Ton en de snoertjes

Toen ik onlangs bij Marian langs ging had ze alle adapters en snoeren uitgestald op het bureau in het kleine kamertje dat straks de logeerkamer voor Teun gaat worden.

...Neem aub al die troep mee want ik zou niet weten wat ik er mee moet beginnen en het ligt mij geweldig in de weg.....dat waren haar woorden die mij deden besluiten alles in de kofferbak van de Mazda te stoppen met het idee dat thuis eens rustig uit te zoeken.

Het gevolg is dat het probleem zich nu heeft verplaatst naar mijn zolderkamer in Heemskerk. Het leuke ervan is wel dat ik hierdoor Ton steeds beter leer kennen aan de hand van alle dingetjes die hij verzameld heeft met de gedachten van een ras hobbyist....misschien kan ik dat later nog eens gebruiken....

Tjonge Ton, wat lijken wij op dat punt op elkaar, talloze afstandbedieningen bevonden zich in jouw nalatenschap waarvan het bijbehorende apparaat allang is verdwenen om nog maar te zwijgen over de vele (defecte) netadapters die ooit zijn gebruikt om telefoon gadgets, modems, scanners, rekenmachines, kerstbooverlichting etc van energie te voorzien.

Als ik je ooit nog eens mocht spreken wil ik je vragen waarvoor jij deze bijzondere aansluitkabels ooit hebt gebruikt, ze zien er professioneel uit en je hebt er zelfs drie (3) stuks van achtergelaten maar ik kan ze niet thuis brengen.

Omdat jouw vaardigheden ook op muzikaal gebied kon worden gezocht heb ik het vermoeden dat deze kabelsets iets te maken hebben gehad met een zgn. MIDI interface waarmee jij keyboards etc hebt aangesloten op je PC....Ik ga binnenkort weer eens zoeken met Marian of er nog iets uit deze prehistorie is terug te vinden.




Voor de kenners:
Kabel lengte: 1.50 meter
uiteinde A: DIN connector 5 pin Male gemerkt IN
uiteinde A: DIN connector 5 pin Male gemerkt OUT
uiteinde B: DIL connector 15 pin Male
uiteinde B: DIL connector 15 pin Female

Ton en het faillissement

Dit boekwerkje bevond zich tussen de spulletjes van Ton die Marian aan mij heeft meegegeven.
(Ik zelf heb het boekwerkje nooit mogen ontvangen omdat ik tot een van de weinige gelukkigen behoorde die niet door het faillissement werd getroffen en geruisloos overging in de nieuwe werkmaatschappij Fokker Aviation, het latere Stork/Fokker)

De studie die werd uitgevoerd door het Business Investment Research Center (BIRC) van de Universiteit van Maastricht is gebaseerd op de antwoorden in de enquette formulieren welke naar zo'n 5500 ex Fokker medewerkers zijn verstuurd. Er was een response van slechts 40,4 procent maar na wat statistische manipulaties en ten koste van heel wat Euro's heeft men toch dit ruim 70 pagina's tellende boekwerkje weten te publiceren.

Heel opvallend vind ik dat het cijfermateriaal en de conclusies uitsluitend betrekking hebben op de materiele aspecten zoals salaris ontwikkeling en de mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Er wordt niets vermeld over de sociale en welzijns problemen die zijn opgetreden na de teloorgang van Fokker.
Tegenwoordig zouden we dit het PTSS (Post Traumatisch Stress Syndroom) hebben genoemd. Ik denk dat velen hieraan lijden of er zelfs aan onderdoor zijn gegaan......

De opstellers van het rapport stellen wel de min of meer beschuldigende vraag waarom Fokker medewerkers zelf niet reeds eerder op zoek naar een nieuwe baan zijn gegaan toen duidelijk werd dat Fokker in ernstige financiële moeilijkheden verkeerde.

Ik denk dat zij de loyaliteit van heel veel ex Fokker medewerkers hebben onderschat, deze mensen hadden veel plezier in hun werk en waren trots op de producten die zij afleverden. Het verlies aan inkomen telde voor hen minder zwaar als het mogelijke verlies van hun prachtige werkplek.

Ik hoop dan ook dat men zich er van bewust is dat deze mensen bereid zijn geweest heel veel van hun verworvenheden in te leveren met hun pogingen deze Koninklijke Vliegtuigenfabriek Fokker te redden....

Maar ja premier Kok was toen nog geen commissaris bij de ING bank!!

Ton en onze leermeester

Dit boekwerk kreeg ik van Marian uit de nalatenschap van Ton.
Voor de kenners: het is De BIJBEL voor de toen modernere Kwaliteitmedewerkers en veegde de vloer aan met wat bij Fokker destijds gebruikelijk was: De Controleur die met spiegel, zaklamp en vergrootglas probeerde de kwaliteit het product in te inspecteren.

Het boek van Ton is alweer de derde druk van 1981 en telt ruim 850 pagina's waar je ook vandaag de dag nog wat aan hebt...



Ik was zelf ook al in het bezit van een exemplaar maar dat is dan de eerste druk uit 1961 met slechts 627 pagina's en nog gedrukt op slecht naoorlogs papier...maar wel degelijk met dezelfde intenties geschreven door A.V. Feigenbaum.

Ik ruil mijn exemplaar graag in voor dat van Ton, misschien heb ik het ooit nog eens nodig als ergens om een oplossing voor een Quality Problem wordt gezocht.

Op het schutblad prijkt in Ton's karakteristieke handschrift zijn Ex-libris: Ton Bosman Tel 020-6412851, Nee makker ik kan je niet meer bellen, maar bedankt voor deze postume update van onze gezamenlijke leermeester......




links het TON-Boek, rechts het BRAM-Boek


Armand Feigenbaum
De naam Armand Feigenbaum en de term Total Quality Control (=kwaliteitsbeheersing) zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Feigenbaum was namelijk de man die dit concept ontwikkelde.

Hij definieert Total Quality als volgt:
Een Total Quality-systeem (=integraal kwaliteitszorgsysteem) is een systeem dat de hele cyclus van tevredenheid van de klant omvat; vanaf de interpretatie van zijn behoeften voordat het product wordt besteld, via de levering van een product of dienst tegen een economische prijs, tot aan zijn mening over het product nadat hij het een bepaalde tijd heeft gebruikt.

Kwaliteit begint en eindigt dus bij de klant.
Daartussen spelen veel mensen en functies een rol, denk daar maar eens aan terug als het door jullie gekochte product niet blijkt te doen wat je er van verwachtte.....

Ton en Toon (4)

Ik heb het al eerder verteld dat ik Toon Hermans een bijzonder mens heb gevonden. Zo heerlijk gewoon en begrijpelijk en daarbij nooit schofferende of discriminerende opmerkingen makend. Zijn gedichtjes en verhaaltjes getuigen van een ongekende liefde voor de medemens.

Hier nog zomaar wat gedenkwaardige momenten uit de werken van Toon:



Dat ook Toon er niet meer is blijkt uit het onderstaande filmpje gemaakt door iemand uit Sittard. De beelden zijn voor mij heel herkenbaar omdat ik daar een paar dagen geleden nog heerlijk heb rondgelopen......

Ton in het Wilhelminabos (2)

Jullie komen er waarschijnlijk niet iedere dag, daarom heb ik deze video gemaakt door een zekere Willem geplaatst. Ton zou het zelf veel beter in beeld hebben gebracht en een andere regie hebben gekozen maar dit keer hebben anderen het voor hem moeten doen.

Zoals Marian al eerder schreef is de plek voor haar niet onbekend en is ze er in korte tijd al twee keer geweest om een broer en zijn dochter te gedenken....

Deze week staat Marian er weer maar nu om Ton een gedenkplekje te geven. De glasplaat zal worden aangevuld met de datum 20-02 op de jaarpanelen voor 2009.
Ik zal er virtueel bij zijn en hoop Ton zijn gedenkboom nog te kunnen zien uitgroeien tot een stevig exemplaar....

Ton in het Wilhelminabos

Ik ben er nog nooit echt geweest, maar vandaag heb ik het Whilhelminabos in Dronten even virtueel bezocht. Jullie kunnen dat ook door HIER te klikken. Laat je verbazen door de prachtige symboliek en de mooie gedichten geschreven door de na-bestaanden.

De glazen panelen met ieder jaar weer opnieuw de bijschrijving en onthulling van de overleden kankerpatiënten. Het moet haast macaber aandoen om die lijsten steeds maar te zien groeien.




Marian gaat daar met de familie een boompje voor Ton planten, wat een mooi idee moet dat zijn voor Teun als hij heel veel later die boom zelfs niet meer kan omspannen omdat zijn grote OPA zo sterk is gegroeid.....




EEN BOOM



Ik zie een boom
buiten de boom,

hij stond in zijn schaduw
met een donkere kroon,

Beeld gelegd op beeld,
de stam ruw

als een geur, eigenlijk
een frisheid.

Bo Carpelan





Hoi Bram,

Lekker gewandeld op het Pieterpad?
Ik ben volgende week ook een paar dagen afwezig; ik ga naar mijn zus in Biddinghuizen even relaxen en alleen maar leuke dingen doen.
Mijn zus kennende, gaat dat helemaal goed komen, ze heeft al een heel programma voor me samengesteld, veel wandelen, shoppen (ben ik dol op) en andere uitstapjes in de omgeving.

Het plan is ook een bezoekje te gaan brengen aan het Wilhelminabos, dat is een bos waar bomen geplant worden uit naam van een overleden kankerpatiënt.
In dat zelfde bos hebben we destijds ook bomen geplant voor mijn broer en zijn dochter beiden gestorven aan kanker.
Onze familie wil nu ook een boom planten uit naam van Ton, ik vind dat een hele mooie gedachte; zijn naam wordt dan bij geschreven op de glazen herdenkingsplaat die daar staat met duizende andere namen erop die hem al voorgegaan zijn.
Nee ik had niet kunnen bedenken dat ik er zo snel weer zou staan en dan nog wel voor mijn eigen Ton.

Vannacht en de en de komende twee nachten doe ik nog dienst en daarna ben ik weer een maand vrij, dat is prettig te regelen met een nul- urencontract.

Ik blijf het blog wel volgen hoor als ik bij mijn zus ben.

Als ik weer terug ben, neem ik de zolder onder handen, er zullen dan wel weer heel veel spullen te voorschijn komen die jij of anders het "museum" wellicht kunt gebruiken.
Ik laat het je wel weer weten.

Dat was het weer,

Liefs, Marian

Ton op mijn Pieterpad

Ja, het is volbracht....wij zijn er 10 jaar mee bezig geweest om gewoon lekker ontspannen en puzzelend van Pieterburen in Groningen naar de Pietersberg in Limburg te lopen.
Onze laatste etappe voerde ons door het prachtige Limburgse landschap en o.a. door de stad Sittard, bij mij vooral bekend als de stad van Toon Hermans. Toon de man van de mooie en gekke gedichtjes en versjes, maar ook de man die de ziekte kanker van heel nabij heeft gekend en mede daardoor zijn naam heeft gegeven aan het Toon Hermans Huis een ontmoetingplek voor patiënten en hun naasten.




Onze Ton heeft er nu niets meer aan en had het waarschijnlijk met zijn motto van Carpe Diem ook niet nodig, maar omdat nu reeds 1 op de 3 mensen in zijn of haar leven met kanker te maken krijgt is het goed te zien dat deze Toon Hermans Huizen bestaan en de psychosociale steun kunnen verlenen....

Toon Hermans droeg de "Open huizen voor mensen met kanker, hun naasten en nabestaanden" een warm hart toe!. Toon bezat zelf een prachtig talent om mensen in het hart te raken. Zijn optredens en liedjes; gedichten over het leven van alledag kunnen mensen nog steeds ontroeren en ondersteunen in moeilijke momenten.

Denken
Ik denk me blij
Ik denk me bang
Ik denk m'n dagen
Kort of lang
Maar waar ik nooit aan heb gedacht,
Heeft mij vaak geluk gebracht.





Limburg met de Limburgers wat een prachtige combinatie, Ton had eigenlijk best een Limburger kunnen zijn, het Carpe Diem zie je op menig geveltje prijken, het muzikale talent is ruimschoots aanwezig, je struikelt over de restaurantjes en terrasjes waar een echte Bourgondische levensstijl tot uiting komt...






Ton, ik heb deze tocht vaak aan je moeten denken als ik weer van die Nordic Walkers tegenkwam of op dat Vrijthof de mensen zag genieten van de pilsjes en de muziek....

De gedenksteen aan het eindpunt wil ik aan je opdragen omdat ik weet dat je heel graag deze tocht met mij had meegelopen.



PS:
Marian, ik ben net weer terug en vond dit berichtje van 18 april in mijn mailbox


Hoi Bram,

Ik heb uit je mail begrepen dat je momenteel het Pieterpad aan het bewandelen bent.
Dat is genieten met dit mooie weer, de omgeving moet prachtig zijn, heb ik me laten vertellen.

Ik ben deze week weer aan het werk gegaan, ik heb er net drie nachtdiensten opzitten, het is me goed bevallen.
Het was net of ik niet weg geweest was; het was de bedoeling dat ik als een soort stagiaire een paar nachten zou meelopen om er weer in te komen.
Nou dat is niet echt gelukt, de afdeling was zo druk bevolkt en er waren zoveel bevallingen dat ik gewoon keihard heb moet meewerken.
Ik heb dat niet als een probleem ervaren, ik vond het juist prettig, voelde me weer nodig.

Alleen vanmorgen had ik het weer te kwaad, normaal gesproken, haalde Ton me op zaterdagmorgen na de nachtdienst bij het ziekenhuis op om dan samen de weekendboodschappen te gaan doen bij de naburige Jumbo.
Vanmorgen moest ik dat in m'n eentje doen dat was echt afschuwelijk! Ik zal er nooit aan wennen.

Morgen komen de kinderen om te helpen met de enveloppen te schrijven voor de bedankkaartjes, de kaartjes zijn heel mooi geworden met ( vind ik zelf ) een prachtige tekst helemaal passend bij Ton.


Lieve Bram dit was het laatste nieuws, wandel ze en tot mails,
Groetjes ook aan Els.

Marian

Ton zijn bedankkaartje

Marian en de kinderen laten ons met dit gedenkkaartje weten hoezeer zij ons medeleven en belangstelling bij het afscheid van Ton hebben gewaardeerd...

Ton en de FLIGHT

Toen ik dit krantje van Marian uit de nalatenschap van Ton kreeg, dacht ik eerst nog hee'h FLIGHT flitsen dat is interessant; een periodiekje over de Fokker Flight Line dat ik nog niet ken....

Maar het bleek anders in elkaar te zitten, FLIGHT staat hier voor de SHUTTLE baan behorend bij het Badminton spelletje..

Ik las dat de club in zijn topdagen ruim 160 leden geteld heeft waarvan Ton er dan een is geweest. Of ie erg goed was in het meppen met het racket weet ik niet maar tot de hoogtepunten van een badminton avond behoorde ook altijd het nagenieten aan de ook al aanwezige BAR!!.

De gepubliceerde foto's in het krantje zijn helaas dermate grofkorrelig dat ik ze hier niet goed zichtbaar kan maken, maar voor de kenners zie ik toch wat namen staan die Ton en ik goed hebben gekend.

Daar is dan Louis LaFontaine die ook nog tijdenlang in het bestuur heeft gezeten evenals Karel Kruytzer en Juul van Dongen (toch maar eens aan Gilbert vragen wat er van deze ouwe EBS makkers geworden is....)

Oh ja dan is er ook nog een zekere Jacques Nieman, ik herken hem niet echt op de foto maar het zou Sjakie kunnen zijn die ik ook nog heb gekend uit de F-16 Lijn...

Ton en zijn Machtigingen bij Fokker

Dit eenvoudige kaartje in combinatie met je ID-card en de VIP info formaliseerde de verantwoordelijkheid van een Kwaliteitsmedewerker.

Zo lees ik dat Ton o.a. met de Q-CODE 267M gemachtigd was de Material Review Board (MRB) voor te zitten voor de F-16 productie en daarbij de beslissende stem had of geconstateerde afwijkingen konden resulteren in een beslissing tot:
Scrap (Verschrotten)
Use As Is (Gebruik met deze Afwijking Toegestaan)
Return To Vendor (Terugsturen naar de Leverancier als door Fokker afgekeurd Materiaal)
Rework to Drawing (De Afwijking is herstelbaar waardoor het product weer volledig aan de Tekening Specificaties zal kunnen voldoen)

Deze MRB activiteiten vormden een belangrijk onderdeel van het door Fokker strikt gehanteerde Corrective Action Systeem. Mits op de juiste wijze toegepast en gebaseerd op met verstand van zaken genomen beslissingen konden hier mee enorme besparingen worden behaald.




Het was toen nog niet zo gek lang geleden dat bij Fokker het verhaal ging dat van iedere (3) drie gebouwde F27 Friendship's er (1) een als Afkeur werd weggegooid.....

Het is m.i. beslist niet overdreven te stellen dat Fokker na die tijd zeer vooruitstrevend omging met de Kwaliteitsbeheersing Systemen.

Dankzij mensen zoals Ton is de luchtvaart toen beslist weer een stukje veiliger geworden en werden tevens de productiekosten omlaag gebracht.

Ton heeft deze ook nog gekend

Dit is de F-16 met tailnummer J015 in een nieuw jasje gestoken. Het lijkt wel alsof de ING bank de verf heeft betaald. Nou ja het blijft belastinggeld.

Deze J-015 was de 294-ste F-16 die door Fokker op 23 augustus 1991 werd afgeleverd en overgedragen aan het 313 squadron. Ik zelf heb dat niet meer meegemaakt want ik was toen al gepromoveerd tot de Marketing afdeling van Fokker, maar Ton heeft wel nog aan deze machine gewerkt...

Inmiddels is deze machine bij vrijwel alle NL squadrons in dienst geweest (306, 311, 312, 313, 314, 315, 322). In 1994 was de kist betrokken bij een ''mishap'' maar kon weer volledig worden hersteld.
In 1999 werd de MLU (Mid Life Update) uitgevoerd en in de Block 20 configuratie opnieuw in dienst genomen.

Na enige ISAF missies is deze machine nu dus ingezet als Demonstrator voor de Klu.
Als jullie het filmpje hieronder bekeken hebben kun je je afvragen waarom dit type vliegtuig zonodig vervangen moet worden door de JSF......

Ton en de Bosmannen

Het blijkt dat er erg veel Bosmannen in Zuid Afrika wonen. De eerste naamgevers waren Boesmannen zoiets als Bushmen dus. Of Marian nu nog rechten kan laten gelden op de uitgestrekte landerijen (en wijngaarden) weet ik niet maar eigenlijk moeten we daar maar eens gaan kijken.

Ik heb voor jullie een grappige song gevonden die het Boesmanland alle eer aandoet, je moet vooral eens letten op de keyboard speler, ik vind de gelijkenis heel treffend.



De volgende is ook mooi maar in een iets ander arrangement



Tenslotte kunnen jullie hieronder de jacht op een echte Bosman meemaken....

Ton uit eigen werk

Ik ga binnenkort naar Marian om te zien wat Ton gedurende zijn leven aan Vliegtuig en Electronica boeken heeft verzameld...

De leuke, leerzame, nostalgische elementen ga ik voor jullie hier op deze Blog publiceren. Zoiets brengt Ton weer een beetje dichter bij ons.

Overigens heb ik geprobeerd contact te zoeken met Ton Bosman (bosmanton) om eens te ontdekken of hij gelijksoortige belangstellingen heeft als zijn mijn bekende naamgenoot. Ik ben echter GEEN lid van een Hyves Netwerk omdat het mij iets voor de jongere generatie lijkt te zijn.

OK, als iemand van jullie op Hyves zit, kijk dan even HIER http://debosmans.hyves.nl/

Toon Hermans heeft dit gedicht ooit eens geschreven, ik wou dat ik het had bedacht..

Voor een vriend

Nu ’t rouwrumoer rondom je is verstomd

de stoet voorbij is, de schuifelende voeten

nu voel ik dat er ‘n diepe stilte komt

en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten

en telkens weer zal ik je tegenkomen

we zeggen veel te gauw: het is voorbij

Het heeft alleen je lichaam weggenomen

niet wie je was en ook niet wat je zei

ik zal nog altijd grapjes met je maken

we zullen samen door het stille landschap gaan

nu je mijn handen niet meer aan kunt raken

raak je mijn hart nog duidelijker aan.

*

Ton nu met eigen biermerk

Misschien wat postuum, maar niet alleen Joop van Amstel van Fokker Defense Marketing en Ed Heinecke van Raytas hebben hun eigen biermerk. Ook Ton Bosman werkzaam geweest bij Fokker heeft zijn eigen Bier op de markt gebracht. Kennelijk dorst Ton de concurrentie met de Hollandse bieren niet aan want het is in Polen op de markt gebracht.....
Ik ga nog eens via mijn Poolse vriend Cris die ook bij Bas werkt uitzoeken wat of er in het spotje allemaal verteld wordt, misschien wil hij wel af en toe een kratje Bosman meenemen dan kunnen wij Ton op de Hobbyclub ook waardig gedenken.



Marian, je kent hem natuurlijk al...weet jij hoe de vrouw van een Bosman heet?
Ga naar deze site en verbaas je over wat ze van je weten......

Ton en Toon (2)

Lieve Marian,
Die Toon is een echte levenskunstenaar, ik vind zelfs dat hij een beetje op Ton lijkt. Hij heeft zelfs een liedje over jou gemaakt dat ik een volgende keer zal opzoeken voor je...Marieann.

Het vorige filmpje van Tessa is goed bij je overgekomen daarom heb ik nog een oud optreden van Toon gezocht. Wat ruischt er door het struikgewas....een meesterlijke vertolking van wat we tegenwoordig IDOLS of X_STARS noemen.

Je staat binnenkort weer voor een afsluitend moment als je al die bedankkaartjes gaat versturen, herinneringen zullen dan weer terugkomen en van veel namen zal je denken wie was dat ook al weer en waar hebben we hem of haar van gekend.
Verzet dan maar even je zinnen en luister naar wat er in het struikgewas ruischt....




Lieve Bram,

Wat prachtig die compilatie van Tessa die je op het blog gezet hebt, het kwam precies op tijd; ik zat er even helemaal doorheen.
Ik had net een lieve vriendin uitgelaten die die even was aangewipt om een bakkie bij me te komen doen, maar toen zij weg was, sloeg de wanhoop weer toe,
weer zo'n rotdag om grotendeels alleen door te brengen, (behalve vanavond, dan eet ik bij Floor en Menno, samen met Marleen), het enige wat me dan troost brengt, is de laptop.

Dus dat prachtige verhaal van Toon kwam op het juiste moment, dankjewel daarvoor.

Zoals gezegd ben ik vanavond bij Floor en Menno en morgen ben ik de hele dag uitgenodigd bij een andere lieve vriendin om te komen brunchen en dineren.
Het is echt ongekend hoeveel lieve mensen aan mij denken, ze bellen en mailen me en sturen me lieve kaartjes; ik merk ook aan alles dat Ton heel geliefd was bij iedereen.

Deze week ga ik een voorzichtige start maken met werken, ik ga drie nachten meedraaien met twee collega's om te kijken of het überhaupt gaat lukken.
Ik ben dan zo genoemd boventallig, vliegt het me ' s nachts aan? dan kan ik gewoon naar huis, dat vind ik wel een geruststellend idee.
Als het me wel bevalt, dan streef ik naar 2 x drie nachten in de maand, dat lijkt me prettig zo houd ik ook nog tijd over om op Teun te passen.

Het is ruim 7 weken geleden dat Ton is overleden en we zijn nu bezig met de bedankkaartjes; de tekst hebben we uitgezocht en over de uitvoering zijn we het eens.
Als het goed is, worden ze (hoop ik) deze week gedrukt en kunnen we gaan schrijven, dat zal een heel karwij worden want het aantal bezoekers op de uitvaart was alleen al 350 man, tel daarbij op alle schriftelijke condoleances en bloemen, dan zijn we voorlopig wel zoet.
Maar dat geeft niks, we krijgen hulp van alle kanten en bovendien Ton heeft het verdiend!

Dat was het weer, ik hoor van je,

Lieve groet, Marian

Ton en Toon

Marian,

Je schrijft dat je contact hebt gehad met een collega die ook recentelijk haar man heeft verloren en dat het uitwisselen van de ervaringen jullie beiden goed heeft gedaan.
Er zijn helaas talloze lotgenoten die in diepe zwarte gaten dreigen te vallen als ze er plotseling alleen komen voor te staan. Velen vluchten dan gelukkig naar het WWW en maken anderen deelgenoot van de dingen die ze meemaken.

Ik kwam deze compilatie tegen van een zekere Tessa die met Toon Hermans als vertolker deze prachtige beelden er bij heeft gemaakt..

Geniet er maar van:

Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregent.

Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert,
en die confetti strooien
tussen de sneeuwvlokken.

Die mensen moeten er zijn.

Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof,
ijsjes verkopen,
en op de puinhopen
mondharmonica spelen.

Er moeten mensen zijn,
die op een stoel gaan staan,
om sterren op te hangen
in de mist.

Die lente maken
van gevallen bladeren,
en van gevallen schaduw,
licht.

Er moeten mensen zijn,
die ons verwarmen
en die in een wolkenloze hemel
toch in de wolken zijn
zo hoog
ze springen touwtje
langs de regenboog
als iemand heeft gezegd:
kom maar in mijn armen

Bij dat soort mensen wil ik horen

Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN
dansen
ook als de muziekanten al naar huis zijn gegaan

Er moeten mensen zijn
die op het grijze asfalt
in grote witte letters
LIEFDE verven

Mensen die namen kerven
in een boom
vol rijpe vruchten
omdat er zoveel anderen zijn
die voor de vlinders vluchten
en stenen gooien
naar het eerste lenteblauw
omdat ze bang zijn
voor de bloemen
en bang zijn voor:
“ik hou van jou”

Ja,
er moeten mensen zijn
met tranen
als zilveren kralen
die stralen in het donker
en de morgen groeten
als het daglicht binnenkomt
op kousenvoeten

Weet je,
er moeten mensen zijn,
die bellen blazen
en weten van geen tijd
die zich kinderlijk
verbazen
over iets wat barst
van mooiigheid

Ze roepen van de daken
dat er liefde is
en wonder
als al die anderen schreeuwen:
“alles heeft geen zin”
dan blijven zij roepen
“neen, de wereld gaat niet onder”
en ze zien in ieder einde
weer een nieuw begin

Ze zijn een beetje clown
eerst het hart
en dan het verstand
en ze schrijven met hun paraplu
“i love you” in het zand
omdat ze zo gigantisch
in het leven opgaan
en vallen
en vallen
en vallen

en OPSTAAN

Bij DAT soort mensen wil ik horen
die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muziekanten al naar huis zijn gegaan
de muziek gaat DOOR
de muziek gaat DOOR
en DOOR…

-Toon Hermans-

Ton en zijn Netwerk

Ik heb sinds gisteren een zgn. ''pagecounter'' op deze Blog van Ton gezet. Ik kan nu zien hoe vaak, wanneer, waar vandaan, hoe lang de Blog van Ton is bezocht. Dat is eigenlijk best wel interessant ik kan dus nu zien dat de familie in Adelaide Australie regelmatig de Blog bezoekt.
Eigenlijk is het een hulpmiddel voor adverteerders op Websites om te zien of hun pagina eigenlijk wel bezocht wordt en eventueel moet worden aangepast om meer klandizie te verkrijgen.

Ik laat jullie hier onder een paar voorbeelden zien van mijn eerste onderzoek resultaten. Neen ik kan de namen van de bezoekers er niet bij zetten je moet het doen met de lokatie informatie.....

(klik met de muis op de diagrammen voor een grotere afbeelding)

Ton ''The Untouchable''

Dat zijn eigenlijk allemaal goede berichten die Marian mij toestuurde. Als de week voorbij vliegt heb je gelukkig ook geen tijd om langdurig te gaan zitten piekeren.
Het is een fijne week voor je geweest met heel veel afleiding. Je was zelfs in de buurt van Heemskerk met je duinwandeling. Ja wij komen er ook vaak en de Johanna's Hof kennen we van binnen en buiten mede door de vele familie feestjes die wij er hebben gevierd. Bij een volgend bezoek moet je ook echt even bij de Hoep naar binnen gaan. Een leuk ingericht educatief centrum over alles wat leeft en bloeit.

Lieve Bram,

Alweer bijna een week geleden, dat ik je een mail stuurde, de tijd gaat zo snel.
De afgelopen week had ik een vol programma; elke dag had ik wel iets.

Maandag had ik de hele dag Teuntje hier, hij had eigenlijk naar de crèche gemoeten maar hij was zo verkouden, dat Floor het niet verantwoord vond om hem daar de hele dag onder te brengen.
Dus heb ik spontaan aangeboden om op hem te passen; ik moet zeggen het was een welkome afleiding, dat ventje brengt zoveel vreugde in huis.





Dinsdag was ik de hele dag in Castricum bij mijn zus en zwager Petra en Chris.
Eerst hebben Peet en ik een hele lange wandeling gemaakt in de duinen ( nordickstokken mee ) de lunch gebruikt in het restaurant "de Johanneshof " ( jou vast wel bekend ) en daarna weer terug naar Chris die een heerlijke warme maaltijd had bereid.

Woensdag had ik afgesproken met een oud-collega, via via had ik gehoord dat ook zij recent haar man verloren had aan kanker.
Ik wilde graag eens praten met een lotgenoot, ik wilde weten hoe zij alles ervaren had, ik moet zeggen het was een hele opluchting te horen dat zij op bijna exact dezelfde manier met haar verdriet omgaat als ik.
Onze verhalen en ervaringen zijn bijna identiek. We hebben een paar uur met elkaar zitten praten en het deed ons beiden heel goed, er was zoveel herkenning !
We hebben nu afgesproken dat we eens in de twee weken bij elkaar komen om over onze mannen te praten en ervaringen uit te wisselen.

Donderdag heb ik me weer op de administratie gestort en ' s avonds was ik samen met Marleen te gast op het eten bij vrienden van ons.

Vrijdag had ik een verwendag mij aangeboden door twee vriendinnen ( de echtgenotes van Ton zijn beste vrienden Henk en Chris ) zij namen me de hele dag op sleeptouw in Utrecht.
We hebben heerlijk geshopt, terrasjes gepakt en ' s avonds heerlijk buiten gegeten aan een van die oude grachtjes daar.
Het was prachtig weer, dat liet me voor even mijn verdriet vergeten.

Bedankt lieve mensen voor de lieve aandacht die jullie me schenken!

Vandaag, zaterdag altijd weer een moeilijke dag, ik sta al jankend op bij de gedachte dat ik nooit meer de weekendboodschappen met Ton kan doen, daar zal ik nooit aan wennen !!
Vannacht droomde ik dat hij bij me was, ik wilde hem aanraken maar hij zei: " doe maar niet Mar " en toen was hij weg en werd ik wakker bizar hè?

Hij is blijkbaar nog steeds in de buurt; mijn zus Dorothee had ook weer een wonderbaarlijke ervaring.
Ze was samen met haar man Rene in Duitsland voor een lang weekend, op de terugweg gingen ze samen nog iets drinken en wat stond er op de bar? een groot windlicht met de tekst " Carpe Diem " erop.
Door maakte er een foto van en stuurde deze naar me toe met de volgende tekst:

Lieve Mar,
Ook bij ons laat Ton zo nu en dan duidelijk weten dat hij er is...
Vanmiddag zaten we nog wat te drinken in een grote Duitse stad.
Het was een grote trendy moderne tent...en wat zag ik opeens op de bar staan...?? juist... dit windlicht met Carpe diem erop !!




Ongelooflijk, want het was niet bepaald een stek waar je iets dergelijks zou verwachten...
bovendien hadden we uit minstens 20 andere kroegen kunnen kiezen, maar we kozen uitgerekend deze en dan ook nog vlakbij de bar.
Rene heeft dus een korenwijntje op Ton gedronken.

IK zal de foto bijvoegen samen met nog wat foto's van Teun ( als het lukt )

Het was een heel verhaal weer. Bram ook jij weer bedankt voor het verwerken van al mijn verhalen op het Blog.
Leuk die foto van Wink trouwens

Lieve groet,
Marian