Ton had er verstand van ?

Nu bijna alle nieuwe treinen van de NS stil staan voor reparatie in de centrale werkplaatsen, is het tijd om even onze Ex-expert Ton aan het woord te laten.

Ton was vroeger al onze expert omdat hij een grondige hekel had aan die concurrent van Fokker tw. de firma Bombardier, een vliegtuigfabriek die dus ook nog treinen maakte. Ton zei vroeger al ´een treinfabriek kan nooit goede vliegtuigen maken´. Hoezeer het omgekeerde ook waar is blijkt dus nu,´een vliegtuigfabriek kan nooit goede treinen maken´. Het zijn gewoon tegenstrijdige belangen voor de HH engineers. Voor het ontwerp van een vliegtuig gebruik je lichtgewicht constructies en voer je de sterkte berekeningen uit op basis van faalkansen en safetyfactors.

Voor het ontwerp van een trein gelden andere normen, ik heb ooit van een professor gehoord dat engineers op basis van de vliegtuig normen eens de diameter van de as van een locomotief hadden berekend. De engineer vond uit dat een as van 1.5 cm dikte voldoende zou zijn om de constructie te dragen, de marketing mensen zeiden toen dat is geen gezicht voor een trein, maak er maar 15 cm van.......

Ton werd via zijn oude vriend Hans (snormans) ook expert op treinengebied. Op de Testafdeling van Fokker en in de F-16 tijd werd er heel wat afgekletst over de modelbanen van Hans. Over een ding waren we het allemaal eens 'Duitse Electronica' zeker van Siemens was een ramp, ongetwijfeld heeft Hans vele Siemens wisselrelais vervangen door MIL-Spec uitvoeringen afkomstig uit de HAWK wereld......

Later in zijn post Fokker periode heeft Ton zich ook nog verdiept in de technologie van de autobus, zijn gevleugelde uitspraak was toen...een autobus is toch geen vliegtuig....

Veel eerder had hij al kennis gemaakt met het vervoermiddel 'FIETS', tjonge wat er aan zo'n ding allemaal kapot kon gaan. Ik heb het allemaal op Ton zijn lichaam zien afgetekend. De ene keer brak zomaar weer eens de voorvork, de andere keer een trappedaal, een gebroken stuur of zadelpen...De problemen met de verlichting van zijn fietsen zullen we maar buiten beschouwing laten.

Hoe of Ton de problemen met auto's, scooters, bromfietsen of boten te lijf ging weet ik eigenlijk niet, maar ik denk dat hij voor alles wel een Bosman FIX zal hebben uitgevoerd.....


Hoi Bram,

Leuk dat stukje over de treinen en het winterweer.
Nou ik ben blij dat die sneeuwtroep weg is, hopelijk blijven we voorlopig even gevrijwaard van dat barre winterweer.

Man ik kon geen kant op, Ik ben al geen held achter het stuur maar met die gladheid durf ik al helemaal niet te rijden, Ondanks dat ik winterbanden heb.

Gelukkig bracht Pim me overal waar ik zijn moest (met mijn auto, dat dan weer wel) maar goed het was even niet anders…

Ik heb als goede voornemens het auto rijden op de snelweg als eerste staan, verder ga ik beginnen met pianolessen en zangles.

Het is toch eeuwig zonde dat die prachtige piano van Ton onbespeeld blijft, trouwens hij heeft mij op zijn ziekbed gevraagd wat ik met de piano ging doen na zijn overlijden.

Ik heb hem toen beloofd dat ik lessen zou gaan nemen, nou bij deze dan los ik die belofte in.

Ik ben blij dat de feestdagen weer voorbij zijn, het zijn moeilijke dagen, ik had over belangstelling niet te klagen hoor, maar ik miste Bos verschrikkelijk!

Ik heb dus weer heel wat afgejankt de afgelopen dagen…..



Misschien komt het ook wel dat ik niet meer werk, vorig jaar werkte ik met Oud en Nieuw en dan ben je toch bezig.

Enfin, ik zal er mee moeten leven, ik ga nu maar uitkijken naar de geboorte van mijn kleindochter in maart en als alles doorgaat mijn vakantie met Marleen naar Australië eind van dit jaar.

Ik hou je op de hoogte,



Liefs, Marian



En nogmaals een goed en gezond 2011 toegewenst voor jullie allen.

In plaats van kaarten

Blog lezers,

Prettige Kerstdagen en de beste wensen voor 2011

Ton en Puck van de vergeetmijnietjes

Hoe grappig is toch dat Wereld Wijde Web (WWW), het kan zomaar mensen met elkaar in contact brengen en relaties doen ontstaan of verbreken.
Een aantal dagen terug vertelde ik jullie van het Franstalige bloemetje dat een zekere Puck had verstuurd als Juste un Bouquet.....

Deze Puck blijkt dus al jarenlang een goede vriendin van Marian en Ton te zijn. Marian vertelde mij de anekdote dat Puck ooit verliefd was geworden op een Franse vakantie jongen. Nou zoals dat wel vaker gebeurt raakten die twee elkaar na een aantal vakanties uit het oog......

Jaren later blijkt Puck via Anita Witzier programma Memories met succes om hulp voor opsporing van die oude liefde te hebben verzocht. De oude vlam is teruggevonden en de twee zijn nu alweer een 5-tal jaren smoor met elkaar.

Ik heb begrepen dat Ton alles nauwlettend heeft gevolgd en er een prachtige video van heeft gemaakt die misschien nog ergens op de Populierenlaan te vinden moet zijn....

Wij kunnen alvast even HIER een kijkje nemen (het archief van Memories)

Ton en zijn 'zuster in ruste'

Zolang als Ton zijn Marian heeft gekend is zij altijd druk geweest met haar bezigheden buitenshuis. De kraamverpleging was haar roeping en Marian heeft daar altijd met veel plezier gewerkt en de daar verkregen vaardigheden voor haar eigen gezinnetje kunnen aanwenden.

Eind november is hier een eind aan gekomen en zal het witte verpleegstersuniform alleen nog maar thuis worden gedragen. Marian is dus nu met pensioen of om het plechtig te zeggen de zuster is met emeritaat.
Of het onze emeritus zal bevallen?, de tijd zal het leren, maar voorlopig blijven de (klein) kinderen haar aandacht vragen.

Lees zelf maar verder wat ze ons hierover heeft te vertellen......(helaas is er met haar foto's iets mis gegaan maar die plak ik er later wel weer tussen)



Ja Bram, het is echt waar, mijn uniform heb ik ingeleverd na mijn laatste nacht d.d. 28 november/29 december. Dus vorig weekend heb ik mijn laatste weekend gewerkt.

Het voelt heel dubbel, enerzijds ben ik blij dat ik niet meer hoef maar anderzijds vind ik het vreselijk dat ik mijn geweldige collega’s nu moet gaan missen.

Niet alleen tijdens Ton’s ziekte waren ze er voor me maar ook na zijn overlijden waren ze als een warme deken……ze hebben me zo opgevangen!

Verder het laatste nieuws over Teun.

De kleine man is bij de KNO arts geweest, hij praat n.l. nog heel slecht, d.w.z. hij kletst honderduit, alleen niemand kan hem verstaan.

Het blijkt dat ie heel doof is, zijn oren zitten vol met prut (snot volgens de orendokter) en zijn tonsillen zijn veel te groot.

Hij is ook voortdurend verkouden en hij heeft regelmatig koorts, daar moet dus iets aan gedaan worden.

Op 4 januari aanstaande moet ie geopereerd worden, hij krijgt buisjes in zijn oren en zijn neusamandelen worden verwijderd, eventueel wordt hij op een later tijdstip ook nog van zijn keelamandelen verlost.

Teun wordt in “mijn” ziekenhuis geholpen, Floor zelf is destijds ook in Amstelveen geopereerd door de zelfde KNO arts als door wie Teuntje nu geholpen wordt.



Afgelopen zaterdag vierden we bij Floor op IJburg, Sinterklaas, Teun was er bij maar hij was wederom niet lekker, hij liep met hoogrode konen rond maar was toch nog redelijk tierig.

Hij heeft een slee cadeau gekregen van de Sint uit Amstelveen, maar hij had meer belangstelling voor de dekbedhoes met een afbeelding erop van “Cars “ hij is n.l. helemaal gek van die raceautootjes. De Sint had dat cadeau in de Baarsjes bezorgd bij tante Marleen.

Floor is momenteel Teuntjes nieuwe kamer aan het inrichten en ze is nu bezig met een muurschildering die een hele muur beslaat, en ook daarin spelen de “ Cars” een hoofdrol. Floor kan prachtig tekenen en schilderen.

Zodra de schildering af is, maak ik er foto’s van en zal ik ze doorsturen voor op het blog.

Zo Bram, dat was weer zo’n beetje het laatste nieuws.

Liefs, Marian

Ton en het bloemetje van Puck

Grappig...ik weet niet of ik Puck zou moeten kennen. Ik weet wel dat Puck iets heeft met franstaligen en de familie Bosman en of Gosman.
Puck heeft een leuk e-mailtje verstuurd met als onderwerp:

Juste un bouquet

De tekst van haar berichtje laat ik maar even onvertaald maar eigenlijk is het een soort kettingbrief met een nieuwjaarsgroet. Het bosje bloemen ziet er leuk uit, maar ik geloof niet dat het VERGEETMIJNIETJES zijn.................

Fais parvenir ces fleurs à toutes les personnes que tu ne veux pas perdre de vue en 2011, incluant moi, si je fais partie de tes choix. Tente d'en recevoir une douzaine; tu vas voir que ce n'est pas facile ! Bonne chance.

Net als Puck hoop ik dat jullie in 2011 en daarna ook zonder de kettingbrief je vrienden en vriendinnen niet zullen vergeten. Ik heb daarom ook een bosje vergeetmenietjes geplukt en het verhaaltje van de ridder er bij gedaan......


In de Middeleeuwen waren eens een ridder en zijn geliefde langs een rivier aan het wandelen. Bij het plukken van een bosje bloemen viel hij door de zwaarte van zijn harnas in het water. Terwijl hij verdronk gooide hij het bosje bloemen naar zijn geliefde en riep "Vergeet mij niet". Deze bloem is verbonden met romantiek en tragiek en werd vaak door vrouwen gedragen als teken van trouw en oneindige liefde.

Enne...Marian, bedankt voor je berichtje.....

Ton en de Eilanden (2)

Wat is eigenlijk precies een eiland?:....Een eiland is een landoppervlakte dat aan alle kanten omringd is door water, maar kleiner is dan een continent en groter dan een rots of een zandbank. Meestal kan je er vanuit Nederland niet met de auto of het openbaar vervoer naar toe maar moet je vliegen of varen om op een eiland te komen.

Waarom gaan er zoveel mensen met vakantie naar een eiland en verblijven ze bijna altijd aan de rand van een eiland? Eerlijk gezegd weet ik het niet, misschien heeft het iets met dat Robinson Crusoe gevoel te maken dat we om de alledaagse problemen van je af te kunnen schudden de isolatie van een eiland opzoeken. Het vervelende is daarbij natuurlijk wel dat we tegenwoordig bijna nooit meer het gevoel op een onbewoond eiland te zijn geraakt kunnen terugvinden. Misschien is het wel juist omdat op een eiland je iemand niet ontlopen kunt en het op de populaire eilanden altijd zo lekker druk is. Net zo iets als dat sommigen van ons een grote drukke stad gezellig vinden terwijl anderen er het spaans benauwd van krijgen.


Gelukkig zijn er dus ook eilanden in soorten; de echte onbewoonde eilanden vaak niet groter als een atol met bijvoorbeeld uitdagende namen zoals de Bikini eilanden. Een wrang voorbeeld omdat deze eilanden door de USA onbewoond zijn gemaakt en er talloze A-bom proeven hebben uitgevoerd waardoor ze nu onbewoonbaar zijn geworden. De andere soort zijn de Pleasure Islands waarvan Nederland er in de West ook nog een paar bezit.

Het eerste Pleasure Island voor Ton en Marian werd door hen samen nu precies 40 jaar geleden bezocht. Marian heeft mij toevertrouwd dat zij zich daar hebben verloofd. Met recht een Pleasure Island dus.

Het tweede eiland wat Marian zich wist te herinneren bleek Marken te zijn, (ik weet niet of er in 1975 al een dijk naar Marken was aangelegd, dus we blijven het maar een eiland noemen). Ton en Marian hebben Marken destijds aan het Franse vrienden laten zien en de Nederlandse folklore van klomp en klederdracht uitgelegd)

Wat of voor Ton en Marian de beweegreden zijn geweest om onderstaande eilanden te bezoeken weet ik nog niet maar ik laat jullie even de kaartjes zien en misschien liggen de ansichtkaarten met hartelijke groeten uit....nog ergens bij jullie in een la.....

En nu is Marian dus net terug van haar avontuur op het Pleasure Island bij uitstek Jamaica, met zijn vele Hedonism resorts en aanhangers. Als je er meer van wilt weten moet je HIER maar eens kijken. Het is het werkelijke grote genieten met allerlei ALL-IN voorzieningen. Kort en goed een prachtige beloning voor onze hardwerkende Marian die zeer binnenkort haar verpleegsters uniform definitief geheel uit zal doen.................

Ton en de Flessenpost....

Cryptische titel? Wel nee, als je maar weet hoe of het zit...
Marian is dus naar het eiland Jamaica geweest en heeft daar genoten van alles en nog wat. Hoe kan je dit aan je omgeving laten weten? Juist!, door een berichtje te versturen, maar weet de PTT wel waar of Ton Bosman nu woont? Ik denk het niet, dus gewoon het oude beproefde middel van de briefjes in de fles....

Aan lege flessen geen gebrek want de dames hebben natuurlijk de Jamaican RUM niet onaangeroerd gelaten. Flessenpost is vaak heeeel lang onderweg dus laat ik Marian zelf maar vertellen wat ze daar hebben beleefd, maar Ton, ik mocht wel alvast verklappen dat je opnieuw OPA wordt, maar nu van een meisje. Teun krijgt dus een zusje........

Hoe het is om zo'n nieuw leven te mogen verwelkomen heb ik een paar weken geleden zelf mogen meemaken met de geboorte van onze kleindochter Annelies in het verre Vancouver. Gelukkig hoef ik niet op de Flessenpost te wachten en komen de foto's en filmpjes razendsnel via het WWW naar ons toe.

Marian, je krijgt het straks nog drukker dan toen je nog werkte, maar je weet nu al dat er geen mooiere tijdbesteding zal zijn dan te mogen genieten van die twee opgroeiende kids.

Ja Bram, ik ben weer terug.
Gisteren om 13.45 op Schiphol aangekomen na een reis van een kleine negen uur.
We hadden vertraging zowel op de heen als op de terugreis.
Op de heenreis was dat vier uur en op de terugreis twee uur.
We zouden om zo ongeveer om kwart voor acht ’ s avonds in ons hotel aankomen, maar dat werd half een ’ s nachts locale tijd. Er is daar een tijdsverschil van 6 uur (vroeger).
Ik was gevloerd ondanks dat we businessklas vlogen, we zouden met een toestel van Arcefly vliegen maar deze had technische mankementen, dus vlogen we met Blue Panorama behorend tot een Italiaanse luchtvaart maatschappij. Nooit van gehoord jij? Nou het was een verouderd model dat aan alle kanten rammelde en daarbij was er ook nog regelmatig behoorlijke turbulentie maar we hebben het overleefd….

De vakantie was heerlijk, we zaten in een prachtig resort met een vijfsterrenhotel een privéstrand een Spa en allerlei luxe privileges.

Helaas was het weer niet geweldig, de orkaan Tomas deed met zijn laatste staartje ook nog even Jamaica aan dus begon onze vakantie met stormen en stortregens.
Dat was gelukkig maar een dag het geval ( onze eerste dag ) daarna bleef het weer wisselvallig bewolkt met af en toe de zon.

Maar dat mocht de pret niet drukken het was niet koud en we konden gewoon aan het zwembad en/of het strand liggen; tel daarbij de excursies en de Spabehandeling op en het was weer top!
Natuurlijk heb ik rum gedronken weliswaar verwerkt in cocktails maar toch…..

Enfin voorlopig is dit het weer wat vakanties betreft, volgend jaar zie ik wel weer.

In ieder geval staat Australië op mijn verlanglijstje voor een vakantiebezoekje aan Ton zijn nichtje Caroline en haar man Bert in Adeleid.
Hopelijk kan Marleen dan mee, alleen reizen vind ik zo ongezellig.

Voor jullie wordt het dus ook vaak afreizen naar Canada om jullie kleindochter te kunnen knuffelen.
Wat is ze mooi! echt een beauty daar mag je trots op zijn.

Weet je dat ik ook oma word van een kleindochter? De twintig weken echo heeft dat bevestigd, leuk hè?
Het mag wereldkundig gemaakt worden, dus leuk nieuws voor het Blog.

 Ik stop er mee want mijn ogen vallen zo ongeveer dicht, toch nog een beetje last van een jetlag.

Groetjes, Marian

Ton en de Eilanden

Ik denk niet dat Ton iets bijzonders heeft gehad met EILANDEN. Zelf woonde hij beslist niet op een eiland, integendeel hij stond altijd open voor nieuwe vrienden of ideeën. Ik kom in mijn geheugen niet veel verder als zijn bezoek aan Australië, maar dat is eigenlijk geen eiland maar een Continent.

Het lijkt er echter op dat zijn Marian inmiddels haar Frequent Flyer Programma puntjes aan het verzamelen is met uitstapjes naar exotische oorden. Ik heb voor jullie een eenvoudige puzzel:

Wat hebben de onderstaande plaatjes met elkaar gemeen?

Correct ! het zijn eilanden die door Marian zijn bezocht, ik zal het haar zelf moeten vragen of het er nog niet veel meer zijn geweest.

Jamaica, wie droomt er niet van?, een eiland vol met rum en slaven gelegen vlak onder het andere eiland van Fidel Castro in de Caribische zee die werkelijk vol ligt met van die vakantie paradijsjes.
Nou Marian geniet er maar van.....

Oh ja, dat willen we ook nog van je weten, als je straks gestopt bent met je werk op de kraamafdeling hoeveel nieuwe mensjes heb je dan geholpen met het binnenkomen in onze wereld en heb je van allemaal een geboortekaartje verzameld?

Hoi Bram,

Ben je al weer terug in  het land?

Hoe is het met je kleindochter en haar kersverse ouders, gaat alles naar wens?
Een kleinkind  hebben is geweldig, ik geniet altijd enorm van Teun, vorige week logeerde hij bij me.
Hij was er drie dagen en twee nachten en hoewel het best vermoeiend was, gaf ie me weer heel veel vreugde. 

Morgen krijgt Floor de twintig weken echo en dan weten we of het een jongetje of een meisje is.

Jammer genoeg kan ik niet mee want dan zit ik in het vliegtuig naar Jamaica voor weer een weekje vakantie, hoe decadent!!

Ik zal proberen weer wat foto’s te maken met mijn nieuwe toestel, mijn oude camera is dus echt totalloss, doet helemaal  niets meer. Ik heb de geheugenkaart eruit gehaald en in de nieuwe geplaatst en zowaar hij doet het.

Na mijn vakantie werk ik nog twee maal drie nachten en dan ben ik  definitief uitgewerkt en kan ik mezelf ook pensionado noemen…. 

Hoe dan ook,  op de bijgesloten foto’s ben ik nog te zien in vol  ornaat met baby uiteraard, maar per 1 december hang ik mijn uniform aan de wilgen….

Tot na mijn vakantie

Lieve groet, Marian 

Ton en de ´SPETTERS' van Kreta

Ton heeft met mij aan de HAWK gewerkt. Hawk was het geleidewapen systeem van onze Luchtmacht.

Bij Fokker zorgden wij voor een totale revisie en modificatie van deze Hawk. Om te weten of zo'n systeem goed functioneerde was er eigenlijk maar één oplossing....een missile lanceren en kijken of ie doel treft.

Nou daarvoor was in Nederland geen mogelijkheid dus gingen onze jongens naar El Paso in Texas of naar de NATO Firing Range op het eiland Kreta om zo´n ding af te vuren. Er werd op Kreta altijd op doelvliegtuigjes die boven zee vlogen geschoten. Bij iedere lancering raak of mis gaf dit geweldige ''SPETTERS'' ergens in het water. Later werden er speciale schoonmaakacties uitgevoerd om de wrakstukken van de bodem te verwijderen.....

Wat blijkt nu, jaren later gaat Marian ook naar Kreta en doet hetzelfde wat de Klu daar deed... Hollands Amstel Bier (ons bier dus) drinken op een van de terrasjes aan de kust en kijken naar de meiden en bekeken worden.

Als ik het heb over de ´Spetters´ van Kreta, moeten jullie maar eens goed kijken naar de onderstaande foto´s, ik zie toch duidelijk vette spetters op de achtergrond.

Tijdje geleden al weer dat ik gemaild heb.

Vorige week had ik Teun voor drie dagen en vier nachten, hij was weer het zonnetje in huis.

Maar ik lag  ’s avonds wel vroeg in bed want het is toch wel vermoeiend zo’n klein ondernemend mannetje in huis.

Dus het mailen stond  even op een laag pitje,maar ik heb enorm van hem genoten!

Ik zal proberen wat foto’s van Kreta bij te sluiten, zoals ik al verteld heb, heb ik er niet zo veel want ik heb mijn toestel laten vallen.

 

Verder heb ik geen video opnames gemaakt, Het gaat over mijn video recorder, gisteren wilde ik een videoband draaien, maar het beeld was heel slecht, allemaal strepen door het beeld.

Ik heb diverse andere banden geprobeerd maar ze hadden allemaal het zelfde euvel, volgens mij ligt het aan de trekking zoals Ton dat noemde.

Hij deed dan iets met die recorder en dan was het probleem zo weer verholpen, maar ja ik weet begot niet wat ie deed!

Of zijn de koppen vuil ook dat heb ik hem regelmatig horen zeggen.

Mocht je weer een keer tijd hebben zou je dan alsjeblieft er even naar willen kijken? Het heeft geen haast hoor.

Gelukkig doet de rest van de elektronica het prima, ik gebruik alles van de DVD recorder tot de pick-up en de cassette speler.

En wat een genot nu om een film te kijken met het home cinema systeem  ( of heet dat  dolby surround ?)  erbij,  al die geluiden zo levensecht!

Nou , dat van die spetters zal ik je maar vergeven, die tijd hebben we gehad, das war einmal…….

En inderdaad er is  op Kreta volop Nederlands  bier te krijgen van Heineken tot Amstelbier.


Liefs, Marian

Ton en het reisbureau

Nee, het is niet zo dat Ton ooit een reisbureau zou zijn begonnen, maar een van zijn beste klanten zou ongetwijfeld zijn eigen Marian kunnen worden...

Marian wordt al een echte cosmopoliet, binnenkort moet zij mischien wel aan een nieuw paspoort omdat het oude vol dreigt te geraken door alle stempeltjes die zij met haar buitenlandse reizen heeft verzameld.

De trouwe bloglezers moeten de historie er maar eens op napluizen waar zij allemaal al geweest is.
Het verslag van de laatste trip naar Kreta is nog niet binnen of de volgende reis dient zich alweer aan....

Maar naast de afleiding en voldoening van het op Teuntje passen en het werk op de kraam in het ziekenhuis, is zo'n reisje natuurlijk ook een heerlijk middel om je gedachten even te verzetten en weer onder de (andere) mensen te zijn.

Jammer is wel dat ze vaak pech heeft met de foto's of films van de reis zodat het moet blijven bij de indrukken die ze zelf onderweg heeft opgedaan.
Ik heb haar al vaak horen zeggen...wat jammer... Ton deed dat vroeger allemaal...talloze video's en foto's heeft hij op hun tripjes gemaakt waar Marian nu nog van kan genieten....

Hoi Bram,

Daar ben ik weer, terug van vakantie en al weer druk bezig met het “ Gewone leven”

Ik heb alweer op Teuntje gepast, volgende week komt ie bij mij logeren, daar zijn ouders een luxe vakantie gaan houden op een van de Canarische Eilanden. Op kosten van Microsoft , Menno’ s baas, dat zijn nog eens leuke dingen voor een mens.

Mijn vakantie op Kreta was zeer geslaagd, het weer was fantastisch, de locatie, eten en drinken, alles was super.
We waren met zijn vijven en we hadden het heel gezellig met elkaar, veel lol gehad en liters wijn weggewerkt, kortom het was heerlijk!

Ik kan er voorlopig weer tegen in ieder geval tot de volgende maand want dan ga ik weer op vakantie.
Dan ga ik iets verder weg n.l. naar Jamaica en dan ga ik weer met een andere vriendin, hoe decadent……

Ach weet je Bram, nu ik nog werk, kan ik het nog doen.
Volgend jaar zal ik het wat zuiniger aan moeten doen, maar nu neem ik het er nog maar van.

Afgelopen maandag was het Tons geboortedag, 4 oktober, Werelddierendag , Ton grapte altijd dat hij een kluif voor zijn verjaardag kreeg.

Ton zou 62 jaar geworden zijn als hij nog geleefd had, maar om jouw woorden te gebruiken, “ Hij blijft nu eeuwig 60 ” en dat vind ik nu eeuwig zonde want ik was graag oud met hem geworden!

Enfin: zondag gaan we met ons gezin uit eten om Ton te herdenken en het leven te vieren.

Nog bedankt voor je leuke stukje op het blog over het verdwenen kabeltje.

De foto’s van mijn vakantie komen nog, ik heb er niet veel daar ik mijn camera heb laten vallen, sukkel die ik ben.

Maar ik krijg nog foto’s van mijn mede vakantiegangers, dus die stuur ik zo snel mogelijk door.




Tons geboortedag hebben we in zijn stijl gevierd /herdacht, we zijn met het hele gezin uit eten gegaan bij de Argentijn. Op Bourgondische wijze hebben we veel vlees gegeten precies waar Ton zo van hield, er was zelfs nog een gitarist die voor live muziek zorgde.

Verder hebben er kennelijk nog meer mensen zijn graf bezocht, te zien aan het brandende kaarsje en verse bloemen die er neergezet waren.

Bedankt lieve mensen ook voor de kaarten, telefoontjes en emails.
Jullie zijn Ton niet vergeten!

Lieve groet, Marian

.

Ton is virtueel jarig

Maandag 4 oktober 2010 is het opnieuw wereld dierendag tijd dus om alles wat op deze aarde leeft weer eens wat extra aandacht te geven...
Ik kan me niet herinneren dat Ton iets had met huisdieren, hij was er volgens mij ook de man niet naar om op de bank te zitten en de katten te aaien of langs de bosbaan te rennen om een hondje uit te laten.

Je zegt normaal zo iets niet over mensen, maar Ton had beslist een grote aaibaarheidsfactor, uitspraken als ...der Mensch ist ein geselliges Tier...naar ik meen van Goethe zijn op Ton voor 100% van toepassing.

Gelijk met al deze dieren kunnen we terecht gedenken dat Ton op deze komende 4 oktoberdag 62 jaar met ons zou zijn geweest.

Ik heb ook wel eens gezegd dat Ton nu voor eeuwig 60 jaar zal blijven, eigenlijk wel een mooie gedachte, ik zal hem altijd kunnen blijven herinneren naar de beeltenis zoals ik hem heb gekend.

Al wordt Ton dan ieder jaar virtueel een jaartje ouder, ik zal hem nooit meer zien verouderen en alle ongemakken van een ouder wordende man zijn hem vreemd.....

Ton, de echte levensgenieter...het gezellige beest....viert zijn tweede verjaardag met al die anderen daar....ergens boven.