Op een 23 maart is Ton met zijn Marian getrouwd. Het "ApenKontje" van moeder Bosman had zijn bestemming gevonden. Ik heb uit het berichtje van Marian gehoord dat het toen een stralende lentedag was. Alhoewel het nu vandaag ook de 23-ste maart is geworden ziet het er vandaag buiten allemaal wat minder stralend uit, het is hier gewoon mistig. Kennelijk heeft de ooievaar ook enige moeite de weg te vinden en vliegt nog wat rond alvorens zijn vrachtje bij Floor, Menno en Teun af te leveren.
Het leven schijnt zo in elkaar te moeten zitten dat tegenslagen en geluksmomenten elkaars pad voortdurend kruisen. Maar toch, beter zo in deze volgorde, eerst het verdriet van het overlijden van de oude generatie dat gevolgd wordt door het geluk met de geboorte van de nieuwe wereldburger.....
Elke keer denk ik, ik schrijf Bram pas als de nieuwe wereldburger geboren is.
Maar ze laat op zich wachten, Floor was de 18e uitgerekend en inmiddels zitten we op de 23e ….
Het zou wel mooi zijn als Floor vandaag bevalt, want vandaag is het onze trouwdag.
Op 23 maart 1973 trouwden we het was op een stralende lente dag.
Voor mij mag de kleine nu geboren worden hebben we tenminste weer wat te vieren nu en in de toekomst.
Vorig week is Ton zijn moeder overleden, ze was 84 jaar en totaal op.
Na Ton zijn overlijden, was ze ondanks dat ze dementerende was, ontroostbaar, ze kon zo hartverscheurend huilen en om Ton roepen, het was verschrikkelijk om aan te zien.
Tons broers en zussen hebben een mooi plekje voor haar uit gezocht op de begraafplaats waar ook Ton ligt.
Ze liggen nu vlak bij elkaar, moeder ligt op het veldje naast Ton, ze liggen zoals mijn schoonzus het zo mooi uitdrukte “ kop aan kop”.
Hopelijk zijn ze nu herenigd tenslotte was Ton zijn moeders “ apengatje” ook weer een uitdrukking van Ton zijn zus, die ze ook nog even aanhaalde tijdens het afscheid van moeder.
Het was wel heftig voor de kinderen en mij om weer terug te zijn in de aula van het uitvaartcentrum en daar net als twee jaar geleden een drankje te nuttigen, hoezo DEJA VU?
Ton zijn vader 85 jaar, ook dementerend, beseft bij vlagen dat zijn vrouw overleden is, heel triest allemaal.
Zo Bram dat was voorlopig weer het laatste nieuws, de volgende keer zal ik je ongetwijfeld het blijde nieuw kunnen vertellen.
Liefs, Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten