Ton had er verstand van ?

Nu bijna alle nieuwe treinen van de NS stil staan voor reparatie in de centrale werkplaatsen, is het tijd om even onze Ex-expert Ton aan het woord te laten.

Ton was vroeger al onze expert omdat hij een grondige hekel had aan die concurrent van Fokker tw. de firma Bombardier, een vliegtuigfabriek die dus ook nog treinen maakte. Ton zei vroeger al ´een treinfabriek kan nooit goede vliegtuigen maken´. Hoezeer het omgekeerde ook waar is blijkt dus nu,´een vliegtuigfabriek kan nooit goede treinen maken´. Het zijn gewoon tegenstrijdige belangen voor de HH engineers. Voor het ontwerp van een vliegtuig gebruik je lichtgewicht constructies en voer je de sterkte berekeningen uit op basis van faalkansen en safetyfactors.

Voor het ontwerp van een trein gelden andere normen, ik heb ooit van een professor gehoord dat engineers op basis van de vliegtuig normen eens de diameter van de as van een locomotief hadden berekend. De engineer vond uit dat een as van 1.5 cm dikte voldoende zou zijn om de constructie te dragen, de marketing mensen zeiden toen dat is geen gezicht voor een trein, maak er maar 15 cm van.......

Ton werd via zijn oude vriend Hans (snormans) ook expert op treinengebied. Op de Testafdeling van Fokker en in de F-16 tijd werd er heel wat afgekletst over de modelbanen van Hans. Over een ding waren we het allemaal eens 'Duitse Electronica' zeker van Siemens was een ramp, ongetwijfeld heeft Hans vele Siemens wisselrelais vervangen door MIL-Spec uitvoeringen afkomstig uit de HAWK wereld......

Later in zijn post Fokker periode heeft Ton zich ook nog verdiept in de technologie van de autobus, zijn gevleugelde uitspraak was toen...een autobus is toch geen vliegtuig....

Veel eerder had hij al kennis gemaakt met het vervoermiddel 'FIETS', tjonge wat er aan zo'n ding allemaal kapot kon gaan. Ik heb het allemaal op Ton zijn lichaam zien afgetekend. De ene keer brak zomaar weer eens de voorvork, de andere keer een trappedaal, een gebroken stuur of zadelpen...De problemen met de verlichting van zijn fietsen zullen we maar buiten beschouwing laten.

Hoe of Ton de problemen met auto's, scooters, bromfietsen of boten te lijf ging weet ik eigenlijk niet, maar ik denk dat hij voor alles wel een Bosman FIX zal hebben uitgevoerd.....


Hoi Bram,

Leuk dat stukje over de treinen en het winterweer.
Nou ik ben blij dat die sneeuwtroep weg is, hopelijk blijven we voorlopig even gevrijwaard van dat barre winterweer.

Man ik kon geen kant op, Ik ben al geen held achter het stuur maar met die gladheid durf ik al helemaal niet te rijden, Ondanks dat ik winterbanden heb.

Gelukkig bracht Pim me overal waar ik zijn moest (met mijn auto, dat dan weer wel) maar goed het was even niet anders…

Ik heb als goede voornemens het auto rijden op de snelweg als eerste staan, verder ga ik beginnen met pianolessen en zangles.

Het is toch eeuwig zonde dat die prachtige piano van Ton onbespeeld blijft, trouwens hij heeft mij op zijn ziekbed gevraagd wat ik met de piano ging doen na zijn overlijden.

Ik heb hem toen beloofd dat ik lessen zou gaan nemen, nou bij deze dan los ik die belofte in.

Ik ben blij dat de feestdagen weer voorbij zijn, het zijn moeilijke dagen, ik had over belangstelling niet te klagen hoor, maar ik miste Bos verschrikkelijk!

Ik heb dus weer heel wat afgejankt de afgelopen dagen…..



Misschien komt het ook wel dat ik niet meer werk, vorig jaar werkte ik met Oud en Nieuw en dan ben je toch bezig.

Enfin, ik zal er mee moeten leven, ik ga nu maar uitkijken naar de geboorte van mijn kleindochter in maart en als alles doorgaat mijn vakantie met Marleen naar Australië eind van dit jaar.

Ik hou je op de hoogte,



Liefs, Marian



En nogmaals een goed en gezond 2011 toegewenst voor jullie allen.

In plaats van kaarten

Blog lezers,

Prettige Kerstdagen en de beste wensen voor 2011

Ton en Puck van de vergeetmijnietjes

Hoe grappig is toch dat Wereld Wijde Web (WWW), het kan zomaar mensen met elkaar in contact brengen en relaties doen ontstaan of verbreken.
Een aantal dagen terug vertelde ik jullie van het Franstalige bloemetje dat een zekere Puck had verstuurd als Juste un Bouquet.....

Deze Puck blijkt dus al jarenlang een goede vriendin van Marian en Ton te zijn. Marian vertelde mij de anekdote dat Puck ooit verliefd was geworden op een Franse vakantie jongen. Nou zoals dat wel vaker gebeurt raakten die twee elkaar na een aantal vakanties uit het oog......

Jaren later blijkt Puck via Anita Witzier programma Memories met succes om hulp voor opsporing van die oude liefde te hebben verzocht. De oude vlam is teruggevonden en de twee zijn nu alweer een 5-tal jaren smoor met elkaar.

Ik heb begrepen dat Ton alles nauwlettend heeft gevolgd en er een prachtige video van heeft gemaakt die misschien nog ergens op de Populierenlaan te vinden moet zijn....

Wij kunnen alvast even HIER een kijkje nemen (het archief van Memories)

Ton en zijn 'zuster in ruste'

Zolang als Ton zijn Marian heeft gekend is zij altijd druk geweest met haar bezigheden buitenshuis. De kraamverpleging was haar roeping en Marian heeft daar altijd met veel plezier gewerkt en de daar verkregen vaardigheden voor haar eigen gezinnetje kunnen aanwenden.

Eind november is hier een eind aan gekomen en zal het witte verpleegstersuniform alleen nog maar thuis worden gedragen. Marian is dus nu met pensioen of om het plechtig te zeggen de zuster is met emeritaat.
Of het onze emeritus zal bevallen?, de tijd zal het leren, maar voorlopig blijven de (klein) kinderen haar aandacht vragen.

Lees zelf maar verder wat ze ons hierover heeft te vertellen......(helaas is er met haar foto's iets mis gegaan maar die plak ik er later wel weer tussen)



Ja Bram, het is echt waar, mijn uniform heb ik ingeleverd na mijn laatste nacht d.d. 28 november/29 december. Dus vorig weekend heb ik mijn laatste weekend gewerkt.

Het voelt heel dubbel, enerzijds ben ik blij dat ik niet meer hoef maar anderzijds vind ik het vreselijk dat ik mijn geweldige collega’s nu moet gaan missen.

Niet alleen tijdens Ton’s ziekte waren ze er voor me maar ook na zijn overlijden waren ze als een warme deken……ze hebben me zo opgevangen!

Verder het laatste nieuws over Teun.

De kleine man is bij de KNO arts geweest, hij praat n.l. nog heel slecht, d.w.z. hij kletst honderduit, alleen niemand kan hem verstaan.

Het blijkt dat ie heel doof is, zijn oren zitten vol met prut (snot volgens de orendokter) en zijn tonsillen zijn veel te groot.

Hij is ook voortdurend verkouden en hij heeft regelmatig koorts, daar moet dus iets aan gedaan worden.

Op 4 januari aanstaande moet ie geopereerd worden, hij krijgt buisjes in zijn oren en zijn neusamandelen worden verwijderd, eventueel wordt hij op een later tijdstip ook nog van zijn keelamandelen verlost.

Teun wordt in “mijn” ziekenhuis geholpen, Floor zelf is destijds ook in Amstelveen geopereerd door de zelfde KNO arts als door wie Teuntje nu geholpen wordt.



Afgelopen zaterdag vierden we bij Floor op IJburg, Sinterklaas, Teun was er bij maar hij was wederom niet lekker, hij liep met hoogrode konen rond maar was toch nog redelijk tierig.

Hij heeft een slee cadeau gekregen van de Sint uit Amstelveen, maar hij had meer belangstelling voor de dekbedhoes met een afbeelding erop van “Cars “ hij is n.l. helemaal gek van die raceautootjes. De Sint had dat cadeau in de Baarsjes bezorgd bij tante Marleen.

Floor is momenteel Teuntjes nieuwe kamer aan het inrichten en ze is nu bezig met een muurschildering die een hele muur beslaat, en ook daarin spelen de “ Cars” een hoofdrol. Floor kan prachtig tekenen en schilderen.

Zodra de schildering af is, maak ik er foto’s van en zal ik ze doorsturen voor op het blog.

Zo Bram, dat was weer zo’n beetje het laatste nieuws.

Liefs, Marian

Ton en het bloemetje van Puck

Grappig...ik weet niet of ik Puck zou moeten kennen. Ik weet wel dat Puck iets heeft met franstaligen en de familie Bosman en of Gosman.
Puck heeft een leuk e-mailtje verstuurd met als onderwerp:

Juste un bouquet

De tekst van haar berichtje laat ik maar even onvertaald maar eigenlijk is het een soort kettingbrief met een nieuwjaarsgroet. Het bosje bloemen ziet er leuk uit, maar ik geloof niet dat het VERGEETMIJNIETJES zijn.................

Fais parvenir ces fleurs à toutes les personnes que tu ne veux pas perdre de vue en 2011, incluant moi, si je fais partie de tes choix. Tente d'en recevoir une douzaine; tu vas voir que ce n'est pas facile ! Bonne chance.

Net als Puck hoop ik dat jullie in 2011 en daarna ook zonder de kettingbrief je vrienden en vriendinnen niet zullen vergeten. Ik heb daarom ook een bosje vergeetmenietjes geplukt en het verhaaltje van de ridder er bij gedaan......


In de Middeleeuwen waren eens een ridder en zijn geliefde langs een rivier aan het wandelen. Bij het plukken van een bosje bloemen viel hij door de zwaarte van zijn harnas in het water. Terwijl hij verdronk gooide hij het bosje bloemen naar zijn geliefde en riep "Vergeet mij niet". Deze bloem is verbonden met romantiek en tragiek en werd vaak door vrouwen gedragen als teken van trouw en oneindige liefde.

Enne...Marian, bedankt voor je berichtje.....