Soms ontvang je plotseling van die berichten die het leven totaal veranderen, zolang als Marian het op prijsstelt zal ik met deze Blog zijn Ghostwriter zijn. (....Op 20 februari 2009 is Ton overleden....)
woensdag 16 februari 2011
Ton zijn tweede gedenkdag
Men zegt dat de tijd vliegt...en dat is ook zo, het berichtje van Marian doet me er weer aan herinneren dat het alweer twee jaar geleden is dat we met zo velen afscheid hebben genomen van Ton en hem naar zijn laatste rustplaats hebben gebracht.
Ik herinner mij die dag door de mooie toespraken als een indrukwekkende gebeurtenis, maar ook als een hernieuwde ontmoeting van vrienden en collegae die ik jarenlang al niet meer had gezien en gesproken.
Daarom is het ook zo'n mooie geste van Marian om jaarlijks de Ton's Gedenkdag te blijven organiseren.
Aankomende zondag is het twee jaar geleden dat Ton ’s morgens om tien voor zeven voorgoed z’n ogen sloot.
Terwijl ik dit schrijf, schiet ik meteen weer vol, ook is het al weer twee jaar geleden, het blijft verdomde moeilijk voor me.
Vooral de herinnering van die laatste moeilijke dagen voor zijn dood, komen nu steeds weer boven…..
Enfin, net als vorig jaar willen de kinderen en ik, Bos waardig herdenken maar dan wel op zijn manier, dus met een hapje en een drankje.
Na twee uur ‘ s middags is iedereen, die het daar mee eens is van harte welkom op de Populierenlaan in Amstelveen.
Niet vroeger want voor die tijd wil ik nog even naar zijn graf.
Voor de mensen die geïnteresseerd zijn, ’s morgens is er een Mis in de H.Geestkerk waar bij zijn naam wordt afgeroepen in een zogenoemde misintentie.
Ik weet niet of hij het daar mee eens zal zijn, maar als de lampen opeens gaan knipperen of het licht valt uit in de kerk, weten we of ie dat goed dan wel afkeurt……
Ons koor verzorgt de muzikale omlijsting.
Degenen die naar de kerk gaan, zijn natuurlijk na afloop al eerder welkom op de koffie.
Dus Bram, hoort zegt het voort.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Lieve Marian,
BeantwoordenVerwijderenProbeer voor deze dag de mooie herinneringen op te halen en vast te houden. Huilen mag, moet natuurlijk ook, maar denk vooral aan zijn motto: CARPE DIEM.
Helaas ben ik voor as zondag verhinderd, maar in gedachten zeker bij jullie aanwezig
Liefs, Bram