Deze titel zal jullie niet veel meer zeggen omdat het zich allemaal 40 tot 50 jaar geleden heeft afgespeeld. Wij zaten toen als Dpl. bij de Klu op de Vliegbasis Twenthe aan de F104G Starfighter te sleutelen en werden geacht de nachten door te brengen op het zgn. Zuidkamp.
Deze week kwam ik een stukje tegen over dat zelfde Zuidkamp in het periodiekje KlupActief bestemd voor de oud Luchtmacht militairen.
Het deed mij onmiddellijk herinneren aan de eerste dagen dat ik mij met deze Blog bezig hield om die oo zo moeilijke laatste Vleugels van Ton zijn Vlucht te begeleiden.
Jullie kunnen door
HIER en
HIER te klikken weer even terug gaan naar september 2008 toen het bekend was geworden dat het met mijn makker Ton niet goed ging.
Ik haal even wat plaatjes en praatjes uit die tijd naar voren om aansluiting te vinden met het Zuidkamp in 2011 en later.....
De mooie herinneringen aan ons AFB Twenthe B&E squadron of zoals Ton het altijd gekscherend noemde ""Balen en Ellende"" kwamen weer helemaal terug bij de reünie waar ik samen met Ton naar toe ben geweest. Onze zoekpartij op het Zuid-Kamp naar de barak waar zowel hij als ik ooit geslapen moet hebben bleek na ruim 40 jaar een onmogelijke opgave. Onze barak bleek een 10-tal jaren terug te zijn gesloopt. Meer succes hadden we bij het terugvinden van ""Poortje Sprakel"" en de bijbehorende kroeg. Het was inderdaad een pracht van een dag waarbij het mij van het hart moet op te merken dat Ton een vele malen beter geheugen en gevoel had hoe of die Vliegbasis nu eigenlijk in elkaar zat......
Het Klupactief citeert nu Anno 2011 uit een artikel van het Twente dagblad Tubantia.....
Het Zuidkamp verborgen Parel in het Groen...
Als onderdeel van het plan Vaneker, waarbij er 270 zeer luxe woningen komen in Enschede-Noord, staan er 150 kavels ingetekend in Zuidkamp. Het voormalige militaire terrein is een oase van rust en groen en is bij weinig Enschede'rs bekend. Harry A Bels, een gerenommeerd architect uit Enschede, was vorig jaar als spreker uitgenodigd bij een architectenwedstrijd. De plaats van handeling: het Noaberschop, ofwel de oude kantine op het Zuidkamp.
Hij kwam met een leuke ontboezeming met te zeggen: "Ik bevind me op bekend terrein. Hier ben ik vroeger met een vriend wiens vader op de vliegbasis werkte vaak geweest. Op maandag en donderdag was dit een filmzaal. Vooral Tirolerfilms waren erg populair. Ook bij mij." Wat voor Abels en zijn vriend gold, gold ook voor de inwoners van Lonneker. Defensie had Lonneker liefdevol in de armen gesloten, omdat het dorp nogal hinder ondervond van de luchtmachtbasis. Inwoners konden net als gezinsleden van militairen en burgers die op de basis werkten een pasje krijgen voor het zwembad (aan de Fokkerweg). Ook kregen ze soms vrij toegang tot Zuidkamp. De toneelvereniging De Kameleon gaf er wel eens een uitvoering. En de muzikanten van Excelsior trokken er ook wel eens een volle zaal. "Wij hadden niets over de relatie met Defensie te klagen", zegt 'noaber' Jan Bult. "We werden zelfs wel eens uitgenodigd voor een barbecue. En dan kwam je niets tekort."
Het gros van de Enschede'rs weet echter bijna niets van Zuidkamp. Komend vanaf de Braakweg stuitten zij op een hek met daarvoor twee militairen op wacht. Binnen kwam je alleen met een pasje of je moest vooraf zijn aangemeld bij de wacht. Was dat het geval dan kon je na de film naar de korporaalsmess waar je voor bijna vooroorlogse prijzen een pilsje kocht. Sinds enkele jaren kan iedereen Zuidkamp bezoeken. Met'n druk op de knop gaan de slagbomen open over de Braakweg. De andere ingang, die bij Sprakel in 't Bos, is na 1 december ook weer open. Voor automobilisten is de ingang bij Sprakel in 't Bos niet te gebruiken. Een paal in het midden van de weg voorkomt dat de weg over Zuidkamp wordt gebruikt als een sluiproute.
De gemeente geeft in het plan Vaneker op Zuidkamp 150 grote tot zeer grote kavels uit. Het wegennet blijft zoveel mogelijk intact en de honderden tientallen jaren oude beuken, eiken en platanen blijven staan. "De sfeer moet zo min mogelijk aangetast worden", zegt Joop Nijenhuis, de projectleider van het Vaneker. "In deze oase van groen komt de rust je bijna tegemoet." Daar waar voorheen honderden militairen woonden zijn nu tal van barakken 'bezet' door studenten en kunstenaars die er onder antikraakvoorwaarden huizen. De barakken zijn rond 1940 gebouwd door de Duitsers.
Typerend is dat alle muren zo'n vijftig centimeter dik zijn en dat de deuren van massief eiken zijn. De gemeente is van plan tien barakken te behouden en afzonderlijk te verkopen. Twee grote gebouwen, de voormalige korporaalsmess met kapel en de oude Duitse keuken, veranderen niet maar krijgen wel een andere bestemming. "Ik ben blij dat het gebouw van de Duitse centrale keuken bewaard blijft", zegt Bult. "Samen met veel dorpsgenoten hebben we op de zaterdag voor Pasen in 1945, net na de bevrijding, van alles gestolen uit dit gebouw. Bij de ingang lag een grote bom waaruit gelukkig de ontsteking was gehaald". Lopend langs de korporaalsmess valt plotseling de naam van boer Hennie Grave. Hij, maar vooral z'n varkens, hadden hier gouden tijden. Al het avondeten dat in de keuken overbleef haalde Grave in ketels op om aan zijn varkens te voeren.
...en dat is nu precies zo als Ton en ik dat ook hebben meegemaakt, de Tiroler filmavonden, de korporaals Mess, het zwembad, het poortje Sprakel en onze oer solide huisvesting met de 50 cm dikke muren en de massief eikenhouten deur. Ton, de overheid zal een stukje van ons erfgoed in standhouden.......
