Toen Ton op de Populierenlaan kwam wonen bleek daar op zolder een levensgrote biljarttafel te staan. Het leek eigenlijk wel of het dak pas op het huis was geplaatst toen de tafel op zijn plek stond, het ding kon onmogelijk via de trappen naar boven zijn gebracht.
Tja, wij bij Fokker hadden zoiets van ...tjonge wat een Mazzelpik een eigen huis met een gratis biljarttafel dat wordt dus iedere avond een kratje bier naar boven en dan wat potjes tien over rood...
Maar zoals met veel mannendromen is het bezit vaak het einde van het vermaak, Marjan vertelde me onlangs dat de tafel al snel als pak en werktafel werd gebruikt en steeds meer werd volgezet met overtollige zaken.
Met het voorjaar weer in de lucht hebben vrouwen dan zoiets dat alles weer eens aan kant moet worden gemaakt en dat ook het biljart er aan zal moeten geloven. Nou dat lijkt simpel.... even een berichtje op Marktplaats en het is verkocht.....Helaas heeft dat voor Marjan geen resultaat opgeleverd en het ding lijkt eigenlijk onverkoopbaar.
Gilbert en ik hebben op ons genomen alles in het werk te stellen de biljarttafel van de zolder te laten verdwijnen door bij vrienden en instanties te lopen leuren met het verhaal dat ie gratis af te halen is......Natuurlijk kan ie ook in handzame brokken worden gezaagd maar dat is gewoon doodzonde.
Dus de Bloglezer die een bestemming weet voor deze tafel moet zich maar even melden.
Model : Bierling de Schepper
Type : vier poots eiken
Speelmaat : 105 x 210 cm
Laken : Simonis nr 300
Banden : Continental
Elektrische ingebouwde verwarming plus thermostaat ook ingebouwd.
Dekkleed plus dekplaten
Er is een bijbehorend keu-rek en een houten scorebord
Er zijn 10 biljartballen, vijf keu's, krijt en een borstel.
Er hangen twee bijpassende lampen boven de biljarttafel.
Dat Marian nog lang niet aan haar grote verlies gewend is geraakt blijkt wel uit het stukje dat ze voor ons schrijft....Gelukkig ondervindt ze veel afleiding en steun van haar naasten en vrienden...
Hoi Bram,
Tijd geleden dat ik je gemaild heb, ik was gewoon zo druk met van alles en nog wat.
Veel gewerkt en ook weer weggeweest.
De paasdagen heb ik gedeeltelijk thuis (en in de kerk met het koor uiteraard) en bij dochter Floor en haar gezin doorgebracht en gedeeltelijk in mijn geliefde Langeraar.
Samen met mijn jongste zus en zwager heb ik gewandeld langs de Langeraarse plassen, we hebben al wandelend veel over Ton gesproken, hij is er altijd ‘ bij ‘ in onze gesprekken.
Ik ben in Langeraar blijven slapen en de volgende dag weer naar huis gegaan
Maar weet je als ik dan weer in dat lege huis terug kom, overvalt het gemis en verdriet me dubbel zo hard.
Ja ik heb het af en toe behoorlijk te kwaad.
Afgelopen donderdagavond was ik met Marleen een avondje uit (een cadeautje van haar aan mij) we waren in de Amstelveense schouwburg voor een optreden van Willeke Alberti.
Ik heb er enorm van genoten maar toen ze het nummer “ Samen zijn” inzette was ik meteen in tranen, je weet dat dat liedje op de begrafenis gedraaid werd na mijn afscheidswoordje voor Ton……
Verder heb ik niet zoveel te vertellen, het bovenstaande mag gewoon op het blog hoor.
Mocht je nog een keer kans zien om de cassette recorder na te kijken die doet het dus niet, heeft geen haast hoor!
Met het biljart gaat het zeker niet lukken hè? Nou ja jammer dan, het was het proberen waard.
Bram ik hoor je wel weer.
Groetjes, Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten