Marian schrijft ons vandaag over de verhoging van de morfine dosis, maar de geest blijft nog helder.
Een mooi verhaal trouwens over de Fokker Boys in Arizona het klopt helemaal met de reactie die een zekere Schie aus der Heimat al eerder had verteld.
Ja de beelden moeten nu toch komen van onze Bloglezers want mijn archieven zijn inmiddels leeg.
Goed werk trouwens dat jullie nog zoveel foto/film/video materiaal hebben liggen dat de herinnering aan Ton levend zal houden.
Goedemorgen Bram,
Ton krijgt een hogere dosis Morfine, de huisarts heeft de dosis verdubbeld.
Ton begint nu pijn te krijgen, dat komt met vlagen, de pijnklachten variëren van pijn in zijn buik tot pijn in zijn borst en in zijn benen.
De Morfine helpt goed tegen de pijn maar maakt hem wel suf, hij slaapt veel maar zodra een van de kinderen binnenkomt, is hij wakker en helder.
A.s zaterdag gaan we proberen hem met vereende krachten naar IJburg te vervoeren, met zijn broer en zwager in een comfortabele auto en de rolstoel mee, moet dat lukken.
Wij zijn heel blij met al die hartverwarmende reacties die op het blog binnenkomen.
Ik lees ze aan Ton voor en hij is steeds weer tot tranen toe geroerd ( ik ook trouwens ) dat gedicht van jou deed hem glimlachen en hem denken aan die goeie ouwe tijd bij Fokker.
Gisteren was Marleen bezig met het overzetten van videofilmpjes op de harde schijf ( met dank aan Gilbert ) en toen zagen we een film gemaakt door Ton tijdens een dienstreis in 1991 in Arizona,
Wat hadden de Fokkermannen een lol zeg en Ton op het hoogtepunt van zijn gewicht ( 123 kilo schoon aan de haak ) gaf nog een demonstratie weg van een salto in het zwembad, ongelooflijk !!
Fijn dat we die beelden nog hebben maar ook heel verdrietig.
Nou Bram dat was het weer, groetjes aan Els en tot mails
Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten