Ton geeft Spit door

Het was een tijdje stil aan de Populierenlaan of beter gezegd er wordt wel gekermd en gekreund maar het toetsenbord blijft onaangeroerd.
Marian zit in de kreukels en voelt zich niet zo lekker, vanuit hier het allerbeste en snelle beterschap toegewenst.

Ja ik zit in de lappenmand, ik heb een beginnende hernia.
Hoe ik er aan kom? Geen idee, het is een week of vijf geleden begonnen.

Ik dacht dat het gewoon spierpijn was bij een vervelend griepje, maar dat bleek niet zo te zijn.
De griep ging over en de” spierpijn” bleef, het werd van kwader tot erger.

Bij elke onverwachte beweging, schieten er pijnlijke elektrische schokken door voornamelijk mijn rechterbeen.
De fysiotherapeute vindt het ernstige zaak en heeft mij dringend geadviseerd voorlopig niet te werken.
Zij behandelt me twee keer per week en geeft me oefeningen op die ik dan maar trouw doe.

Het is verdomd lastig allemaal, soms kan ik niet op of neer vooral als ik lang gezeten heb.
Je moet me ’ s morgens uit bed zien komen ik lijk wel een invalide!
De hele dag heb ik mijn mobieltje in mijn zak voor het geval dat ik helemaal door de hoeven stort, kan ik tenminste iemand bellen om me op te rapen.

Ja nu merk ik hoe vervelend het is als je alleen bent.

Ton heeft een jaar of vier geleden spit gehad, toen wist hij niet waar ie het zoeken moest van de pijn.
Het schoot er plotseling in en hij kon niet meer opstaan, dat heeft toch wel een week of drie geduurd.
Ik moest hem met alles helpen, als ik toen geweten had wat er nog aan ellende over ons heen zou komen…

Het is maar goed dat we niet alles van te voren weten…

Ik schrijf je dit omdat ik niet zolang achter de computer kan zitten, dus wordt het mailen wat minder.

Groetjes, Marian