Ton en het verborgen TV kabeltje

Als je iets niet kunt vinden of begrijpt is het altijd gemakkelijker als je het kunt vragen aan degene die er bij is geweest....

Een simpel probleem diende zich aan bij Marian op de Populierenlaan, ik moest een antenne versterker plaatsen ergens tussen de SOP (Signaal Overname Punt) aansluiting van de provider op de benedenverdieping en de diverse TV aansluitingen die Ton ooit gemaakt had op de slaapkamers op de er boven gelegen verdieping.

Het was zaak de loop van de kabels op te sporen, splitsje maken en doosje aansluiten, een eenvoudig klusje dus......maar wat we ook probeerden ergens op de slaapkamer verdween de kabel onder het laminaat, logische gedachte is dan....dat ie ergens aan het plafond van de beganegrond wel weer zal verschijnen, ...toch?.

Nou niet dus bij de familie Bosman, geen spoor terug te vinden van die kabel. Uiteindelijk maar bedacht dat bij het vervangen van de kozijnen aan de voorgevel Ton besloten heeft het kabeltje meteen maar in de spouw te laten mee metselen.

Kijk dat zijn nou van die vraagtekens die je graag even met Ton daar boven had willen bespreken.....

Uiteindelijk op goed geluk een lokatie gevonden om de antenne signaal versterker te kunnen monteren en aan Marian gevraagd welk kanaal nu eigenlijk het meeste sneeuw had vertoond. Het bleek programma 106 of zo te zijn, ik meen dat ze kan kiezen uit 999 verschillende zenders...geen sneeuw dus maar digitale break-ups.

Dat de operatie kennelijk toch succesvol is verlopen blijkt uit dit bericht dat ik van Marian heb ontvangen:



Hoi Bram,


Even een kort mailtje om je te melden dat ik een prachtig beeld heb boven.
De splitter werkt dus geweldig, nogmaals bedankt voor je inspanningen.
Ik stop er nu mee, want ik ga naar Teuntje hij is vandaag jarig, twee jaar alweer.
Morgen ga ik op vakantie, na de vakantie mail je hoe het geweest is en stuur ik een paar foto’s toe OK?


Lieve groet, Marian

Ton zijn schoonfamilie

Als je getrouwd bent krijg je ze er zo maar gratis bij....de schoonouders en familie...
Bij ons in de omgeving is het gebruikelijk de familie in te delen in leden van de ''warme kant'' en ''kouwe kant''.
Dit heeft niets te maken met vermeende rijkdom of kouwekak van de betreffende partijen maar geeft de relatie weer tot de stamhouders van de familie.

Nou ja hoe of het ook zit Marian is duidelijk terechtgekomen en opgenomen in de familie keten van allemaal warme mensen, ze behoort dus letterlijk bij de Warme Kant zoals blijkt uit het gisteren van haar ontvangen verhaaltje.....




Gisterenavond ben ik terug gekomen van een heerlijk weekend in Brabant.
Ik was daar op uitnodiging van de schoonfamilie van Floor, we waren met de hele familie daar.
Dus , de (schoon)ouders met vier volwassen kinderen met aanhang, vier kleinkinderen waarvan Teun de jongste is en drie schoonmoeders die alle drie alleenstaand zijn.
Kun je het nog volgen?

We zaten in een plaatsje waarvan ik de naam even vergeten ben, het was in ieder geval vlak bij Hilvarenbeek.


Menno zijn ouders hadden een grote vakantie villa gehuurd in een vakantiecentrum, ik had een riante kamer voor me zelf zo ook de andere alleenstaande dames.


Ik heb genoten van de gastvrijheid, eten en drinken en de mooie omgeving en natuurlijk van de kleine Teun.

Hij was zoals altijd weer het zonnetje in huis…

Zaterdag was het heerlijk zonnig en hebben we ons vermaakt in de omgeving, zondag was het slecht weer dus zijn we naar Safaripark “De Beekse Bergen geweest”

Teun vermaakte zich prima, gekleed in regenjasje en rode laarsjes banjerde hij door de modder, zie de bijgevoegde foto’s.

Vannacht ga ik voor twee nachten de wacht in, woensdagochtend kom ik eruit, woensdagavond heb ik dan een groot feest van het ziekenhuis.

Donderdag komt Teuntje weer, ’ s avonds is er dan weer koorrepetitie, vrijdagavond is er de jaarlijkse barbecue van mijn afdeling, zaterdag kan ik me voorbereiden op mijn vakantie naar Kreta

En zondag wordt Teun al weer twee jaar, je ziet het Bram dit wordt weer een druk weekje.

Geeft niet het zijn in elk geval leuke dingen waar ik me mee bezig houd.

Zo Bram, en nu ga ik me voorbereiden op mijn nachtdienst.

Groetjes, Marian

 

Ton en zijn adresboekje

Als je een computer hebt is een adresboekje eigenlijk overbodig geworden.
Ton zal net als ik stapels van die relatieagenda's hebben gekregen met zo'n A t/m Z tabbladen sectie om adressen en telefoonnummers te noteren. Soms wordt er enthousiast begonnen zo'n boekje te vullen. Het zal Ton net als mij zijn vergaan dat de eerste notities netjes waren geschreven maar al gauw werd het een soort dokters handschrift omdat we ons er de tijd niet meer voor gunden.

Mijn eerste kennismaking met een Spreadsheet zoals bijv Symphony betekende onbegrensde mogelijkheden in sorteren van (plaats)namen. De stommiteiten inkt was overbodig geworden en het probleem dat je agenda meer namen als Bosman' moest bevatten als dat er tabblaadjes ''B'' in zaten behoorde tot het verleden.....

Handig dus zo'n digitale agenda, vooral ook als je er zelf niet meer in kunt kijken en de nabestaanden de adressen van vrienden en bekenden moeten zien te vinden. Maar niets is perfect, we hebben een MILLENNIUM probleem gehad en software bleek een korte levensduur te hebben en lang niet altijd compatible met de nieuwere computers.
Alhoewel Marian destijds veel heeft nagevraagd in de trant van wie weet het adres van XYX?, zijn er toch nog wel wat mensen die niet op de hoogte konden worden gesteld van het overlijden van Ton.

Joop is daar een voorbeeld van, jullie hebben een paar weken terug kunnen lezen dat Joop bij toeval op deze Ton Bosman blog was terecht gekomen. Dat inmiddels de kontakten met Joop weer volledig zijn hersteld blijkt uit dit berichtje van Marian;


Hoi Bram,


Ja goed hè? dat ik na al die jaren weer contact met Joop heb en dat dankzij de blog.
Hij heeft me al ellenlange mails geschreven sinds ik contact met hem heb opgenomen.
Het is zo jammer dat Ton dit niet meer mee mag maken , alhoewel misschien heeft ie dat wel van uit het hiernamaals geregeld……

Joop blijkt inmiddels bijna tachtig jaar te zijn, hij heeft twee hartinfarcten een aneurisma een openhartoperatie en een herseninfarct overleefd.
Hij woont ergens in de Achterhoek samen met zijn zoon die hem ook grotendeels verzorgt.
Hij verplaatst zich met een scootmobiel, maar ondanks die lichamelijke beperkingen redt hij zich dus prima wat betreft zijn schrijfkunst want daar is niks mis mee. Zijn schrijfstijl lijkt heel veel op die van jou ook zijn mailtjes zijn doorspekt van humor en bij hem zit er dan ook nog de nodige zelfspot bij.

En weet je? Ook hij schrijft met zoveel liefde over Ton ; hij kan maar niet begrijpen dat zo’n sterke goedmoedige reus zo jong moest sterven terwijl hij er zelf nog is ondanks zijn zeer ongezonde levenswijze…
Ja Joop rookte als een ketter en dronk ook behoorlijk enfin met roken is ie gestopt maar hoe het nu met die borrels zit?

Oh ja, ik heb Joop gevraagd hoe ie op het blog gestuit was.
Hij is toen ie zich verveelde, gewoon eens gaan googgelen naar oude bekenden, bij de naam Ton Bosman kwam ie meteen op het blog terecht.
Hij is toen zo geschrokken dat ie het eerst wilde verwerken alvorens hij een reactie plaatste.


Het kan niet missen, dit is vast weer van ‘ boven ‘ geregeld denk je niet?
Ik ga hem straks weer mailen, zal ik gelijk vragen wat voor werk hij bij Fokker deed.

Ton en zijn Digitale aanwezigheid

Soms weet ik niet of je bepaalde gebeurtenissen als leuk, grappig, stom, vervelend of ongepast moet beschrijven....tenslotte is een Blog een (semi) openbaar publicatie medium.

Jullie mogen zelf bedenken in welke categorie het onderstaande zal vallen.

Techneuten en Hobbyisten hebben veelal zoiets dat zij verkregen vaardigheden voor zichzelf houden en proberen te voorkomen dat hun vrouw of vriendin hetzelfde als zij of zelfs beter kunnen doen.

Vroeger kon je rustig een Floppy laten slingeren want je vrouw wist toch niet hoe of zij het ding kon verkennen en de text of graphics kon zichtbaar maken. Je weet wel;... veel te moeilijk om dat ding in die gleuf te krijgen, wat is de voor-achter-zij-bovenkant van zo'n ding?

En dan nog?... als er goed was gegokt en het flopje zat in de drive en kon al met de Verkenner worden benaderd, met welk programma moest je die file dan openen?

Kortom alleen de Master in huis en de Boss van de Computer kon er mee overweg. Als dan deze Allesweter wegvalt rest de weduwe niet veel anders dan machteloos al die onbegrepen dingen in de vuilnisbak te gooien.

Echter de Technologie en Emancipatie heeft hierin verandering gebracht.
Er is een USB stekker uitgevonden (kan niet verkeerd worden ingeplugged) en de bijbehorende randapparatuur is met WIN XP-VISTA-7 veelal ZELFSTARTEND.

Video Filmpjes worden op deze wijze probleemloos op het scherm vertoont en het bijbehorende geluid levensecht in Full-Stereo afgespeeld via de grote HiFi installatie.

Een tijdje geleden ben ik Marian behulpzaam geweest met het uitzoeken van de Digitale nalatenschap van Ton. Ton,.... de echte verzamelaar, talloze (gekopieerde) CD's uit het WIN95 tijdperk die de moderne PC al lang niet meer kan afspelen. We zijn een tijd lang bezig geweest om de dingen te sorteren als AFVOEREN, BEWAREN, ONBEKEND.

Marian wist ook nog een zwarte doos met het opschrift FREECOM te voorschijn te toveren en vroeg zich af of we daar nog wat mee konden..?
Netsnoertje gezocht, Power adapter gevonden USB snoertje ingeplugged en PRESTO er was zomaar een extra Harde Schijf aan haar LapTop gekoppeld.

Geen wachtwoorden nodig, dus even snel gekeken wat er zoal opstond, het merendeel bleek het resultaat te zijn van Ton zijn Hobbies zoals het monteren en editten van Videobestanden.

Ik heb Marian verteld dat ze de Black Box zeker niet weg moest doen en als ware het een doos met eieren moest behandelen.

Een paar weken later ontving ik dit bericht van Marian:


Je moet me ook maar weer even uitleggen hoe ik die Freecom moet aansluiten en eventueel de foto’s en filmpjes die er opstaan op de computer kan zetten.

Ja kennelijk had ik hem per ongeluk goed aangesloten, want plotseling kwam er een filmpje voorbij dat Ton gemaakt heeft in april 2008.

We waren met zijn ouders toen een weekje in Cannes bij een oom van Ton.

Ik was het hele filmpje alweer vergeten en schrok me rot toen ik Ton zijn stem hoorde en hem op een gegeven moment daadwerkelijk in beeld kreeg.

Het kan niet missen, dit is vast weer van ‘ boven ‘ geregeld denk je niet?

Nou dat was natuurlijk weer janken geblazen, hij zag er toen nog als Hollands glorie uit, niet te geloven dat ie er dat jaar erop er al niet meer zou zijn….


PS,
Het etens dagboekje ben ik aan af sluiten, met de foto’s erbij plakken gaat er nog wel eens iets mis.

Klik ik een foto aan, krijg ik een foto van een wildvreemde keuken of gedekte tafel die helemaal niet in mijn mapje zit! Ra ra hoe kan dat?

Marian, ik kom het uitleggen.....