Ton en zijn adresboekje

Als je een computer hebt is een adresboekje eigenlijk overbodig geworden.
Ton zal net als ik stapels van die relatieagenda's hebben gekregen met zo'n A t/m Z tabbladen sectie om adressen en telefoonnummers te noteren. Soms wordt er enthousiast begonnen zo'n boekje te vullen. Het zal Ton net als mij zijn vergaan dat de eerste notities netjes waren geschreven maar al gauw werd het een soort dokters handschrift omdat we ons er de tijd niet meer voor gunden.

Mijn eerste kennismaking met een Spreadsheet zoals bijv Symphony betekende onbegrensde mogelijkheden in sorteren van (plaats)namen. De stommiteiten inkt was overbodig geworden en het probleem dat je agenda meer namen als Bosman' moest bevatten als dat er tabblaadjes ''B'' in zaten behoorde tot het verleden.....

Handig dus zo'n digitale agenda, vooral ook als je er zelf niet meer in kunt kijken en de nabestaanden de adressen van vrienden en bekenden moeten zien te vinden. Maar niets is perfect, we hebben een MILLENNIUM probleem gehad en software bleek een korte levensduur te hebben en lang niet altijd compatible met de nieuwere computers.
Alhoewel Marian destijds veel heeft nagevraagd in de trant van wie weet het adres van XYX?, zijn er toch nog wel wat mensen die niet op de hoogte konden worden gesteld van het overlijden van Ton.

Joop is daar een voorbeeld van, jullie hebben een paar weken terug kunnen lezen dat Joop bij toeval op deze Ton Bosman blog was terecht gekomen. Dat inmiddels de kontakten met Joop weer volledig zijn hersteld blijkt uit dit berichtje van Marian;


Hoi Bram,


Ja goed hè? dat ik na al die jaren weer contact met Joop heb en dat dankzij de blog.
Hij heeft me al ellenlange mails geschreven sinds ik contact met hem heb opgenomen.
Het is zo jammer dat Ton dit niet meer mee mag maken , alhoewel misschien heeft ie dat wel van uit het hiernamaals geregeld……

Joop blijkt inmiddels bijna tachtig jaar te zijn, hij heeft twee hartinfarcten een aneurisma een openhartoperatie en een herseninfarct overleefd.
Hij woont ergens in de Achterhoek samen met zijn zoon die hem ook grotendeels verzorgt.
Hij verplaatst zich met een scootmobiel, maar ondanks die lichamelijke beperkingen redt hij zich dus prima wat betreft zijn schrijfkunst want daar is niks mis mee. Zijn schrijfstijl lijkt heel veel op die van jou ook zijn mailtjes zijn doorspekt van humor en bij hem zit er dan ook nog de nodige zelfspot bij.

En weet je? Ook hij schrijft met zoveel liefde over Ton ; hij kan maar niet begrijpen dat zo’n sterke goedmoedige reus zo jong moest sterven terwijl hij er zelf nog is ondanks zijn zeer ongezonde levenswijze…
Ja Joop rookte als een ketter en dronk ook behoorlijk enfin met roken is ie gestopt maar hoe het nu met die borrels zit?

Oh ja, ik heb Joop gevraagd hoe ie op het blog gestuit was.
Hij is toen ie zich verveelde, gewoon eens gaan googgelen naar oude bekenden, bij de naam Ton Bosman kwam ie meteen op het blog terecht.
Hij is toen zo geschrokken dat ie het eerst wilde verwerken alvorens hij een reactie plaatste.


Het kan niet missen, dit is vast weer van ‘ boven ‘ geregeld denk je niet?
Ik ga hem straks weer mailen, zal ik gelijk vragen wat voor werk hij bij Fokker deed.