Je ziet zoveel verschillende vormen van gedenkstenen, sommige zijn ware graftombes geworden met marmeren dekplaten en zware zuilen alsof men wil voorkomen dat de overledene uit zijn graf kan ontsnappen.
Ikzelf vind die begraafplaatsen waar de nabestaanden zelf iets inelkaar hebben geknutseld om hun dierbare te gedenken altijd wel interessant om te zien.
Zo is er in Kootwijk niet ver van de oude radiozenders met die geweldige antennemasten een natuurbegraafplaats waar ik onlangs nog eens heb lopen kijken naar die aandoenlijke kunstwerkjes.
Tja, hier heeft de familie toch even moeten zweten om dit ''hunebed'' in elkaar te kunnen zetten. Er is voldoende lucht en ruimte overgelaten om te kunnen ontsnappen
Toch wel triest als je uitsluitend als nummer in deze omgeving moet liggen en niemand meer naar je om lijkt te zien....
Bij zoiets denk je al gauw...wie is Eva?...maar de vrienden van Eva hebben niet meer informatie nodig, zij weten als geen ander wie die Eva is. Gewoon treffend in zijn eenvoud.
Van Jeannette weet ik al veel meer, maar blijft de vraag van wie of de handen zijn.
Ook hier is de boodschap duidelijk...toen mijnheer Jonker 7 jaar na zijn vrouw overleed en de nabestaanden de SMIDSE niet wilden overnemen hebben ze het aambeeld ter nagedachtenis aan die ouwe smid hier geplaatst.
Hiervan zou ik de symboliek niet weten, maar dat er aandacht is besteed aan wat er in de natuur allemaal gebeurt is wel duidelijk.
Hoi Bram,
Ik stuur je weer wat foto's op van Teun en van het graf dat nu helemaal af is.
Ik heb rozenstruiken op het graf geplant en de Boeddha er maar weer bij geplaatst.
De kei van Ton is op de foto hier en daar wat nat (van het planten begieten) vandaar dat het lijkt of de inscriptie niet goed te lezen is.
Teun heeft geholpen met het zand weg te scheppen van het graf zodat we er aarde op konden doen om de rozenstruiken te kunnen planten.
Lieve groetjes van Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten