Ton ziet ons ouder worden

Het is werelddierendag, de dag dat Ton op het aardse met ons zijn verjaardag zou hebben gevierd. Maar hij wordt nu al een tijdje helemaal niet meer ouder, wij hier, ploeterend op de aarde, echter wel. Ieder jaar weer een beetje ouder terwijl er om je heen steeds meer oude bekenden wegvallen en afreizen naar het grote hiernamaals waar ze onze Ton kunnen tegenkomen.

Ton, ik wil je toch even op deze dag vertellen dat je niet vergeten bent en dat ik je in gedachten nog vaak tegenkom. Onlangs nog werd ik benaderd door Marian met de vraag of ik een plekje voor wat oude spulletjes van jou weet te vinden, misschien iets voor in jullie Bas museum zei ze nog.
Dus ik op weg naar de Populierenlaan, nog altijd gezellig op de koffie en samen met Marian even uitgevonden hoe of je dual tape deck moet worden bediend, want ze wilde wat orgelmuziek voor haar koor kopiëren.

Vervolgens wat zaken van de zolder meegenomen want foto's afdrukken en schakelingen doormeten zal je daarboven toch niet meer doen. Bas was er blij mee en ik heb zelf nu je Weller soldeerboutje in gebruik genomen.

Ton, ouwe makker, wanneer weet ik nog niet maar ik kom je beslist daarboven opzoeken om nog eens lekker over dat oude Fokker te kunnen kletsen........