Een verjaardagskalender heeft in huis meestal een plekje gekregen waar je vaak komt en in alle rust even om je heen kunt kijken wie of er de komende dagen hun geboortedag gedenken. Het lijkt wel of bij iedereen het toilet daarvoor de meest geschikte plek wordt geacht.
Het mooie van deze kalenders is dat ze ieder jaar weer te gebruiken zijn en dus nooit hun geldigheid verliezen. Ze vertellen door de jaren heen ook een verhaal. Je ziet het aan het andere (verouderde) handschrift als er weer (achter) kleinkinderen zijn bijgeschreven. Ook de geboortedag van overledenen is meestal gewoon blijven staan of heeft er een RIP kruisje bijgekregen en is zijn of haar sterfdag meestal op een andere datum bijgeschreven.
Als je pas verkering hebt sta je niet meteen op de verjaardagskalender van de schoonfamilie, het duurt meestal een aantal jaren voordat je bent geaccepteerd en uiteindelijk tot registratie op de kalender zal worden overgegaan. Overigens werkt dit dus bij normale families twee kanten uit want ook ik heb tientallen zwagers en schoonzussen moeten bijschrijven....
Hoe de kalender omgaat met verbroken relaties zal wel van huis tot huis verschillen. Ik heb ze gezien waar onzichtbaar de naam van de in onmin geraakte is verwijderd, wit geschilderd of overgeplakt.
Tja en als dan de naam met forse strepen is doorgekrast dan wordt het wel duidelijk dat deze verjaardag door de kalender bezitter niet meer zal worden gevierd.
Bijzonder vind ik ook dat de meeste kalenders er gewoon geen rekening mee hebben gehouden dat er op één dag best eens 2-4 mensen tegelijk jarig kunnen zijn, hoe frommel je dat nu weer op dat ene regeltje...
Ook moeilijk is het met al die nieuwe neefjes en nichtjes die bij ons vaak nog traditioneel naar de ouders of grootouders zijn vernoemd. Ik kom nog wel eens in de war als ik meerdere keren Dick S. op de kalender zie staan.
Persoonlijk vind ik het altijd een eer als ik constateer dat ik bij iemand op de kalender sta vermeld, tenslotte betekent zoiets dat de kalenderman of vrouw mij voldoende interessant of aardig vindt om er aan te worden herinnerd dat ik op 16 april geboren ben.
Waarom nu dit uitgebreide verhaal? gewoon omdat ik niet wist dat Marian 10 maart jarig is geweest en ik, dat als haar persoonlijke Blogger, toch eigenlijk niet ongemerkt voorbij had mogen laten gaan.
Gelukkig is Ton heel wat attenter gebleken en heeft hij daarboven geprobeerd wat wolkjes te formeren om die speciale boodschap naar Marian te kunnen sturen......
Nou Marian, ik hoop hiermee je verloren verjaardag weer een beetje te hebben goedgemaakt en ik heb dan ook maar een ballonnetje voor je opgelaten. Als ik weer eens op visite kom zal ik toch even gluren of mijn naam op je kalender staat.
Mooi, je bent dus nu in afwachting van de geboorte van je tweede kleinkind, hopelijk is er nog een vakje voor hem of haar vrij op je kalender......
Gisteren was ik jarig, 64 ben ik geworden ik heb het niet gevierd, ik hou sowieso al niet van verjaardagen en zonder Ton vind ik er al helemaal niks aan!
Ik heb wel wat tranen geplengd, want vooral op dit soort dagen mis ik hem ontzettend.
Maar men is mij niet vergeten hoor, ik heb heel veel kaarten gekregen met lieve bemoedigende woorden,
Bedankt daarvoor lieve familie en vrienden.
Goed Bram dat waren de laatste nieuwtjes, zodra de nieuwe baby er is, laat ik je het weten.
Mocht je nog tijd hebben voor de speakerboxen? Het geluid is erbarmelijk!
See you, liefs, Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten