donderdag 29 januari 2009

Ton en de Eagles



Ik weet niet of Ton iets met mijn Eagles heeft, er zijn nog al wat mogelijkheden om iets te hebben met Eagles. Er zijn voetbal-rugby-(ijs)hockey-athletiek en andere sportclubs die zich Eagles noemen, maar daar over wil ik het hier nu niet hebben.

Nee, we gaan weer terug naar onze F-104 en F-16 tijd. De vliegtuigen die we bij Fokker bouwden gingen daar weg met uitsluitend het serienummer op de staart. Pas als ze bij een Squadron waren ingedeeld werden ze voorzien van strijdvaardige logo's.



Ton en ik werkten op de vliegbasis Twenthe regelmatig aan de kisten van het 311 Squadron, die organiek eigenlijk op Volkel thuishoorden. Opvallend vond ik altijd het prachtige Eagle Logo dat 311 op zijn kisten had geschilderd, heel wat toepasselijker voor een Mach 2+ Fighter dan de Polley Grey papegaai die ons eigen Squadron voerde.



Vliegtuigen hebben ook niet het eeuwige leven en ondergingen dan ook enkele Levensduur verlengende operaties zoals bijv. een MLU (Mid-Life-Update).

Het leven van de echte Eagle blijkt nu een aantal overeenkomsten te vertonen met zijn metalen soortgenoot althans zoals volgens de overlevering door de indianen wordt verteld.

De Eagle van vlees en bloed is instaat zijn vleugels, snavel en klauwnagels te vervangen als ie zo'n 40 jaar oud is en kan daardoor nog zo'n 30 jaar langer op jacht om in zijn levensonderhoud te voorzien.

Het bovenstaande was voor mij een onbekend verhaal en ik wil jullie graag deelgenoot maken van een filmpje dat het allemaal nog eens uit de doeken doet........


1 opmerking:

  1. marian ton en de kinderen nog even een groet en een dikke kus van je nicht nel wij wensen jullie veel sterkte en kracht in deze hele moeilijke dagen woorden schieten ons tekort knuffel voor allemaal wim en nel vrouwenakker

    BeantwoordenVerwijderen