Goedemorgen Bram,
Ton gaat steeds verder achteruit, hij eet nu al dagen niet meer, en drinken moet ik hem echt aanbieden want dorst geeft hij niet meer aan.
Verder gaat hij steeds meer pijn krijgen, ik geef hem beurtelings Paracetamol/codeïne en Morfinezetpillen, maar dat helpt steeds minder om de pijn te verlichten.
Vandaag komt de huisarts weer, ik zal haar vragen of de dosis Morfine via de pleisters opnieuw verhoogd mag worden.
Het is zo'n naar gezicht hem zo te zien lijden, hij klaagt vooral over pijn in z'n rug, wij de kinderen en ik helpen hem dan een andere houding aan te nemen.
Want hij kan zich niet meer zelfstandig op zijn zij draaien, hij heeft er de energie niet meer voor.
Hij is totaal afhankelijk geworden en dat vindt ie verschrikkelijk, verder is hij van tijd tot tijd in de war en onrustig.
Wij hopen dat het niet meer zo lang zal duren: dit is zo'n lijdensweg!
OK dit was het weer voor vandaag.
Groetjes Marian
marian en ton en kinderen we leven met jullie mee woorden weet ik nu niet te vinden maar wij denken en leven met jullie mee heel veel sterkte in deze zeer zware tijden een dikke knuffel voor jullie allemaal vanuit vrouwenakker wim en nel
BeantwoordenVerwijderenLieve Marian
BeantwoordenVerwijderenSoms kan je geen woorden vinden om aan te geven hoe je je voelt bij dit soort berichten. Wij hopen dat als je dit berichtje leest Ton inmiddels wat minder pijn zal hebben. Wij denken elke dag aan jullie.
Met liefste groet
Willy en Lou
Lieve Marian,
BeantwoordenVerwijderenEr valt weinig te zeggen op je berichtje. Ton is iedere dag in onze gedachten en het frusterende is dat wij niets voor hem kunnen doen. Wij kunnen alleen maar hopen dat Ton zo weinig mogelijk pijn heeft.
Let je ook een beetje op jezelf.
Liefs Willey en Coen