Hoe was het ook weer? Ouderdom komt met gebreken....maar Marian is helemaal nog niet oud.
Ik denk dat als je uit de routine van het hectische werken wordt gehaald en verplicht door je pensioen nu thuis moet zitten dat allerlei onderhuidse kwalen en kwaaltjes de kans krijgen naar buiten te treden.
Gelukkig weet Marian goed naar haar lichaam te luisteren en is het diagnostiek proces binnen gegaan.
Ze beschrijft dat ze buiten haar vertrouwde eigen ziekenhuis zich nu naar Reiswijk (of is het toch Rijswijk?) moet begeven om in de scanner te kruipen.
Gelukkig is er ook nog even tijd om van kleinzoon Teun te genieten zoals jullie op dit plaatje kunnen zien.....
Ik zit nu sinds een week in de medische molen.
In het kort komt het hier op neer: ik ging naar de huisarts omdat de pijn in mijn rechterheup maar niet over ging.
De huisarts liet foto’s van mijn onderrug maken en liet tevens een bot meting doen.
En ja hoor, Bingo! Inzakkende wervels en beginnende botontkalking.
En omdat de huisarts vond dat ik er “bescheten” uit zag/zie , stuurde ze me meteen door naar het laboratorium voor een volledig bloedbeeld.
Toen tot overmaat van ramp bleek dat ik ook nog een torenhoge bloeddruk heb, moest ik aan de 24 uurs bloeddruk meting.
Dat alles is inmiddels gebeurd, de uitslag moet ik nog krijgen.
Voor de botten ben ik naar een gespecialiseerde orthopeed gestuurd en die constateerde na lichamelijk onderzoek dat ik wel eens een beginnende hernia zou kunnen hebben.
Een MRI scan moet dat uitsluiten of bevestigen, morgen ochtend gaat dat gebeuren, ik moet daarvoor naar Reiswijk omdat ze daar het apparaat hebben waar ik in moet.
Het kan niet in ons ziekenhuis, dat alles heeft te maken met het al dan niet vergoeden van die ingreep door de ziektekostenverzekering.
Ik zal zelf ( jazeker ) naar Reiswijk toe rijden natuurlijk met een lieve vriendin naast me die me door dik en dun steunt.
Het verhaal is nog niet af, voor de botontkalking, moet ik naar het VU ziekenhuis waar ze een speciale polikliniek hebben voor de zo genoemde osteoporose.
Tel uit je winst! Dat moet a.s. donderdag gebeuren, het schijnt dat ze daar een speciaal medicijn hebben die verdere botafbraak tegengaat.
Een maal in de zes weken een infuusje van een half uur met dat spul en dan kan ik er weer tegen.
Ze komen dat gewoon bij mij thuis aanbrengen en weer verwijderen, heel apart.
Het doet me denken aan de EPO die Ton ook thuis toegediend kreeg. DEJA VUE!
Lieve Bram, dat was het laatste nieuws, ik hoop dat het de volgende keer een gezelliger verhaal wordt.
Ik houd je op de hoogte,
Lieve groet, Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten