Soms ben ik ook even de draad kwijt...was Ton nu de eerste die zijn rustplaats vond op dat plekje op de begraafplaats of was ie de laatste in dat reeds bezette graf.
Ik heb begrepen dat er op deze algemene graven slechts kleine gedenkstenen mogen worden geplaatst van max 50 x 50 cm omdat zo'n graf door twee personen moet worden gedeeld.
Als straks de gedenkplaten zijn geplaatst weten we precies hoe of het zit en wat of de naam en leeftijd van Ton zijn gezelschapdame is waar hij samen mee in het graf ligt....Als het niet zo macaber was zou je er geweldige grappen over kunnen maken.
Ik was deze week weer even terug bij mijn houten Bosman in de Beeldentuin van het Kroller Muller Museum op de hoge Veluwe. De kunstenaar Claassen wil hier o.a. tot uitdrukking brengen dat alles vergankelijk is. Inderdaad deze Bosmannen zijn nu in een jaar tijd al behoorlijk afgetakeld en zullen uiteindelijk als vruchtbare humus de grondstoffen leveren voor het nieuwe leven. Hoe het een jaar geleden er uitzag kun je HIER zien.
Ik was ook nog even in Quadenoord om te kijken naar de beelden die daar staan geëxposeerd. Eigenlijk best wel bewonderenswaardig als je bedenkt dat deze beelden gemaakt zijn met heel beperkte middelen. Kijk HIER maar even rond dan kan je meteen ontdekken waar Quadenoord ligt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten