Soms ontvang je plotseling van die berichten die het leven totaal veranderen, zolang als Marian het op prijsstelt zal ik met deze Blog zijn Ghostwriter zijn. (....Op 20 februari 2009 is Ton overleden....)
dinsdag 15 februari 2011
Ton en zijn vrienden/vriendinnen
Het was hartverwarmend om te zien hoeveel vrienden en vriendinnen van Ton en Marian tijdens zijn ziekbed en na zijn overlijden deze BLOG hebben bezocht.
Hoe of ik dat weet?, door de moderne technologie....
Er zit op de Blog een zgn. (onschuldige) Cookie verstopt die mij desgewenst laat weten wanneer welke pagina van onze Blog is bezocht...
Van de bezoeker/bezoekster zie ik echter alleen maar de volgende gegevens:
Wat voor Operating Systeem deze gebruikt
Wat de maximale resolutie van het beeldscherm is
Op welk tijdstip de betreffende pagina is bezocht
Wat de nationaliteit van de bezoeker is
Via welke Internet Service Provider (ISP)de bezoeker de Blog heeft bezocht
Waar (ongeveer) de bezoeker is aangesloten op deze ISP
Het IP adres van de bezoeker...(een soort telefoonnummer waardoor de bezoeker is aangesloten)
Je ziet ik kan best veel achterhalen maar ik weet NIET wie je bent of hoe je heet.
Natuurlijk mag je gewoon als ANONIEM mee blijven lezen maar het is voor ons leuker als we weten wie je bent.....
Daarom deze uitnodiging:
Geef eens een reactie op de Blogpagina zelf door onderaan op het woordje 0 reacties te klikken en vervolgens als anoniem even te zeggen wie je bent...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Hallo Bram,
BeantwoordenVerwijderenIk lees trouw de Blogpagina's en ben elke keer weer verwonderd hoe mooi en gevoelig je dit in elkaar zet. Ook de verhalen van Marian zijn soms hart verwarmend alleen de laatste berichten zijn niet zo leuk ik wens haar dan ook alle sterkte en gezondheid toe.
Groeten,
Wim Mets
Hai Bram, Marianne en lezers,
BeantwoordenVerwijderenHoewel niet meer zo frequent volg ik nog steeds de blog. Complimenten voor de eeuwig durende creativiteit en input van Marianne met blije en droevige berichten. Cest la vie en zoals bij ons thuis op een tegeltje stond "Van het concert des levens bestaat geen program".
Groetjes uit Veldhoven,
Peter en Lida