Vrienden, ik kreeg zojuist (zondagavond) het berichtje van Marian binnen over het verloop van zijn tweede Chemo behandeling. Het is allemaal behoorlijk gecompliceerd en het proces verloopt dan ook niet zoals bij een normale voorspelbare chemische reactie.
Ik hoop dat Ton dit nare weekend toch weet te doorstaan met de wetenschap dat steeds meer ouwe makkers in gedachten bij hem zijn.
Hoi Bram,
Ik laat je even weten namens Ton hoe het met hem gaat.
Afgelopen donderdag bracht ik Ton naar het ziekenhuis voor de volgende chemokuur, hij zag er erg tegenop.
Eerst werd er via een infuus weer een grote hoeveelheid vocht toegediend, en evenals de vorige keer kon Ton niet plassen, dus werd er weer een vochtonttrekkend medicijn gegeven om het lichaam alsnog te dwingen urine te produceren, toen dat gelukt was, kon de chemo gegeven worden.
Het zat er nog niet in of Ton werd al beroerd, hij werd kotsmisselijk en was vreselijk moe, officieel zou hij zaterdagmorgen naar huis mogen, maar omdat hij zo ziek was, mocht hij het weekend blijven.
Ik help hem elke morgen met douchen, scheren en tandenpoetsen, hij is te moe om zelf iets te kunnen doen. Pas vanmiddag mocht het infuus eruit omdat hij zelf wat meer ging drinken, hij blijft misselijk ondanks de medicijnen die hij krijgt om de misselijkheid te onderdrukken.
Morgenochtend haal ik hem op, hopelijk krijgt hij geen complicaties en kan hij thuis rustig uitzieken, namens hem geef ik je hartelijke groeten.
Marian Bosman
Ik hoop dat Ton dit nare weekend toch weet te doorstaan met de wetenschap dat steeds meer ouwe makkers in gedachten bij hem zijn.
Hoi Bram,
Ik laat je even weten namens Ton hoe het met hem gaat.
Afgelopen donderdag bracht ik Ton naar het ziekenhuis voor de volgende chemokuur, hij zag er erg tegenop.
Eerst werd er via een infuus weer een grote hoeveelheid vocht toegediend, en evenals de vorige keer kon Ton niet plassen, dus werd er weer een vochtonttrekkend medicijn gegeven om het lichaam alsnog te dwingen urine te produceren, toen dat gelukt was, kon de chemo gegeven worden.
Het zat er nog niet in of Ton werd al beroerd, hij werd kotsmisselijk en was vreselijk moe, officieel zou hij zaterdagmorgen naar huis mogen, maar omdat hij zo ziek was, mocht hij het weekend blijven.
Ik help hem elke morgen met douchen, scheren en tandenpoetsen, hij is te moe om zelf iets te kunnen doen. Pas vanmiddag mocht het infuus eruit omdat hij zelf wat meer ging drinken, hij blijft misselijk ondanks de medicijnen die hij krijgt om de misselijkheid te onderdrukken.
Morgenochtend haal ik hem op, hopelijk krijgt hij geen complicaties en kan hij thuis rustig uitzieken, namens hem geef ik je hartelijke groeten.
Marian Bosman
Geen opmerkingen:
Een reactie posten