Alle goede dingen komen in drieën of zoiets moet je maar denken. Het lijkt me niet kies om alle lichamelijke ongemakken van Marian hier op deze Blog te vermelden maar een aantal goede zaken wil ik hier wel over haar kwijt.
Marian schrijft zelf het volgende:
Dat had twee redenen, ten eerste zat ik niet lekker in mijn vel, gewoon even een terugslag denk ik.
En ten tweede had ik niet echt wat te melden nog.
Het wachten is op Floor; die zit nog lekker te broeden, ze is over een week uitgerekend maar het kan natuurlijk elk moment beginnen.
Ik zelf heb afgelopen week de prognoses gehoord van achtereenvolgens de “ hernia “ en de “ botontkalking” nou dat valt gelukkig allemaal reuze mee.
De hernia is op zijn retour ( ja, ik wist ook niet dat dat spontaan over kon gaan) Volgens de neuroloog kan de aanvankelijke zwelling tussen de wervels afnemen door het indrogen van vocht en krijgen de zenuw banen zodoende weer wat meer ruimte , ze worden dan niet meer afgekneld.
Snap je het nog? Enfin voorlopig hoeft er niks aan gedaan te worden, ik moet matig intensief bewegen en indien nodig Paracetamol nemen.
De botontkalking is ook niet echt heftig, dat is nog in de beginfase en met voedingssupplementen van calcium en vitamine D is dat goed te behandelen.
Allemaal loos alarm dus, gewoon leeftijdskwaaltjes….
Verder is Floor niet de enige die op gezinsuitbreiding wacht, ook ik krijg als alles doorgaat gezinsuitbreiding.
Ik wacht op de komst van twee katten waarvoor een goed huis gezocht wordt omdat hun baasje is overleden.
 |
| Dit is BOS |
 |
| Dit is HUGO |
Ze zijn ongeveer 5 jaar oud en het schijnen echte knuffelkatten te zijn, nou aan knuffelen heb ik wel behoefte sinds die grote knuffelbeer me is ontvallen.
Ik wil in ieder geval een kat Bos noemen dan kan de ander nog altijd Hugo heten.
Lieve Bram, zodra er nieuws is, laat ik je dat weten.
Liefs, Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten