Soms lijken hele kleine dingen een geweldige vooruitgang. Ton heeft zich de trap opgehesen naar de badkamer op de Populierenlaan en heeft kunnen douchen. We zijn er nog lang niet maar zoiets geeft toch een prettig gevoel. Ik bespeur ook bij Marian iets van ha fijn eindelijk eens iets wat goed lijkt te gaan terwijl de vorige dagen de ene na de andere complicatie optrad. Maar hier is voor jullie Marian die het vandaag, zaterdag 25 oktober, allemaal maar weer dapper onder woorden brengt:
Hallo Bram,
Ton is weer thuis, gisteren ochtend heb ik hem opgehaald uit het ziekenhuis.
Hij heeft medicijnen tegen epilepsie en moet deze stipt op tijd innemen, daarbij krijgt hij zetpillen tegen de misselijkheid, om tegen te gaan dat hij de epilepsie pillen weer uitbraakt.
Ton is weer thuis, gisteren ochtend heb ik hem opgehaald uit het ziekenhuis.
Hij heeft medicijnen tegen epilepsie en moet deze stipt op tijd innemen, daarbij krijgt hij zetpillen tegen de misselijkheid, om tegen te gaan dat hij de epilepsie pillen weer uitbraakt.
De kortsluiting in zijn hoofd is w.s. veroorzaakt door een lekkend bloedvat in het littekenweefsel van een eerder doorgemaakt herseninfarct. De spraakverwarring die vorige week plotseling optrad, was w.s het gevolg van dat infarct en omdat hij antistolling kreeg, is het dus gaan lekken in zijn hoofd.
Je ziet, we vallen van de ene complicatie in de andere.
Vandaag had hij een goede dag, hij is zelfs naar boven geweest om te douchen, het kostte hem wel heel veel energie maar hij heeft het gered!
A.s dinsdag moet hij weer bloed laten afnemen in het ziekenhuis en daarna door naar de oncoloog, als de bloedplaatjes niet al te laag zijn, krijgt hij de volgende chemokuur op donderdag 30 oktober.
Bedankt ook namens Ton voor het bijhouden van de prachtige weblog!
groetjes Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten