Ton en TNT (pakket uit de Hemel)

Hoi Bram,


Ik moet je even iets leuks vertellen.

De dag voor Kerst werd er door TNT een groot pakket bij mij bezorgd, geadresseerd aan T.Bosman en afkomstig van de Panorama.

De Panorama was altijd Ton’s lijfblad, Ton is tot aan zijn dood abonnee geweest alles bij elkaar zo’n 36 jaar.

De dag na zijn begrafenis heb ik een aantal abonnementen van Ton afgezegd waaronder de Panorama, daar heb ik ook netjes een bevestiging van gekregen.

Dus je snapt mijn verbazing dat er een pakket voor hem werd bezorgd.

Om een lang verhaal kort te maken; wekelijks beloont de Panorama 10 trouwe abonnees met een cadeau, Ton was dus een van de “gelukkigen”.

Hoe bizar kan het lopen! Het cadeau bevatte een elektrisch gourmetstel, zou Ton me een kerstgeschenk vanuit de hemel hebben gezonden?




Hoe dan ook ik ben er blij mee.

De Kerst ben ik goed doorgekomen dankzij al die lieve mensen om me heen.

Ik heb twee keer gezongen in de kerk met het koor en verder heb ik de eerste Kerstdag gedeeltelijk doorgebracht bij Floor Menno en Teuntje samen met Marleen en Pim.




De tweede Kerstdag was ik in Langeraar samen met mijn zus en haar man.

Vanmorgen ben ik weer thuis gekomen, ik ben nog een paar dagen vrij.

Ik werk met Oud en Nieuw, dat is zo’n beetje een traditie geworden, omdat ik altijd met Kerst vrij wilde zijn, koos ik er voor om met Oud en Nieuw de nachtdienst in te gaan.

Ton maakte daar nooit een probleem van maar verheugde zich wel op ons beider pensioen zodat we in de toekomst alle feestdagen samen zouden kunnen doorbrengen……

Bram ik hou er mee op ik word hier zo jankerig van.

Ik sluit de foto’s bij en ook een mooie foto van Teun ( kijk maar eens goed wat er op zijn truitje staat)






Liefs, Marian

Ton ook in 2010 gedachten

Ton is ooit op weg gegaan als Major TON in zijn spaceship naar onbekende bestemming, deze reis is aangevangen op DEZE pagina van de Blog. Onlangs kreeg ik een Follow-Up binnen over zijn ruimteavontuur....omdat de CONTROLS het ook op de Coming Home lieten afweten heb ik voor jullie ook maar een aantal Happy New Year wensen hier onder neergezet











Ik vond hem erg geslaagd deze nieuwjaarsboodschap van onze oude werkgever, ik ga de leukste verzamelen en HIER voor jullie neerzetten.

Deze HIER is van Mick van Kappen een oud Fokker collega

Ook aardig die van AIRBUS

Leuke info van CESSNA

Ton, Lennon, Dion & Hubble Telescope

En voor alle BLOG(mee)lezers: Prettige Feestdagen en een Gelukkig Nieuw Jaar

Ton zijn DigiCam was in Praag

Hoi Bram,

Ik zou je nog wat (enigszins gelukte) foto’s van Praag sturen; bij deze dus.

Fijn dat je het hebt laten sneeuwen voor mij in Praag.

Over sneeuw gesproken, wat een witte wereld is het nu hé?

Alleen voor het mij is het wat minder want ik moet vannacht werken en normaal gesproken bracht Ton me dan naar het ziekenhuis omdat ik het eng vond om zelf te rijden.

Enfin dat doet Pim nu, ja dat autorijden van mij schiet ook niet op; ik kan nog steeds niet wennen aan de auto die ik nu heb; ik heb daarom het plan opgevat om deze auto in te ruilen voor een kleinere en dan wordt het waarschijnlijk een automaat (op advies van velen) ik hou je op de hoogte, wordt vervolgd!

Deze donkere dagen voor Kerst zijn ontzettend moeilijk voor me, ik zal blij zijn als de feestdagen voorbij zijn.

Maar ik ben blij dat er zoveel mensen aan me denken.

Bedankt voor het/ons liedje op het blog, inderdaad uit 1967; Ton was 18 bijna 19 en ik was 20 en we waren zo verliefd!!!

Natuurlijk kon ik er niet met droge ogen naar kijken en luisteren maar dat is niet erg, ik kan beter janken dan alles opkroppen.

Ok Bram, mocht je nog het plan opvatten naar mij toe te komen, wacht dan tot na de feestdagen want ik heb het voorlopig heel druk tot zeker 6 januari.

Mocht ik niet meer ”spreken” nogmaals fijne feestdagen, een goed uiteinde en een nog beter begin>

Lieve groet ,

Marian

Ton stuurt geen Kerstkaartjes

Marian ik heb het voor jou even laten sneeuwen in Praag en de Gluhwein warm gezet en verderop Petula Clark aan het woord gelaten. Ik denk dat je omgeving zal zorgen dat je toch weer een fijne kerst zult hebben en geen enkele dag alleen thuis hoeft te zitten. Je moet voor jezelf maar eens nagaan wat je dit jaar allemaal hebt meegemaakt, teveel om op te noemen. Wij wensen je dan ook een goede start voor 2010 toe.......



Hoi Bram,



Afgelopen zondag kwam ik terug uit Praag.

Het was een leuke trip en we hebben veel gezien van de stad.

Jammer was het wel dat het weer niet echt mee werkte, het was erg nat in Praag veel regen en zo nu en dan natte sneeuw.

Maar we zijn op de kerstmarkten geweest en we hebben natuurlijk diverse malen glühwein gedronken.

Ik heb wat foto’s kunnen maken, niet veel want ook het digitale fototoestelletje van Ton liet het (net als de meeste nagelaten elelectronicaspullen) afweten.

Het zal niet zo zijn!!!



De elektronische apparatuur in de huiskamer vertoont ook nog steeds kuren m.n. het geluid wisselt van hard naar zacht en visa versa.

Het lijkt wel of Ton het vanuit het hiernamaals bestuurt…

En toeval of niet, net zat ik even naar Hilversum Best te kijken (een van de vele zenders van Ziggo) toen Petula Clark “voorbij kwam” met het liedje This is my song, dat was ons liedje.

Toen we verliefd werden, stond deze song hoog in de hitparade, Ton speelde het ook op de piano en dan moest ik het zingen…

Ja bij die herinnering komen de tranen snel.

(Charlie Chaplin)

Why is my heart so light?
Why are the stars so bright?
Why is the sky so blue
Since the hour I met you?

Flowers are smiling bright
Smiling for our delight
Smiling so tenderly
For all the world, you and me

I know why the world is smiling
Smiling so tenderly
It hears the same old story
Through all eternity

Love, this is my song
Here is a song, a serenade to you
The world cannot be wrong
If in this world there is you

[Chorus:]
I care not what the world may say
Without your love there is no day
So, love, this is my song
Here is a song, a serenade to you







Bram ik wilde je nog even melden dat ik dit jaar geen kerstkaarten verstuur, ik zie dat niet zitten.

Ton schreef ze altijd, dus trouwe bloglezers ik wens jullie via deze weg een fijne kerst en een heel gezond nieuw jaar toe.

En alle mensen die mij door het afgelopen jaar gesleept hebben, bedankt, bedankt en nog eens bedankt!!!!

Ik zou niet weten hoe ik het zonder jullie had moeten doen.



En jij Bram ook jij bedankt voor het nog steeds bijhouden van het blog ik ben er heel blij mee,

ook voor jou en je gezin hele fijne dagen toegewenst en een heel goed 2010.



OK ik ga er mee stoppen want ik moet zo werken.



Marian,

De foto’s van Praag stuur ik je nog toe.

Ton en de bruggen

Ton was voor mij ook een Bruggenbouwer, hij had gewoon iets in zich waardoor je je altijd op je gemak voelde als hij in je buurt was. Niet dat hij mensen naar de mond praatte maar hij wist altijd heel meegaand eventuele geschillen te slechten.

Nou Marian als je al die gebouwde bruggen in Praag nog wilt oversteken ben ik bang dat deze trip te kort voor je zal duren.
Geniet vooral van de kerstsfeer en breng je indrukken voor ons mee terug


Marian schrijft op dinsdag 8 december:
Morgenavond vertrek ik voor een paar dagen naar Praag, zondag ben ik weer terug.

Hopelijk werkt het weer een beetje mee en kunnen we genieten van de kerstsfeer in de stad.

Ik zal in ieder geval proberen weer een paar mooie plaatjes te schieten



Dat was het weer Bram, de foto’s komen eraan.



Liefs, Marian

Ton en de Eikenbomen

Tja, dat moet wel nog even groeien om een echte zware Eik te worden, maar we weten dat door jullie goede zorg en voldoende voedingsstoffen ook dit kleine takje zal kunnen uitgroeien tot zo'n krachtige boom.






Ik vond voor jullie een verhaal geschreven door Marjan Sorgdrager een echte Eikenkenster....


Verschillende soorten Eiken
Eiken zijn bijzonder sterke bomen en er bestaan heel wat varieteiten binnen deze plantengroep. Zo zijn er groenblijvende eiken en ook soorten met blad en bloemen dat je voor een hazelaar aan zou kunnen zien. De eikels zijn nogal kiemkrachtig en zo zie je op het platteland vaak spontaan opgeschoten eiken, die als een haag zijn geknipt.

Zomer Eik
De bekendste is de Zomer Eik de Quercus robur. De boom is erg tolerant wat grondsoorten betreft en gedijt in zon en halfschaduw prima. De boom wordt groot, toch kan de eik ook als haag worden geknipt. Op de Zomereik kunnen tientallen vogels en insecten leven.

Kleurige Eik
Een aantal eiken krijgt vlammende herfstkleuren één daarvan is de Amerikaanse eik (blad is in de herfst ook in de bloemwinkels te koopt). Dit is Quercus rubra, ook weer zo'n grote boom, prachtig in een landschappelijk tuin. De moeraseik- Quercus palustrus kan een wat nattere grond verdragen en kleurt, mits op een zonnige plek ook prachtig rood in de herfst.

De wintergroen Eik
Quercus x turneri 'Pseudoturneri' is een bijzondere verschijning in de winter. Hij is winterhard, maar verdraagt de koude winden wat minder. Zet de boom daarom liever wat beschut. Deze eik blijft nogal wat kleiner na 40 jaar bereikt hij misschien de 8 meter. En daarom uitstekend te gebruiken in de wat grotere stadstuin. De armeense eik - Quercus pontica is een struikachtige boom met ellipsvormige bladeren (verwarrend hoor). De herfstkleuren zijn goudgeel. Leuk om een dergelijke struik in je tuin te zetten. Hij is goed winterhard, maar de jonge exemplaren zijn wel wat vorstgevoelig.

De Eik
Grote bomen maken indruk en leven vaak honderden jaren. De inlandse Eik is één van deze bomen. Graag gebruiken we hardhout – dat uit de tropische regenwouden komt – maar ook het hout van een Eik is hardhout. Gelukkig (is dat wel zo?) is dit hout te duur, zodat de meeste Eikenbomen gespaard blijven. Ook de Eik wordt geacht bijzondere krachten te hebben en daarom was de Eik vroeger het middelpunt van religieuze diensten. In de begintijd van het Christendom probeerde men de heidense gebruiken uit te roeien en ook Apostel Bonifatius heeft hieraan zijn steentje bijgedragen.

Om te bewijzen dat de magische Eik niet een woonplaats van de goden was liet hij een honderdjaar oud exemplaar vellen, zeer onverstandig! Vaak waren deze bomen immers het middelpunt van het dorp, waar men rechtsprak, samenkwam en in de zinderende zomerhitte heerlijk in zijn schaduw kon zitten. Maar net zo goed zorgt de Eik voor voedsel; de eikels gaan naar de varkens en in zijn schors schuilen veel torren en kevertjes die op hun beurt als voedsel voor de vogels dienen. Met het omzagen van de Eik riep Bonifatius waarschijnlijk toch het kwaad over zich af, want we hebben allemaal op school geleerd wat er met hem is gebeurd!



Meer respect voor de machtige boom betrachtte Ovidius: Op een van de 7 heuvels waarop Rome werd gesticht stond een Eikenbos. Ovidius heeft dit bos onsterfelijk gemaakt met de volgende zinnen: "Een heilig bos, schaduwrijk en besloten, vol Eiken wiens kronen bijna de wolken aanraken, staat aan de basis van de heuvel Aventin. In het midden ontspringt een beek met kristalhelder water dat over een volledig met mos bedekte stam naar de dalen stroomt. Iedereen die dit bos binnengaat verzucht, "Dit hier moet de woonstee van een Godheid zijn". Wie weet, misschien staat er in Rome nog steeds een van deze bomen, want Eiken kunnen een zeer respectabele leeftijd bereiken.

Oerbos
Laten we eens proberen ons voor te stellen hoe een dergelijk oerbos eruit moet hebben gezien.

Zo'n bos vol immense woudreuzen met grillige stammen en hoog boven je een prachtig groen bladerdak dat beschermend ten hemel rijst. Maar ook liggen op de grond afgebroken takken die voor de kringloop (wederopstanding door dood) zorgen en plaats bieden aan vele mossen, schimmels en diertjes. Van dit zachte dichte mostapijt gaat een bijzondere haast sacrale werking uit, ook wij nuchterlingen uit de 21 eeuw raken hierdoor geroerd.

Dit is wat we voorstaan met de wens oerbossen terug te krijgen in Nederland. Het kunnen (op mooie zomerdagen) tempels worden voor onze broodnodige rust.

Nog steeds waarderen we de Eik en zijn hout, de boom kent heel wat gedaanten en ook het hout wordt door de ambachtigelijke timmerman zeer gewaardeerd. En tijdens de lange zomeravonden zullen we menig flesje wijn opentrekken. En weet dat de lekkerste wijn heeft liggen rijpen op een Eikenhouten fust.






Hoi Bram,

Dat heb je weer mooi gedaan, de foto’s met mijn verslag erbij.

Fijn dat je de toespraken met tekst en al op het blog hebt gezet, kon ik ze zelf ook weer lezen.

Ik heb van mijn zus nog meer foto’s op een cd’tje toegestuurd gekregen.

Afgelopen zondag vierden we sinterklaas op IJburg, het was ondanks dat we Ton erbij misten wel gezellig.


Liefs, Marian

Ton heeft zijn boom

Hoi Bram,

Ik zou je nog een verslagje sturen over de Boomplantdag.

Het is al weer een week geleden dat we in het Wilhelminabos waren om uit naam van Ton een boom te planten.



Het was koud en guur en het regende.

We parkeerden onze auto’s op het parkeerterrein van pretpark Walibi en werden vandaaruit via pendelbussen naar Dronten vervoerd.




Daar aangekomen was er eerst een ceremonie op de gedenkplaats waar de glazen panelen staan met daarop de namen van de dierbaren die aan kanker zijn overleden.







Er was een koor dat mooie liedjes ten gehore bracht er waren toespraken en na de minuut stilte lieten de duizenden bezoekers de rode en witte ballonnen los om ze naar de hemel te laten vliegen.





Het was een prachtig schouwspel.

Daarna gingen we het bos in om de boom te planten.



We konden kiezen uit vijf bomen, het is een eik geworden, dat vonden we wel bij Ton passen, hij was immers een boom van een vent……

Na afloop hebben we bij mijn zus in Biddinghuizen geluncht en zijn we huiswaarts gegaan.

Op de dag zelf was ik niet echt emotioneel maar de hele verdere week wel, en nog….

Het lijkt wel of het gemis steeds erger wordt!

Er gaat geen dag voorbij of ik huil om hem, ik mis die man zo verschrikkelijk…

A.s. zondag gaan we bij Floor en Menno sinterklaas vieren, voor het eerst zonder Ton, het zal moeilijk zijn maar ik weet zeker dat Ton dat gewild zou hebben.




Lieve groet, Marian

Naschrift:
Ik vond HIER nog een filmpje gemaakt door een medebezoeker

En dan speciaal voor jullie Teun het Levensverhaal van de Eikenboom, ik denk dat het velen van ons niet meer vergund zal zijn de Eikenstek van Ton te zien uitgroeien tot een echte grote zware EIK, maar Teun maakt een goede kans om heel veel later tegen zijn kleinkinderen te kunnen zeggen....kijk hier staat mijn Opa als EIK.....



En dan Ton, hier nog de speciale versie van het lied van je AJAX Kluppie. Ik heb begrepen dat bij het planten van je boom dit toepasselijke lied door het koor ten gehore is gebracht...Ook jij hebt aan ons laten zien dat je kon zingen, vechten, huilen, bidden, lachen, werken en bewonderen.....

Groetjes Bram

Ton en het Bos

Het is hier al vaker genoemd maar het Koningin Wilhelminabos krijgt nu voor mij een diepere betekenis omdat ook Ton sinds een paar dagen hier is opgenomen.
Marian heeft mij verslag gedaan van deze bijzondere dag in Dronten waar nu voor de 10-e keer jaarlijks een boom wordt geplant voor aan kanker overleden dierbaren.

Het verhaal van Marian en vooral de bijbehorende foto's vind ik zo indrukwekkend dat hiervoor een eigen Blog pagina wordt opgesteld, ik moet nog even nadenken over de juiste invulling en indeling dus die houden jullie nog tegoed.

Op deze pagina zet ik wat algemene zaken neer die zich op de ''Bomen voor het Leven-dag'' van 28 november 2009 hebben voorgedaan. Als je meer wilt weten klik dan HIER voor de Homepage.

Een impressie van de indrukwekkende Bomen voor het Leven-dag, waar zo’n 1500 mensen bij elkaar steun zochten en bomen plantten voor hun verloren geliefden.

.....Het is dit jaar voor de tiende keer dat we bijeen zijn in het Koningin Wilhelminabos en zoals alle negen voorgaande keren is dit een bijzonder moment. U bent hier namelijk bijeen om een geliefde van u die is overleden aan kanker te herdenken en voor haar of hem een boom te planten als symbool van nieuw leven.

De Stichting Nationale Boomfeestdag en Staatsbosbeheer hebben het Koningin Wilhelminabos in 1999 aangeboden aan KWF Kankerbestrijding ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van KWF Kankerbestrijding en sindsdien zijn honderden namen op glazen panelen gegrift, zoals de persoon voor altijd in uw geheugen is gegrift en er zijn evenveel bomen als symbool voor hoop en leven geplant.

Daarmee is het Koningin Wilhelminabos een uniek monument voor al die mensen die ons zo bruut en veel te vroeg zijn ontvallen als gevolg van de ziekte kanker.
Ik denk aan actrice Josine van Dalsum die haar strijd tegen longkanker niet heeft kunnen winnen. Zij was in 2007 met een nabestaande meegekomen naar dit bos en maakte indruk door openhartig over haar strijd te vertellen.

Door mensen als Josine van Dalsum en al die anderen, zou ik nog meer willen dat het Koning Wilheminabos niet meer groeit. Niet omdat ik u het moment wil ontnemen om te gedenken, geenszins, maar wel omdat de ziekte kanker dan geen mensenlevens meer zou eisen en - en dat is mijn innige wens - dat dit slechts een chronische ziekte is. Helaas, zover zijn we nog niet.

De zestig jaar dat KWF Kankerbestrijding bestaat, is veel vooruitgang geboekt, absoluut. De 5jaarsoverleving bijvoorbeeld is gestegen van 25 procent in 1948 tot 55 procent nu en dat is een forse stap voorwaarts. Maar nog steeds wordt een op de drie Nederlanders geconfronteerd met deze ziekte en helaas heeft dat bij veel te veel mensen een noodlottige afloop. Dat hoef ik u niet te vertellen, want daarom bent u hier. Maar er is hoe dan ook veel werk te verzetten.

Elk jaar weer komen bij KWF Kankerbestrijding veel emotionele reacties binnen van mensen die de naam van een dierbare hebben vereeuwigd en die hier een boom hebben geplant. Deze dag wordt als zeer waardevol ervaren en biedt nabestaanden de gelegenheid de machteloosheid die er is door het overlijden van een dierbare een plek te geven. Bezoekers putten troost uit deze dag en uit alle andere dagen dat zij dit bijzondere bos, waar emoties hoorbaar door de bladeren ruisen, bezoeken.

Ik wens u een waardige en waardevolle dag toe in dit bijzondere bos.

Ton Hanselaar
algemeen directeur KWF Kankerbestrijding

Als bijzondere toespraak zet ik hier het verhaal neer van Suzan die helaas ieder jaar weer een boom moet komen planten....

.....2 Jaar geleden waren wij hier om bomen te planten. 3 Bomen om de zwager, zus en broer te gedenken die een half jaar eerder waren overleden aan kanker.
Maanden van rouw lagen toen achter ons, maanden van verdriet en gemis.
Die dag bracht ons troost, het planten van bomen bleek een manier om te gedenken en tot uitdrukking te brengen dat het positieve dat zij in ons leven gebracht hadden niet verdwenen was met hun dood.

Het planten van de bomen was ook een manier voor onszelf om richting te geven aan de moeilijke weg van rouw. Het voelde als het uitspreken van een stukje geloof in de toekomst,het realiseren van nieuw leven op fundamenten van verdriet.
De muziek en woorden welke die dag klonken vormden samen een melodie die bij heel veel achtergeblevenen pasten.
Geïnspireerd en getroost nam ik me voor om later nog eens terug te komen.

En vandaag zijn wij opnieuw hier om een boom te planten. Een boom voor mijn broer Martien welke 19 mei van dit jaar is overleden aan de gevolgen van maagkanker.
10 Maanden van ziek zijn gingen aan zijn dood vooraf, maanden waarin hij heeft gevochten, positief was en altijd weer een weg wist te vinden om met de negatieve berichten om te gaan.

Maanden waarin onderzoeken, operaties, chemotherapie en pijn de dagen vulden. Er veranderde zoveel voor hem en voor ons die van hem hielden.
Hij ging zelf voorop om die veranderingen in te passen en te accepteren, onnavolgbaar bleef hij richting geven aan zijn levensweg, ook toen hij hoorde dat die weg spoedig ten einde zou zijn.
Hij leerde ons dat waar liefde en moed zijn, overal een weg in kan worden gevonden…

Afscheid nemen is moeilijk.
Een stukje van ons ging met hem mee, tegelijkertijd zullen wij hem altijd bij ons dragen.
En daarom voel ik naast verdriet ook vertrouwen, vertrouwen dat wij zullen leren om van het leven te houden zonder hem.
Afscheid nemen is moeilijk, toch schept het ook een nieuwe verbondenheid bij ons die achterblijven. En op de dagen waarop het niet lukt word ik stil, denk terug en luister.
En telkens weer hoor ik dan die melodie van herinnering, moed en liefde en put daar troost uit. Ik hoef niet echt los te laten, jullie zijn nog in mijn leven en inspireren mij.
Het is goed om te weten dat als ik goed luister zal horen, altijd weer.

Afscheid nemen kent vele momenten en verschillende ervaringen. Vandaag zijn we samen in het Koningin Wilhelmina bos. Een plaats waar de namen op de glazen panelen verhalen over zo veel mensen die gemist worden. Namen van mensen waar wij van hebben gehouden, met wie we zoveel gedeeld hebben, die zo ziek zijn geweest, die hebben moeten leven met de ziekte kanker en daaraan zijn overleden.
Een plaats waar wij die achter gebleven zijn hun nagedachtenis eren door hun namen te noemen en terug te denken aan hen. Een plek waar wij nieuw leven planten, elkaars verdriet zien en horen en straks ieder op zijn eigen manier verder gaan op de eigen levensweg.

Vandaag zijn we even samen opgelopen, waren we reisgenoten voor een dag.
Ik wil besluiten met een tekst waar mijn broer zich helemaal in kon vinden, hij wilde ons die woorden meegeven:

Als je mij nog iets wilt geven,
dan zou ik vragen,
sterf niet met mij,
omhels het leven.
Je mag bedroefd zijn , maar wanhoop niet ,
verdrink niet in te groot verdriet.
Als je mij nog iets wilt schenken dan zou ik willen,
blijf toekomst zien.
Blijf hoopvol denken zodat je uitgroeit en voluit leeft ,
het leven alle kansen geeft "