

Dat zijn eigenlijk allemaal goede berichten die Marian mij toestuurde. Als de week voorbij vliegt heb je gelukkig ook geen tijd om langdurig te gaan zitten piekeren.
Het is een fijne week voor je geweest met heel veel afleiding. Je was zelfs in de buurt van Heemskerk met je duinwandeling. Ja wij komen er ook vaak en de Johanna's Hof kennen we van binnen en buiten mede door de vele familie feestjes die wij er hebben gevierd. Bij een volgend bezoek moet je ook echt even bij de Hoep naar binnen gaan. Een leuk ingericht educatief centrum over alles wat leeft en bloeit.
Lieve Bram,
Alweer bijna een week geleden, dat ik je een mail stuurde, de tijd gaat zo snel.
De afgelopen week had ik een vol programma; elke dag had ik wel iets.
Maandag had ik de hele dag Teuntje hier, hij had eigenlijk naar de crèche gemoeten maar hij was zo verkouden, dat Floor het niet verantwoord vond om hem daar de hele dag onder te brengen.
Dus heb ik spontaan aangeboden om op hem te passen; ik moet zeggen het was een welkome afleiding, dat ventje brengt zoveel vreugde in huis.


Dinsdag was ik de hele dag in Castricum bij mijn zus en zwager Petra en Chris.
Eerst hebben Peet en ik een hele lange wandeling gemaakt in de duinen ( nordickstokken mee ) de lunch gebruikt in het restaurant "de Johanneshof " ( jou vast wel bekend ) en daarna weer terug naar Chris die een heerlijke warme maaltijd had bereid.
Woensdag had ik afgesproken met een oud-collega, via via had ik gehoord dat ook zij recent haar man verloren had aan kanker.
Ik wilde graag eens praten met een lotgenoot, ik wilde weten hoe zij alles ervaren had, ik moet zeggen het was een hele opluchting te horen dat zij op bijna exact dezelfde manier met haar verdriet omgaat als ik.
Onze verhalen en ervaringen zijn bijna identiek. We hebben een paar uur met elkaar zitten praten en het deed ons beiden heel goed, er was zoveel herkenning !
We hebben nu afgesproken dat we eens in de twee weken bij elkaar komen om over onze mannen te praten en ervaringen uit te wisselen.
Donderdag heb ik me weer op de administratie gestort en ' s avonds was ik samen met Marleen te gast op het eten bij vrienden van ons.
Vrijdag had ik een verwendag mij aangeboden door twee vriendinnen ( de echtgenotes van Ton zijn beste vrienden Henk en Chris ) zij namen me de hele dag op sleeptouw in Utrecht.
We hebben heerlijk geshopt, terrasjes gepakt en ' s avonds heerlijk buiten gegeten aan een van die oude grachtjes daar.
Het was prachtig weer, dat liet me voor even mijn verdriet vergeten.
Bedankt lieve mensen voor de lieve aandacht die jullie me schenken!
Vandaag, zaterdag altijd weer een moeilijke dag, ik sta al jankend op bij de gedachte dat ik nooit meer de weekendboodschappen met Ton kan doen, daar zal ik nooit aan wennen !!
Vannacht droomde ik dat hij bij me was, ik wilde hem aanraken maar hij zei: " doe maar niet Mar " en toen was hij weg en werd ik wakker bizar hè?
Hij is blijkbaar nog steeds in de buurt; mijn zus Dorothee had ook weer een wonderbaarlijke ervaring.
Ze was samen met haar man Rene in Duitsland voor een lang weekend, op de terugweg gingen ze samen nog iets drinken en wat stond er op de bar? een groot windlicht met de tekst " Carpe Diem " erop.
Door maakte er een foto van en stuurde deze naar me toe met de volgende tekst:
Lieve Mar,
Ook bij ons laat Ton zo nu en dan duidelijk weten dat hij er is...
Vanmiddag zaten we nog wat te drinken in een grote Duitse stad.
Het was een grote trendy moderne tent...en wat zag ik opeens op de bar staan...?? juist... dit windlicht met Carpe diem erop !!

Ongelooflijk, want het was niet bepaald een stek waar je iets dergelijks zou verwachten...
bovendien hadden we uit minstens 20 andere kroegen kunnen kiezen, maar we kozen uitgerekend deze en dan ook nog vlakbij de bar.
Rene heeft dus een korenwijntje op Ton gedronken.
IK zal de foto bijvoegen samen met nog wat foto's van Teun ( als het lukt )
Het was een heel verhaal weer. Bram ook jij weer bedankt voor het verwerken van al mijn verhalen op het Blog.
Leuk die foto van Wink trouwens
Lieve groet,
Marian
Oh ja, ik heb nog een leuk verhaaltje over de dubbele achten.
BeantwoordenVerwijderenEen dag of twee terug reed een collegaatje van Marleen over de provinciale weg die naast de begraafplaats loopt waar Ton begraven ligt.
Ze dacht: " Even op mijn kilometerteller kijken of ik dubbele achten zie " die zag ze dus niet, maar toen ze weer opkeek, zag ze bus 188 aankomen.
Frappant hè?
Marian
Marian,
BeantwoordenVerwijderenDeze dubbele achten op de ANWB paddestoelen heb je dus gemist bij je wandeling...Bij de volgende splitsing linksaf (paddestoel 22880, richting bezoekerscentrum, Johanna’s weg). Aan het eind van het pad heb je links restaurant "Johanna’s Hof" en rechts bezoekerscentrum "De Hoep".
Bij het bezoekerscentrum kom je uit op de Zeeweg, met mooi weer ook wel bekend als de file richting Castricum aan Zee. Hierlangs ga je eerst rechtsaf het fietspad op (bij paddestoel 22882)