we sinterklaas op IJburg, het was ondanks dat we Ton erbij misten wel gezellig.


Liefs, Marian

Ton heeft zijn boom

Hoi Bram,

Ik zou je nog een verslagje sturen over de Boomplantdag.

Het is al weer een week geleden dat we in het Wilhelminabos waren om uit naam van Ton een boom te planten.



Het was koud en guur en het regende.

We parkeerden onze auto’s op het parkeerterrein van pretpark Walibi en werden vandaaruit via pendelbussen naar Dronten vervoerd.




Daar aangekomen was er eerst een ceremonie op de gedenkplaats waar de glazen panelen staan met daarop de namen van de dierbaren die aan kanker zijn overleden.







Er was een koor dat mooie liedjes ten gehore bracht er waren toespraken en na de minuut stilte lieten de duizenden bezoekers de rode en witte ballonnen los om ze naar de hemel te laten vliegen.





Het was een prachtig schouwspel.

Daarna gingen we het bos in om de boom te planten.



We konden kiezen uit vijf bomen, het is een eik geworden, dat vonden we wel bij Ton passen, hij was immers een boom van een vent……

Na afloop hebben we bij mijn zus in Biddinghuizen geluncht en zijn we huiswaarts gegaan.

Op de dag zelf was ik niet echt emotioneel maar de hele verdere week wel, en nog….

Het lijkt wel of het gemis steeds erger wordt!

Er gaat geen dag voorbij of ik huil om hem, ik mis die man zo verschrikkelijk…

A.s. zondag gaan we bij Floor en Menno sinterklaas vieren, voor het eerst zonder Ton, het zal moeilijk zijn maar ik weet zeker dat Ton dat gewild zou hebben.




Lieve groet, Marian

Naschrift:
Ik vond HIER nog een filmpje gemaakt door een medebezoeker

En dan speciaal voor jullie Teun het Levensverhaal van de Eikenboom, ik denk dat het velen van ons niet meer vergund zal zijn de Eikenstek van Ton te zien uitgroeien tot een echte grote zware EIK, maar Teun maakt een goede kans om heel veel later tegen zijn kleinkinderen te kunnen zeggen....kijk hier staat mijn Opa als EIK.....



En dan Ton, hier nog de speciale versie van het lied van je AJAX Kluppie. Ik heb begrepen dat bij het planten van je boom dit toepasselijke lied door het koor ten gehore is gebracht...Ook jij hebt aan ons laten zien dat je kon zingen, vechten, huilen, bidden, lachen, werken en bewonderen.....

Groetjes Bram

Ton en het Bos

Het is hier al vaker genoemd maar het Koningin Wilhelminabos krijgt nu voor mij een diepere betekenis omdat ook Ton sinds een paar dagen hier is opgenomen.
Marian heeft mij verslag gedaan van deze bijzondere dag in Dronten waar nu voor de 10-e keer jaarlijks een boom wordt geplant voor aan kanker overleden dierbaren.

Het verhaal van Marian en vooral de bijbehorende foto's vind ik zo indrukwekkend dat hiervoor een eigen Blog pagina wordt opgesteld, ik moet nog even nadenken over de juiste invulling en indeling dus die houden jullie nog tegoed.

Op deze pagina zet ik wat algemene zaken neer die zich op de ''Bomen voor het Leven-dag'' van 28 november 2009 hebben voorgedaan. Als je meer wilt weten klik dan HIER voor de Homepage.

Een impressie van de indrukwekkende Bomen voor het Leven-dag, waar zo’n 1500 mensen bij elkaar steun zochten en bomen plantten voor hun verloren geliefden.

.....Het is dit jaar voor de tiende keer dat we bijeen zijn in het Koningin Wilhelminabos en zoals alle negen voorgaande keren is dit een bijzonder moment. U bent hier namelijk bijeen om een geliefde van u die is overleden aan kanker te herdenken en voor haar of hem een boom te planten als symbool van nieuw leven.

De Stichting Nationale Boomfeestdag en Staatsbosbeheer hebben het Koningin Wilhelminabos in 1999 aangeboden aan KWF Kankerbestrijding ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van KWF Kankerbestrijding en sindsdien zijn honderden namen op glazen panelen gegrift, zoals de persoon voor altijd in uw geheugen is gegrift en er zijn evenveel bomen als symbool voor hoop en leven geplant.

Daarmee is het Koningin Wilhelminabos een uniek monument voor al die mensen die ons zo bruut en veel te vroeg zijn ontvallen als gevolg van de ziekte kanker.
Ik denk aan actrice Josine van Dalsum die haar strijd tegen longkanker niet heeft kunnen winnen. Zij was in 2007 met een nabestaande meegekomen naar dit bos en maakte indruk door openhartig over haar strijd te vertellen.

Door mensen als Josine van Dalsum en al die anderen, zou ik nog meer willen dat het Koning Wilheminabos niet meer groeit. Niet omdat ik u het moment wil ontnemen om te gedenken, geenszins, maar wel omdat de ziekte kanker dan geen mensenlevens meer zou eisen en - en dat is mijn innige wens - dat dit slechts een chronische ziekte is. Helaas, zover zijn we nog niet.

De zestig jaar dat KWF Kankerbestrijding bestaat, is veel vooruitgang geboekt, absoluut. De 5jaarsoverleving bijvoorbeeld is gestegen van 25 procent in 1948 tot 55 procent nu en dat is een forse stap voorwaarts. Maar nog steeds wordt een op de drie Nederlanders geconfronteerd met deze ziekte en helaas heeft dat bij veel te veel mensen een noodlottige afloop. Dat hoef ik u niet te vertellen, want daarom bent u hier. Maar er is hoe dan ook veel werk te verzetten.

Elk jaar weer komen bij KWF Kankerbestrijding veel emotionele reacties binnen van mensen die de naam van een dierbare hebben vereeuwigd en die hier een boom hebben geplant. Deze dag wordt als zeer waardevol ervaren en biedt nabestaanden de gelegenheid de machteloosheid die er is door het overlijden van een dierbare een plek te geven. Bezoekers putten troost uit deze dag en uit alle andere dagen dat zij dit bijzondere bos, waar emoties hoorbaar door de bladeren ruisen, bezoeken.

Ik wens u een waardige en waardevolle dag toe in dit bijzondere bos.

Ton Hanselaar
algemeen directeur KWF Kankerbestrijding

Als bijzondere toespraak zet ik hier het verhaal neer van Suzan die helaas ieder jaar weer een boom moet komen planten....

.....2 Jaar geleden waren wij hier om bomen te planten. 3 Bomen om de zwager, zus en broer te gedenken die een half jaar eerder waren overleden aan kanker.
Maanden van rouw lagen toen achter ons, maanden van verdriet en gemis.
Die dag bracht ons troost, het planten van bomen bleek een manier om te gedenken en tot uitdrukking te brengen dat het positieve dat zij in ons leven gebracht hadden niet verdwenen was met hun dood.

Het planten van de bomen was ook een manier voor onszelf om richting te geven aan de moeilijke weg van rouw. Het voelde als het uitspreken van een stukje geloof in de toekomst,het realiseren van nieuw leven op fundamenten van verdriet.
De muziek en woorden welke die dag klonken vormden samen een melodie die bij heel veel achtergeblevenen pasten.
Geïnspireerd en getroost nam ik me voor om later nog eens terug te komen.

En vandaag zijn wij opnieuw hier om een boom te planten. Een boom voor mijn broer Martien welke 19 mei van dit jaar is overleden aan de gevolgen van maagkanker.
10 Maanden van ziek zijn gingen aan zijn dood vooraf, maanden waarin hij heeft gevochten, positief was en altijd weer een weg wist te vinden om met de negatieve berichten om te gaan.

Maanden waarin onderzoeken, operaties, chemotherapie en pijn de dagen vulden. Er veranderde zoveel voor hem en voor ons die van hem hielden.
Hij ging zelf voorop om die veranderingen in te passen en te accepteren, onnavolgbaar bleef hij richting geven aan zijn levensweg, ook toen hij hoorde dat die weg spoedig ten einde zou zijn.
Hij leerde ons dat waar liefde en moed zijn, overal een weg in kan worden gevonden…

Afscheid nemen is moeilijk.
Een stukje van ons ging met hem mee, tegelijkertijd zullen wij hem altijd bij ons dragen.
En daarom voel ik naast verdriet ook vertrouwen, vertrouwen dat wij zullen leren om van het leven te houden zonder hem.
Afscheid nemen is moeilijk, toch schept het ook een nieuwe verbondenheid bij ons die achterblijven. En op de dagen waarop het niet lukt word ik stil, denk terug en luister.
En telkens weer hoor ik dan die melodie van herinnering, moed en liefde en put daar troost uit. Ik hoef niet echt los te laten, jullie zijn nog in mijn leven en inspireren mij.
Het is goed om te weten dat als ik goed luister zal horen, altijd weer.

Afscheid nemen kent vele momenten en verschillende ervaringen. Vandaag zijn we samen in het Koningin Wilhelmina bos. Een plaats waar de namen op de glazen panelen verhalen over zo veel mensen die gemist worden. Namen van mensen waar wij van hebben gehouden, met wie we zoveel gedeeld hebben, die zo ziek zijn geweest, die hebben moeten leven met de ziekte kanker en daaraan zijn overleden.
Een plaats waar wij die achter gebleven zijn hun nagedachtenis eren door hun namen te noemen en terug te denken aan hen. Een plek waar wij nieuw leven planten, elkaars verdriet zien en horen en straks ieder op zijn eigen manier verder gaan op de eigen levensweg.

Vandaag zijn we even samen opgelopen, waren we reisgenoten voor een dag.
Ik wil besluiten met een tekst waar mijn broer zich helemaal in kon vinden, hij wilde ons die woorden meegeven:

Als je mij nog iets wilt geven,
dan zou ik vragen,
sterf niet met mij,
omhels het leven.
Je mag bedroefd zijn , maar wanhoop niet ,
verdrink niet in te groot verdriet.
Als je mij nog iets wilt schenken dan zou ik willen,
blijf toekomst zien.
Blijf hoopvol denken zodat je uitgroeit en voluit leeft ,
het leven alle kansen geeft "

Ton en zijn PU

Ja inderdaad Ton heeft ook een PU achtergelaten. Een PU? jazeker eentje zonder slinger, maar wel een ouderwetse draaitafel. Toen ik er tijdens mijn laatste bezoek bij Marian naar keek bleek het naaldje ''op half elf te hangen'' Goh zei Marian nog ik speel er nog steeds plaatjes mee af....





Nou, ik dacht ik zoek even een andere naald uit ons hobbyclub assortiment van een paar honderd saffiertjes en diamantjes....jammer niets gevonden wat blijkt te passen.
Rest mij niets anders dan het hele element maar te vervangen, maar ik weet vanaf hier niet meer hoe of het er uit ziet.

Marian, dat ding moet weer goed speelbaar worden om je nieuwe collectie van vinyl te kunnen beluisteren. Vertel maar even wanneer ik de PU kan ophalen want Gilbert blijkt gewoon onbereikbaar.

Dat geluid van de video zal ik ook meteen even proberen te fixen.....

Hoi Bram,

Wat fijn de de LP's zo'n goede bestemming hebben gevonden.
Ik heb er vorige week weer een aantal gekregen uit een boedel via vrienden van mij.
IK zoek eerst uit welke ik zelf wil houden en daarna mag de rest weer naar Bas.
Hopelijk vind je nog een nieuwe pick-up naald voor me zodat ik ze kan draaien.

Momenteel zit ik (alweer) in de nachtdienst ditmaal zijn het vijf nachten, nog drie te gaan.
Het is weer razend druk, de wereldbevolking blijft zich maar uitbreiden vooral in Amstelveen en omstreken.

Ik hoop dat Gilbert gauw even tijd voor me vind voor het home cinema systeem en ojah de video geeft opeens geen geluid meer, er is wel beeld maar geen geluid..??

OK Bram dat was het weer ik hoor wel weer van je.

Lieve groet, Marian

Ton en zijn Memorabilia

Tijdens de zolderopruiming had Marian mij een aantal LP's meegegeven met de boodschap ''misschien kan je er iemand nog een plezier mee doen''.
Ik had haar beloofd om onze Collecteur en Connaisseur van het zwarte vinyl te benaderen met de vraag of hij de collectie van Ton onder zijn hoede kon nemen..

Bas, de gastheer van onze Radio Hobby Club is een ras verzamelaar en beschikt over ontzettend veel grammofoonplaten, wij zeggen wel eens hé van die artiest heb je wel drie dubbele maar Bas legt dan uit dat het 3 verschillende persingen zijn en dus toch verschillend.




Het was deze zaterdag een beetje een hectische dag op de Hobby Club, de andere leden waren afwezig en er waren nog al wat probleem TV-tjes die hersteld moesten worden, dat was dus even zeuren op die alweer ijskoude zolder in Velsen Noord.



Inmiddels had Bas de platencollectie van Ton ''gerubriceerd en gereconditioneerd'', dat betekent in zijn geval dat de binnenhoes op de juiste wijze in de buitenhoes wordt geschoven zodat een stofvrije opslag gewaarborgd is. Er waren een aantal stapels gemaakt gesorteerd naar genre en persoonlijke voorkeur. De meezingers met een hoog Tante Leen en Vader Abraham gehalte die als oefenmateriaal voor de band The Gay Mixers ooit waren aangeschaft werden even terzijde geschoven.....

Vervolgens kwamen we na het nuttigen van wat snacks aangevuld met de wijnen op het idee om Ton bij dit geheel te betrekken en een kaars voor hem op te steken tijdens het bekijken van zijn LP collectie.



Sommige mensen verzamelen alleen grammofoonplaten omdat ze gecharmeerd zijn van de afbeelding op de hoes, maar bij Bas is dat anders. Hij beschikt over professionele afspeel en weergave apparatuur die in een studio niet zou misstaan en de afwezigheid van naaste buren beperken hem geenszins in het door de geluidswal geproduceerde volume.




Kortom we hebben alles uit de kast gehaald en lekker meegezwijmeld met de LP's van Jim Reeves, The Platters, Ray Connif, Neil Diamond, Paul Anka, Booby Vee, Franky Lane, The Everly Brothers, Clif Richard en nog vele andere. Voortdurend werd vastgesteld dat Ton een warme collectie had aangelegd die absoluut kras en kraakvrij kon worden afgespeeld. Bas werd bijna lyrisch toen hij vaststelde dat de originele versie van Mikis Theodorakis met Zorba the Greek zich ook in de collectie bevond. Ik heb trouwens nooit geweten dat Jonnie de Sirtaki zo geweldig kon uitvoeren.....

Men zegt wel eens ''Toon mij uw Boekenkast en ik weet wie u bent", nou wij weten nu ook aan de hand van de platenverzameling wie Ton Bosman is geweest.....

Ton (en Marian) bedankt dat je dit voor ons hebt nagelaten, wij waren weer even helemaal terug in de jaren 60 en wees er van overtuigd dat de meeste platen een goed plekje hebben gekregen.

Jonnie, Bas en Bram, bekijk ons HIER
en wil je onze 48 uurs kaars zien branden klik dan HIER

Ton krijgt een eigen boom

Bomen voor het Leven-dag 2009

U kunt zich niet meer aanmelden voor de boomplantdag op 28 november 2009. U kunt zich wel opgeven voor 27 november 2010.

Let op: U kunt met maximaal 5 personen naar deze dag komen. Hierdoor hoeven we minder aanmeldingen af te wijzen en hebben zoveel mogelijk mensen de gelegenheid om een boom te komen planten.

...Maar, na de officiële plantdag op 28 november zijn natuurlijk alle vrienden van Ton van harte welkom om het BOS van onze BOS te bezoeken, zijn BOOM te bewonderen, zijn NAAM in de GLASPLAAT te ontdekken, zijn GEDICHTEN te lezen en weer even stil te staan bij zijn VRIENDSCHAP....



Konigin Wilhelminabos
In 2000 is de actie 'een Boom voor het Leven' gestart. Met deze actie is door Stichting Nationale Boomfeestdag het initiatief genomen tot de oprichting van het Koningin Wilhelminabos, een Gedenkbos voor dierbaren die overleden zijn aan kanker.

Dit bos ligt in de boswachterij Roggebotzand van Staatsbosbeheer in de gemeente Dronten. De actie is een samenwerking tussen de Stichting, KWF Kankerbestrijding en Staatsbosbeheer. Staatsbosbeheer en de Stichting hebben dit Gedenkbos geschonken aan KWF Kankerbestrijding ter ere van haar 50-jarig bestaan.

Het gaat met deze actie niet om de individuele boom voor een speciaal iemand, maar om het realiseren van een Bos, met daarin een speciale Gedenkplek, waar overleden dierbaren worden herdacht.

De herinnering aan de dierbaren wordt gevormd door glaspanelen met daarop de namen voor wie een boom geplant is in het bos. Al meer dan 17.500 namen vormen op dit moment een blijvende herinnering: een bijzonder natuurmonument voor een bijzonder iemand.



Op 26 oktober 2007 heeft Stichting Nationale Boomfeestdag met haar Gedenkbos de ‘International Funeral Award' gewonnen voor beste serviceverlening aan nabestaanden. Volgens het juryrapport levert de Stichting met dit initiatief een belangrijke én vernieuwende bijdrage aan rouwverwerking en herdenking van overleden dierbaren. Het bos is uniek in de wereld en kent alleen zijn gelijke in Israël. Een bijzonder lovend initiatief dat navolging verdient in heel wat landen, aldus de jury.


Ontwerp
Het bos wordt aangelegd naar een ontwerp van Carolien van de Bles en Linda Hollander. Zij maakten dit ontwerp als afstudeeropdracht voor hun studie Bosbouw aan de Internationale Agrarische Hogeschool Larenstein in Velp.

Een laan met aan weerszijden bomen voert naar een open plek vol licht. Deze symboliseert het moment van het aanschouwen van het levenslicht. Een kronkelend pad symboliseert het levenspad. Dit eindigt met een brug, symbool van de brug tussen leven en dood die iedereen ooit over moet. Hierna komt men bij de Gedenkplek. Vanaf de Gedenkplek leidt een pad naar de percelen waar vanaf 2000 bomen zijn aangeplant.



Via een ander pad, vanaf de Gedenkplek gaat de bezoeker terug: het leven verder gaat, met verdriet èn goede herinneringen. Langs de paden staan gedichten van Peter de Vos, Harry Wanders en Liesbeth de Kat die deze symboliek verwoorden.

De Gedenkplek
De Gedenkplek is een ontwerp van Peter J. Derksen, directeur van de Stichting Nationale Boomfeestdag en initiatiefnemer van het bos.

Centraal op de Gedenkplek staat een beeldje van Koningin Wilhelmina. Dit is gemaakt door Willem Verbon. Het is het gietmodel van het beeld van Koningin Wilhelmina aan de Wilhelminakade in Rotterdam, dat op 29 oktober 1999 is onthuld door Z.K.H. Prins Bernhard.

Rond het beeld staan in een onderbroken cirkel twaalf Millenniumbomen, één voor elke provincie. Twaalf verwijst ook naar uren, maanden, tijd. De cirkel is onderbroken omdat het directe contact met de overleden dierbaren verbroken is.

Op de lege plek in de cirkel heeft de Contactgroep Nabestaanden Kankerpatiënten (CNK) op 9 december 2000 namens alle nabestaanden een Moeraseik geplant. Ook dat is symbolisch: onze blijvende herinneringen aan de overledenen maken de cirkel toch weer sluitend.

Buiten de bomencirkel staan in cirkels de glaspanelen met de namen van hen die in dit bos worden herdacht. Twee lege panelen verwijzen naar mensen die aan kanker zijn overleden, maar niet met naam en toenaam op de Gedenkplek staan vermeld.

Repertoire projectkoor “Zingen voor je Leven”

•Sana Sananina
•O Lord, hear my prayer
•Noyanna
•This little light of mine
•Koh ha’olam kulo
•My funny Valentine
•Shpil ze mir a lidele af yidish
•Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
•Aué
•Somewhere
•Ik zing

Ton in mijn kofferbak

Hoe moet je nu deze titel interpreteren?
Ton in mijn kofferbak...het gaat kennelijk over de kofferbak van mijn auto.
Heb ik de hoofdprijs in de postcode loterij gewonnen en 100.000 euri meegekregen?
Heb ik mijn tuin winterklaar gemaakt en die ouwe regenton afgevoerd?
Heb ik een partijtje gewassen grindtegels met een gewicht van 1000 kg vervoerd?

Allemaal niet waar dus....
Het was gisteren alsof ouwe makker Ton met mij mee terug reed van de Populierenlaan naar Heemskerk.
De kofferbak was afgeladen met Ton nostalgia die Marian allemaal bij elkaar had gezocht en waarvan afstand moest worden gedaan om wat orde te scheppen in de chaos op haar zolder.




De oogst bestond inderdaad uit tonnen aan oude Langspeelplaten, kilometers snoertjes, talloze adapters, videospullen, telefoons en andere vroeger door Ton gekoesterde voorwerpen uit zijn verzameling.

Tot vreugde van Marian is er nu weer wat overzicht op de biljartzolder ontstaan maar de digitale piano en het biljart zelf zullen er ook nog aan moeten geloven een andere plek te vinden.

Gelukkig zijn we ook nog constructief bezig geweest met het installeren van de Flatscreen en dankzij de hulp van Pim kon in de huiskamer het Audio/Video wandmeubel iets naar voren worden geschoven om de hinderlijke kraakstoring veroorzaakt door een teruggedrukte pin-5 van de Scartconnector te verhelpen.



Tja, Ton was natuurlijk een goochelaar als het gaat om het maken van verloopjes en verbindingen, het aantal scart aansluitingen bij ''normale'' mensen zal de twee meestal niet te boven gaan, maar achter de kast van Ton heb ik er zeker 10 aangetroffen. Hij kan het ons niet meer vertellen waarom er bijvoorbeeld twee stuks HDD/DVD recorders in zijn meubel zitten evenals een tweetal Hi-Power Audio amplifiers.



Goed, Pim dus blij, want die kon de overcomplete HDD/DVD mee naar huis nemen en zo kon er toch nog een aansluiting voor de Video Recorder worden gevonden. Stilstand bleek ook hier achteruitgang want de VCR was aanvankelijk niet meer in staat een beeld te produceren. De ouwe truc om hem een tijdje in FFWD te laten spelen loste ook dat euvel weer op.

Een vurige wens van Marian was nog dat het immense Flatscreen zijn geluid via het Home Cinema Systeem zou afspelen. Deze klus heb ik in afwachting van onze handige Gilbert nog maar even uitgesteld......







PS,
De getoonde afbeeldingen zijn niet door mij op de Populierenlaan gemaakt!!


Hoi Bram,

Van a.s maandag ben ik bijna twee weken vrij.
Zie jij kans om dan eens een dag te komen om de elektronische apparatuur in mijn huiskamer na te kijken?

Ik denk dat je wel een poosje zoet bent met al die spullen.
De eerste week heb ik op maandag, dinsdag en vrijdag geen afspraken, op donderdag ook niet maar dan is Teun er.
Teun loopt niet in de weg want hij kan gewoon in de box, de tweede week heb ik de maandag de dinsdag en de woensdag nog open staan.

Verder heb ik nog het een en ander op zolder staan, wat ik wel kwijt wil.

Voel je niet verplicht Bram, als je niet kan, komt het wel een andere keer.

Groetjes ook aan Els en hopelijk tot ziens (ergens in de komende twee weken?)


Marian