Door die herinnering besloot ik op het wereld wijde internet eens te gaan zoeken naar Ton Bosman, nou die zijn er dus: 120.000 hits in 0.42 sec. Maar of onze Ton er nu bij de LinkedIn en Plaxo's tussen zit weet ik eigenlijk niet.
Je zit met dat geGoogle snel op een zij-spoor, en ik vond wat filmpjes die waren opgedragen aan Maren Bosman met muziek van een zekere Stef Bos.
Ik heb geen CD-tjes, LP's o.i.d van Stef Bos in mijn bezit maar zijn repertoire is soms heel toepasselijk.
Ik zet een Video clip DE RUIMTEVAARDER gemaakt door Hugo Pereira voor jullie hier onder neer omdat ik denk dat het goed past bij Ton (Niet Links en Niet Rechts)
Ik ben de ruimtevaarder
Ik zweef alleen door het heelal
Ik zie de aarde in de verte
Ik weet niet of ik vlieg of val
Ik ben voorbij de maan gevaren
Ver voorbij de zwaartekracht
Nu dans ik hier tussen de sterren
Ergens tussen dag en nacht
De verbinding is verbroken
En het keerpunt is voorbij
Zo dans ik verder van de aarde
Tot het einde van mijn dagen
Tot ik in het niets verdwijn
Ik ben de ruimtevaarder
Ik volg een koers die ik niet ken
Ik heb het recht om te verdwalen
Zo kan ik worden wie ik ben
Onze wegen zullen kruisen
Ergens ooit wie weet misschien
Want het licht heeft zoveel kleuren
Er kan zoveel gebeuren
En er is zoveel te zien
Ik heb mezelf losgelaten
En het keerpunt is voorbij
Zo dans ik verder van de aarde
Tot het einde van mijn dagen
Tot ik in het niets verdwijn
Ik geef me over aan de ruimte
Geef me over aan de tijd
Ik heb mijn stad en land verlaten
Ik zocht de relativiteit
Ik ken de uitgedoofde sterren
Ik ken de snelheid van het licht
En ook al is het te verklaren
Hier hebben woorden
Weinig waarde
Hier hebben woorden
Geen gewicht
OK, na twee testen begrijp ik "de reactie plaatsen" weer.
BeantwoordenVerwijderenBosch, hier Schie,toen ik vanochtend bij je was ben ik nadien maar even naar de Heimat gereden.Ik heb het gehaald. Het weer viel mee. Ben Zondag weer terug, dan kom ik weer even bij je langs. In de tussentijd volg ik het blog van je vriend Bram en bel je natuurlijk even. Thuis begint vrouw Lee wederom de gitaar te bespelen, overwegend jouw favoriet, Country Road van John Denver, iets wat jij niet in honderd jaar hebt gedaan als je zei vanochtend.
Rox zingt nog steeds, dus als je je verveeld kun je haar nog Googlen op Roxy Idols vier, geloof ik. En zowel Brett als Rox misbruiken jullie oude piano nog. OK, Bosch, luister niet te veel naar Mar, krijg je alleen maar hoofdpijn van en vraag je vriend Bram ietwat opbeurende muziek op de blog te plaatsen.
Tot zondag, Shie