.......Zaterdag mocht ik weer naar huis, Ik heb thuis een eigen toilet toegewezen gekregen, het wasgoed moet apart worden gewassen enz.
Toen ik thuis kwam was ik ontzettend moe, ik voelde gewoon de energie uit mijn lichaam stromen, maar na een paar uurtjes op de bank een beetje suffen voelde je ook weer dat er weer energie terug kwam. Dat was dus mijn eerste ervaring wat die medicijnen doen, die zijn toegediend.
Ik mag de mensen die mij willen begroeten niet knuffelen, vanwege het de chemo die nog in het lichaam zit, dit proces duurt ongeveer 7 dagen dan is alles weer veilig.
Op zondag ben ik even naar het nieuwe huis van Floor en Menno wezen kijken, ze krijgen een prachtig huis, ik voelde me op dat moment erg goed, ik zat voorin de auto en tijdens het rijden leek het net of alles vertraagde, hieraan kon je merken dat de chemo nog steeds werkte en dat er een heel andere chemische processen in het lichaam plaats vonden, in ieder geval ben ik nu ook een stukje ervaring rijker.
Afijn a.s. donderdag mag ik weer komen voor een tweede behandeling, deze duurt maar 1 dag.
O.k. mensen ik ga er nu mee stoppen en genieten van het zonnetje achter in de tuin.Hartelijke groeten,
Ton
¡Hola! Ton,
BeantwoordenVerwijderenVanwege een kort verblijf in Engeland een iets vertraagde reactie.
Via een mailtje van Bram Stolk kreeg ik weet van de narigheid die je nu moet doormaken.
Even terug in de tijd.
Zoals je weet eindigde mijn F16-vliegerloopbaan in 1990 abrupt met de constatering van kanker en de onmiddellijke verwijdering daardoor van mijn rechteroog.
Prognose: gemiddelde levensverwachting van mijn ziektebeeld is 4 jaar.
Problemen met verzekeren e.d.
Zijn toen meteen begonnen te genieten van elke resterende seconde, veel reizen en het opmaken van de spaarcenten.
Tot onze verbazing en geluk doen wij dit tot op de dag van vandaag nog steeds!
Met als enige tegenslag de door hartproblemen veroorzaakte beroerte van Hanny in 2003, waar ze gelukkig bijna helemaal van is hersteld. Alleen de ook jou bekende vermoeidheid is gebleven, ze heeft nog steeds af en toe hartritmestoornissen, is af en toe een beetje van de wereld en we doen mede hierdoor alles dus in een zeer rustig tempo.
Ik ben alleen wat ouder geworden, maar nog steeds in goede conditie, huisarts is voor mij een vreemde.
Het is helaas niet altijd bij een ander en de statistieken kloppen ook niet altijd.
En zoals mijn grootmoeder altijd zei: Tob niet, het komt toch anders!
Rest ons jou en Marian heel veel moed en sterkte toe te wensen voor de komende tijd.
We steken een extra kaarsje aan voor jullie.
Met heel hartelijke
gaarroetten van hierroo aan daarroo,
Dick en Hanny
(Jaws01)
Ton,
BeantwoordenVerwijderenJe hebt er niet om gevraagd maar nu moet je de dingen maar accepteren zoals iemand anders voor je heeft bedacht.
De mails die ik van je ontvangen heb vormden voor mij de aanleiding om historie, heden en toekomst van onze vriendschap te bundelen en vorm te geven door middel van deze weblog.....
Er zitten ongetwijfeld nog wat foutjes in maar die zullen we wel boven water krijgen.
Storend vind ik zelf nog dat de blog opent met het nieuwste bericht, terwijl het beter zou zijn als automatisch de eerste pagina die ik voor jou geschreven heb....De Vleugels Van Onze Vlucht...wordt geopend.
Ik zou zeggen geniet er van en lach er om...!! en vergeet vooral niet de rood onderstreepte links te openen.
De Blog staat open voor COMMENTS van wie dan ook, het eenvoudigst is voor de mensen om als ANONIEM in te loggen als ze geen GOOGLE account hebben, ze moeten dan natuurlijk wel even hun naam in het berichtje opnemen.
Dit is je adres:
http://tonbosman.blogspot.com/
je kunt deze link aan al je vrienden doorgeven.
Nogmaals heel veel sterkte
...If you want to grow old as a pilot, you have got to know when to push it, and when to back off...(Free to Chuck Yeager)