woensdag 24 juni 2009

Ton en de Tomapedo



De Tomapedo, wie kent hem niet? Zelfs de zoekmachines van het wereld wijde internet leveren mij niets anders dan de schuilnaam van een Chileen op. Toch heeft de Tomapedo bestaan, en het was GEEN product van de TOMADO fabrieken en had ook niets van doen met een stelletje pedofielen.

De Tomapedo zal ondertussen wel zijn vergaan en ergens rusten op de bodem van de Poel. Wat een prachtig plekje dat Langeraar, ik heb er wat plaatjes bijgezocht van de kerk gemaakt door een zekere Proudof7 = Ria van Capel, een mevrouw die mooie foto's maakt op FLICKR.

Het huidige Langeraar valt vooral op door de enorme, monumentale katholieke kerk in het centrum. Oorspronkelijk lag Langeraar in het verlengde van de Aardamseweg in Ter Aar. Bij het Braassemermeer brak in januari 1788 een dijk door, waarna het oude Langeraar over nagenoeg de hele lengte werd weggevaagd.

Op de huidige plaats van het hervormde kerkje bij het gemeentehuis in Ter Aar stond oorspronkelijk de katholieke kerk van Langeraar. Na de overstroming is Langeraar weer opgebouwd op de huidige plaats, oostelijk van de Langeraarse Plassen. Deze plassen zijn ooit ontstaan door het uitgraven van veen om turf te winnen.












Hoi Bram,

Je vroeg je vast af waar Langeraar ligt.
Het ligt in Zuid-Holland het is een heel klein plaatsje vlak bij Nieuwveen, de Kwakel en Nieuwkoop, eigenlijk ligt Ton er vlakbij begraven.
Als je van de begraafplaats af linksaf slaat, rijdt je zo de Kwakel in en als je dan de weg volgt en het dorp uitrijdt, en je de grote ophaalbrug links over de Amstel neemt, ga je rechtdoor en vervolgens zie je al snel de borden met Langeraar er op.
Ik heb er van mijn zesde tot mijn achttiende jaar gewoond. ja, in dat piep kleine huisje aan de Poel. Het was vroeger een botenhuis en voor ons gezin verbouwd tot een ( nood )woninkje, we woonden er met zes personen, vader en moeder en vier kinderen, het was eigenlijk veel te klein, maar voor ons kinderen was het een paradijsje.
s ' Winters schaatsten we op de Poel en zomers zwommen er in; we hadden ook een boot, nou ja een bootje, om precies te zijn een roeiboot "de Tomapedo" genoemd naar onze namen: Ton, Marian, Petra en Dorothee.
Mijn vader werkte daar als kruidenier, hij was een geboren Langeraarder en iedereen kende hem daar.

Op mijn achttiende verhuisden we naar Amstelveen en daar heb ik Ton leren kennen... toen hij achttien was en ik twintig, werd het wat tussen ons en dat is zoals bekend nooit meer overgegaan.

Ton wist dat ik de route naar Langeraar wel durfde te rijden ( binnendoor dus ) daarom heeft hij voor de begraafplaats van Uithoorn gekozen " Dat durf je tenminste te rijden ' zei hij toen hij wist dat hij het niet zou gaan redden.
Ik ben hem er eeuwig dankbaar voor want ik ga elke week wel een keer naar het graf; weet je dat er een mevrouw onder hem ligt? er staan nu eindelijk naambordjes bij de graven.

Zo Bram dat was het weer, morgen begin ik aan mijn reeks van vijf nachten; ik hoop dat het ietsje rustiger wordt dan de vorige drie nachten, toen was het zo ontzettend druk !

Ik ga een bad nemen en dan naar bed.
Welterusten, Marian

PS: Gisteren zag ik op " Geschiedenis TV " ( is een onderdeel van het Ziggopakket) een prachtige documentaire over de luchtvaart, er waren hele mooie beelden van Fokker bij, de documentaire was van 1990
toen leek het er nog niet op dat Fokker zes jaar later failliet zou gaan.
Bij dit soort documentaires denk ik altijd : " Wat zou Bos daarvan genoten hebben " helaas......

maandag 22 juni 2009

Ton en Fokker Space



In onze tijd heette de club nog FSS (Fokker Space en Systems) deze beschikte op Schiphol over een houten kantoren complex waarvan de testruimte een keer voor onze ogen afbrandde. Toen de brandweer ging blussen werden de vlammen groter!

Ik werkte daar aan de trillingstafels en het luchtlager van Mr. Sachs. Best wel geinig om je bezig te houden met dingen die door hun eigen gewicht op aarde stukgaan.
Dat was ook het probleem met de zonnepanelen op het filmpje, op aarde waren die dingen zo zwaar dat ze door hun eigen gewicht zouden bezwijken. Slimme ophangsystemen moest dat allemaal weer voorkomen.

Overigens doen de Fokker Zonnepanelen het in de ruimte erg goed en blijft het nog steeds een core Bizz. FSS is een aantal keren in andere handen overgegaan en zit nu onder de vleugels van de Airbus bouwer EADS.

Ton en de Stack Tester



Ton en ik zijn er bij Fokker mee opgegroeid.... de Fokker Bond Tester...een door ons gebouwd apparaat waarmee je enkelvoudige lijm verbindingen mee kon controleren. Het principe was eenvoudig dat de zgn resonantiefrekwentie en amplitude van een (groot) kristal zich wijzigde als deze aan een vlakkeplaat werd gekoppeld. Uit allerlei empirische resultaten kon op die manier worden geconstateerd of de lijmverbindingen homogeen waren en dat de gelijmde delen geen delaminaties vertoonden. Deze Bondtesters werden wereldwijd verkocht en zelfs door Boeing in gebruik genomen.






De Fokker Stack Tester is een nieuw ontwikkeld apparaat dat Ton en ik niet meer hebben meegemaakt. Ik begrijp uit het filmpje dat men hiermee kan nagaan of de vezelrichting van een CFRP (Carbon Fibre Reinforced Plastic) product wel de juiste was. Afhankelijk van de toepassing van het CFRP onderdeel moesten namelijk de verschillende koolstof vezellagen onder hoeken van 30, 45 of 60 graden tov elkaar worden aangebracht. Door nu met een laser straal in een inspectiegat te kijken vormden de optredende reflecties een indicatie voor de richting van de doorsneden vezel...

Eigenlijk net zo iets als wat er tegenwoordig gebeurt met de zgn Blue Ray Laser Disc. Hier uit blijkt maar weer dat er bij Fokker niet alleen maar vliegtuigen werden gemaakt en dat ook een Hi-Tech Ontwikkelings Laboratorium met het faillissement verloren is gegaan.




In de F27 paste Fokker diverse technologieën toe die tot dusver niet of nauwelijks werden gebruikt in de vliegtuigindustrie. De opmerkelijkste stap was de keuze voor het lijmen als voornaamste constructiemethode. Daar zag men toen bij Fokker veel voordelen in. Omdat vliegtuigbouw een eeuwige speurtocht is naar mogelijkheden om het constructiegewicht te verlagen, was de lijmtechniek aantrekkelijk.

Een gelijmde constructie zou belangrijk lichter uitvallen dan een geklonken tegenhanger. Lijmverbindingen geven immers krachten door over het gehele gelijmde oppervlak, terwijl dat in een geklonken constructie alleen gebeurt op de plaats van de klinknagels. Er treden minder spanningsconcentraties op, zodat er minder snel vermoeiingsscheuren ontstaan en bovendien wordt de constructie niet verzwakt door gaten. Een ander voordeel is dat de vliegtuighuid gladder kan worden afgewerkt, wat de luchtweerstand vermindert. Tenslotte gaat het afdichten van brandstoftanks en naden van de drukcabine gemakkelijker en is een gelijmde constructie goedkoper.

Fokker maakte de keuze voor het onconventionele lijmen pas na uitgebreid onderzoek onder leiding van ir. Rob Schliekelmann. Er was wel enige durf voor nodig, want het kostte aanvankelijk veel overredingskracht om luchtvaartmaatschappijen van de betrouwbaarheid van de lijmmethode te overtuigen. De KLM raadde het gebruik ervan zelfs ronduit af. In de verkoopcontracten met de luchtvaartmaatschappijen werden speciale garanties opgenomen voor de lijmverbindingen.

Het lijmprocédé is op zichzelf niet ingewikkeld, maar het vergt wel grote precisie en stelt zulke stringente eisen aan de procesbeheersing, dat andere vliegtuigbouwers Fokker nauwelijks hebben nagevolgd. Van groot belang zijn de chemische voorbewerking en de controle na afloop van het proces. Kleine verontreinigingen, zoals vingerafdrukken, kunnen desastreus zijn.

Omdat aan de buitenkant niet te zien is of de lijm tussen twee metaalplaten daadwerkelijk hecht, ontwikkelde Fokker de zogeheten "bond-tester", waarmee verbindingen door middel van trillingen konden worden gecontroleerd. Bij de productie ging Fokker gebruik maken van zogeheten ',autoclaven". Zo'n autoclaaf is een soort oven waarin gelijmde onderdelen onder hoge temperatuur en druk op elkaar worden geperst.

Fokker bleek met het lijmen een goede keuze te hebben gedaan. Vooral hieraan heeft het vliegtuig een grote duurzaamheid te danken. In 1981 verdubbelde de Engelse luchtvaartdienst (CA-A) de levensduur van de Friendship tot 90.000 vluchten nadat Fokker met tests had aangetoond dat het vliegtuig probleemloos zo lang mee kon. De Friendship begon toen aan "een tweede leven" De oudste Friendships hadden er buiten Engeland toen overigens al 60.000 vluchten op zitten.

Ton en the all-mighty



Ik sta er zelf ook soms van versteld wat er allemaal op dat Internet te vinden is. Het probleem is echter wel wat zoek je en vooral....hoe moet je het zoeken en als het dan gevonden is....hoe bewaar ik het?

Het onderstaande filmpje is hiervan weer een prachtig bewijs. Ton en ik hebben Captain Germano Rabassi nooit gekend maar wij delen zeker zijn trots over ""Fokker the Mighty Aircraft"". Mooi gefilmd en een apentrotse bemanning bijna allemaal met 4 gouden galons...

Een vliegmaatschappij die bij ons nu misschien wel op de zwarte lijst zou komen te staan, ook nooit van gehoord,""Mid Airlines"" uit Sudan. Het heeft wel wat om een F50 te zien vliegen met de veiligheidspinnen van het landinggestel nog geïnstalleerd.

Trouwens ook die zandstorm opnames mogen gezien worden, menige auto of modern vliegtuig zou er de brui aan hebben gegeven. Ook mooi gevlogen met de uitgeschakelde motor. Het verkennen van een landingsbaantje door er eerst maar eens op 6 meter hoogte langs te vliegen.

Kortom echt pionierswerk uitgevoerd door een goedlachse bemanning met een vergevingsgezind vliegtuig. Dat het ook wel eens misgaat kan je zien aan het wrak naast de baan....

zondag 21 juni 2009

Ton en de F100 maidenflight



Bij F100 maidenflight denken jullie misschien aan een vliegtuig gevuld met trouwlustige meiden voor 100 gulden opweg naar hun dates, maar het zit anders inelkaar.

Ik kan het me nog goed herinneren ergens in 1986 gebeurde het dan, onze nieuwe Fokker 100 maakte zijn eerste vlucht.

Het was zo'n periode van overwerk en nog eens overwerk want ook ons Electronisch Bedrijf had een aandeel in de testkastjes en avionics apparatuur. Het leek soms wel een race tegen de klok, weersomstandigheden waren voor de eerste vlucht vaak spelbreker omdat de minimaal vereiste zichtomstandigheden weer niet werden gehaald.

Configuration Management werd voor ons in die periode een grote uitdaging. Producten gingen de eindlijn in opgetuigd als een kerstboom door alle labels die er aan hingen zoals ""Not For Flight"", ""Proto Type Only"", ""Do Not Use..."", ""Dummy"", etc.

Onderstaand historisch filmpje laat ook weer wat oude bekenden zien en brengt die tijd van spanning en stress weer een beetje terug.

zaterdag 20 juni 2009

Ton zijn rommel(ige) zolder





Ja, ik ben weer terug van waar computers niet kunnen werken. Marian heeft grootse plannen om de zolder op te ruimen en heeft daar wat steun bij nodig. Nou Marian zolang ik dat biljart niet de trappen hoef af te sjouwen kan je op me rekenen.
Eigenlijk ben ik best wel nieuwsgierig om te zien welke clubdassen Ton verzameld heeft....

Marian, ik merk wel dat je weer helemaal terug bent in je oude vak, je houdt er alweer een agenda op na. Met je opmerking dat je in week 28 aan de zolder gaat beginnen heb je me al te pakken want ik zou niet weten wanneer of dat is......




Hoi Bram,

Fijn dat je er weer bent, kan ik weer even mijn ei kwijt.

Vannacht ga ik weer aan het werk, eerst drie nachten dan 2 dagen vrij en daarna nog een reeks van 5 nachten.
Het lijkt misschien wat veel maar ik heb gemerkt als ik lang achter elkaar vrij ben, dat dan de wanhoop weer toe slaat.

Ik was nu vanaf vorige week maandag vrij en ik had heel veel plannen; ik zou aan de zolder gaan beginnen en de klus dan in een/twee weken klaren.
Nou mooi dat dat niet lukte, zodra ik op zolder ben, komt er zoveel verdriet naar boven dat ik zo snel mogelijk weer rechtsomkeer maak.

Op zolder doet werkelijk alles me aan Ton denken, kisten vol met gereedschap van alles veel te veel, want Ton was zeer regelmatig dingen kwijt dus kocht hij maar weer nieuw.
alles ligt door elkaar want van ordenen ( althans thuis ) hield ie niet, verder zijn er dan al die elektronica dingen waar ik je al eerder over berichtte.


Al zijn kostuums liggen nog op het biljart; alleen al als ik daar naar kijk, krimpt mijn maag ineen; ik heb nog zeker 20 kleurige stropdassen liggen ( zijn er nog liefhebbers voor? )
Kortom de zolder is van een hoog " Bos " gehalte; ik hoop in ieder geval in week 28 echt aan de zolder te kunnen beginnen.


Ojah voor wat de harddiskrecorder betreft, Gilbert wil er ook wel naar kijken, maar ik dacht al misschien is dat een klus voor jullie beiden omdat al het andere aan wat er staat aan apparatuur ook al kuren begint te krijgen en je wil niet weten wat voor snoeren en stekkers er allemaal achter het kastje lopen waar de elektronica op en in staat, bovendien het wordt w.s buffelen om de boel naar voren te schuiven want er is zoveel aan zware apparatuur dat je dat alleen niet voor elkaar krijgt, denk ik.

Ik zou Gilbert bellen als ik zover ben, laat ik het jou ook weten.

Tot zover het laatste nieuws, ik moet me nu omkleden om te gaan werken.

Welterusten, Marian

Ton en Langeraar

Ik had nog nooit van Langeraar gehoord. Ton zal er wel de weg hebben geweten want tenslotte komt zijn Marian er vandaan.
Eigenlijk moet je daar een zeilboot hebben liggen, het ziet er prachtig uit.

Marian heeft mij vandaag (zaterdag 20 juni) deze plaatjes gestuurd.



Het huisje aan de Langeraarse Plassen waar ik mijn jeugd heb
doorgebracht.



De kerk van Langeraar waar ik niet geboren maar wel getogen ben.
We hebben vorig weekend in die omgeving een fietstocht gemaakt.



Fietstochtje vorig weekend met nichtje NEL, haar man Wim en zwager Rene



Recente foto van Teun ( ook vorig weekend genomen door mijn zus Dorothee

Ton en zijn rustplaats





We dachten allemaal nog wel dat Ton bezoek had gekregen van een nieuwe bewoon(st)er in zijn graf. Marian heeft dus uitgevonden dat het anders in elkaar steekt, Ton blijkt dus als Last In (First-Out) zijn plekje te hebben gekregen.
Mijn ouwe (zware) gabber ligt dus in zijn muziekkist bovenop zijn lotgenoot(e).....

Als straks de registratiepaaltjes en gedenksteentjes zijn geplaatst weten we precies hoe of het zit...





Afgelopen weekend logeerden mijn zus en zwager hier, het was heel fijn en een goede afleiding voor me, we hebben veel leuke dingen ondernomen.
We hebben gefietst, terrasjes gepakt en we zijn heerlijk uit eten geweest, we hebben afgesproken dat we dat vaker gaan doen.

We hebben ook een bezoekje gebracht aan het graf en uiteraard weer foto's gemaakt, mijn zus heeft ze op een cd-tje gezet en naar me opgestuurd, ik zal proberen er weer een paar naar je toe te sturen.

Gisteren was ik ook bij het graf en ik heb toen maar eens even bij de beheerder van de begraafplaats geïnformeerd hoe het een en ander in elkaar steekt.
Het blijkt dat er daar maar twee kisten in een graf gaan, Ton ligt boven en was dus de tweede die op dat veldje begraven werd, naast hem ligt ook iemand ( onder het aluminiumrasterwerk ) en die overledene krijgt dus nog iemand boven zich.
Op mijn vraag waarom er nooit bloemen e.d. bij de " anderen " staan, antwoordde de beheerder dat er nu eenmaal graven zijn die niet of nauwelijks bezocht worden.
Een gedenkteken kunnen we nog niet op het graf plaatsen omdat er nog registratiepaaltjes moeten komen met een nummer.
Enfin nu hebben we nog even tijd om na te denken wat we precies willen; Floor wil wel een steentje mozaïeken, ze is daar heel goed in.
Tot zover het laatste nieuws,

De foto's probeer ik morgen naar je toe te sturen, ik moet me nu omkleden om te gaan werken.

Welterusten, Marian

Ton en de Trein



Ton had niks met treinen, allemaal veel te grof en zwaar. Onze collega Hans Goedhart was (is) echter een echte treintjes gek. Hans verzamelde die dingen zoals anderen voetbalplaatjes.
We zijn Hans al een hele tijd uit het oog verloren maar onlangs heb ik nog een teken van leven van hem binnen gekregen (jawel een ansichtkaartje met een trein).

Het onderstaande filmpje vond ik wel curieus omdat het zich afspeelt op locaties bij mij in de buurt. Mooie geluiden van de stoomfluit dat wel, maar vliegen doen ze niet....

Ton en de Friendship(s)



Ton heeft heel wat Friendship(s) meegemaakt, meegekregen en gedeeld met zijn omgeving. Echt hartverwarmend als ik nog terugdenk aan de vele belangstellenden bij zijn uitvaart.

Aan de Friendship uit het filmpje hebben Ton en ik echter nooit kunnen werken om de eenvoudige reden dat ie al af was voor dat wij bij Fokker mochten komen werken!

Nu ruim 50 jaar later zijn er 786 van gebouwd en vliegen ze nog steeds. Waar een klein land groot in kan zijn, de destijds door de overheid gedeeltelijk voorgeschoten ontwikkelingskosten van 30 miljoen gulden zijn dan ook door de zgn. royalties voor dit toestel royaal terug betaald!

vrijdag 19 juni 2009

Ton en 90 jaar vliegtuig historie



Ik heb nog niet veel kunnen vinden over de viering van 90 jaar Fokker. Er is wel een enthousiastteling die 90 jaar KLM op het Internet heeft gezet waar ook alle naoorlogse Fokker vliegtuigen in voorkomen, dus daar doen we het dan voorlopig maar mee.

Alles wat jullie zien in dit filmpje is NIET echt, maar wel NET echt. Computers kunnen tegenwoordig prachtige simulaties maken. Dit is een mooi voorbeeld uit de wereld van de FSX Flight Simulator.

Ton en 90 jaar Fokker





Op 21 juli 1919 richtte Fokker de Nederlandse Vliegtuigenfabriek op. Dit kon hij doen met steun van familie, de Steenkolen Handels Vereniging (SHV) (eigendom van de families van Beuningen en Fentener van Vlissingen) en enkele rijke particulieren.

We zijn nu 90 jaar verder maar Ton (en ik ook niet) zal deze historische gebeurtenis kunnen vieren.

Ik hoop wel dat er in de media nog wat aandacht aan dit feit zal worden besteed want tenslotte is Fokker ooit de grootste vliegtuigfabriek ter wereld geweest.

Er is eigenlijk maar een bedrijf beter geworden van het faillissement in 1996 en dat is de voormalige kippenslachter Stork inmiddels ook al weer opgesplitst en overgenomen door de durfkapitalisten.

Stork Aerospace schrijft zelf zijn historie en memoreert dat in 2009 het 90 jaar geleden is dat de Fokker vliegtuigfabriek werd opgericht. Ik wacht gespannen af wat Stork in petto heeft voor de (oud) Fokker medewerkers......


1996-2009 'Stork Aerospace'

In 1996 Stork acquired Fokker and the company successfully changed from aircraft integrator into a specialist for structures, wiring and services with an impressive portfolio.

In 2002 Stork Aerospace receives the Flight award for the development of Glare, in 2003 Stork Aerospace opens a new facility for Glare. Glare is a revolutionary new FML (Fibre Metal Laminate) material of which 500m2 is applied in the Airbus A380.

In 2003 Stork Aerospace is selected by Lockheed Martin and Northrop Grumman as a main supplier of wiring, in-flight opening doors and arresting gear for the Lockheed Martin JSF (Joint Strike Fighter)

In 2005 Stork Aerospace receives the Flight award for the succesful re-marketing programs of the the Fokker Aircraft. The Future 50 and the Future 100 programs.

In 2006 Stork Aerospace takes over AIRINC in the USA

In 2007 Stork Aerospace is selected as supplier for the Boeing 747-800 Inboard Flaps. This contract is considered a break-through in the relationship with Boeing Commercial Airplanes.

February 2008 Stork Company is de-listed from the stock exchange, the company with two divisions (technical services and aerospace) is now under ownership of private equity fund Candover

March 2008 Stork Aerospace announced to be selected by Gulfstream to design and produce the composite tail and fuselage panels for the all new G650 business jet

2009 Stork Aerospace celebrates the companies 90th anniversary, 90 years ago aviation pioneer and entrepreneur Anthony Fokker founded the company

woensdag 10 juni 2009

Ton en de piano met elektrische omweg






Er zat nog een bericht van Marian in mijn mailbox, het is blijven plakken op de mailserver omdat ik nu ruim een week zonder computer op de Hoge Veluwe heb doorgebracht, of eigenlijk wel met een laptop maar zonder een Internet verbinding en dan ben je computertechnisch gesproken blind en doof....

Het verhaal van Marian over de elektrische piano die het alleen doet met een omleiding intrigeert mij. Ik hoop dat het ding in mijn auto past om met alle technische experts op de hobbyclub het ding weer aan de praat te krijgen. Er zit helaas niemand meer bij die enig benul heeft hoe of je de toetsen moet indrukken om een mooi stuk muziek ten gehore te brengen...daar hadden wij Ton altijd voor!

Het wordt trouwens binnenkort extra opletten want Marian gaat de snelweg op om haar rijvaardigheid wat op te vijzelen, gewoon weer wat zelfvertrouwen opbouwen. Dat laatste zit wel goed met haar want haar psychologe heeft van verdere behandeling afgezien, nou Marian vol gas dan maar weer op de snelweg van het goede leven...






Oh ja, dan is er dus ook nog een probleem met het geluid van de HD recorder, zodra ik in de buurt ben gaan we proberen dat op te lossen, probeer maar vast de handleiding er bij te vinden want misschien heb je per ongeluk wel de TV-Norm voor het geluid gewijzigd....


Hoi Bram,

Wat ben je actief joh met al je filmpjes over Fokker en de luchtmacht.
Ik heb nog geen tijd gehad om ze allemaal af te draaien, laat staan ze te bekijken.
Ik heb net weer twee nachten gedraaid en in de nachtdienst doe ik niet zoveel; ik werk, ik slaap en ik hang ' s avonds een beetje op de bank voor de televisie tot ik weer naar het werk kan.

Voor wat de elektronische piano betreft, je mag hem zo meenemen en bij Bas planten, alleen zul je hem dan wel aan de praat moeten krijgen, hij doet het geloof ik alleen via een (elektronische) omweg.
Vraag me niet hoe maar daar komen jullie vast wel achter met z'n allen daar in Velzen.

Het keyboard staat ook op zolder, ik moet nog even de kinderen polsen of er belangstelling voor is, anders mag je hem zo hebben; Ton had hem destijds aan willen sluiten op de computer en ja dat moest allemaal gebeuren als hij met pensioen was; het kan raar lopen in het leven...

Ik heb nog wel een verzoekje aan je, als je t.z.t. de spullen van de zolder uitzoekt en hopelijk mee neemt, zou je dan even naar de harddisk recorder kunnen kijken want dat ding doet zo raar.
Als ik iets opgenomen heb d.m.v. de timer dan kraakt het geluid als ik het afspeel en het volume wisselt ook steeds, ik moet het geluid heel hard zetten en dan nog is het bijna niet te verstaan.
Ja Ton heeft me achtergelaten met zoveel elektronica... ik vind het al heel wat dat ik weet hoe ik iets moet opnemen.

Gisteren was ik bij de psycholoog en dat was meteen de laatste keer, ze vindt dat ik haar eigenlijk niet nodig heb voor de rouwverwerking omdat ik het op mijn eigen manier goed doe, bovendien heb ik zo'n groot sociaal netwerk dat er altijd wel iemand is die me opvangt als ik het moeilijk heb.
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik ook al tot die conclusie was gekomen, natuurlijk het is en blijft moeilijk zonder Ton en ik mis hem verschrikkelijk maar ik moet door en de ene dag gaat dat me beter af dan de ander.

Vandaag heb ik de stoute schoenen aangetrokken om me aan te melden voor rijlessen, niet om mijn rijbewijs te halen dat heb ik al jaren, maar om over mijn snelwegfobie heen te komen; ik heb al jaren niet meer op de snelweg gereden omdat ik dat doodeng vind; Ton reed altijd overal naar toe en ik vond het heerlijk om naast hem te zitten hij zei vaak genoeg " Rij jij maar" maar ik stelde het steeds uit, nu zal ik wel moeten!

OK Bram dat was het voor vandaag, ik ga mijn bed opzoeken.
Welterusten en tot mails

Liefs, Marian

Ton en de Fokker Scourge



Een wat vreemde titel, je kunt het vertalen als ''Ton en de geseling door Fokker''. Dat is al helemaal merkwaardig, dat iemand door Fokker met de zweep zou zijn gegeseld, Ton in iedergeval niet, want hij behoefde nooit een aansporing om de strijd aan te gaan met een nieuw probleem.

De Fokker Scourge zoals hier dan ook bedoeld is, slaat op de luchtgevechten die de hele oude Fokkertjes uit WW-I met zoveel succes hebben gevoerd tegen wat toen de Allies werden genoemd. Het filmpje is maar een klein stukje uit een grote Engelse documentaire 'The Great War In The Air', maar er wordt in iedergeval met veel ontzag over de Fokkers gesproken...al is dat dan nu alweer 90 jaar geleden.



Mooi verhaal over de parachute wordt verteld in het filmpje hieronder. Zo zou de Britse legerleiding tegen het uitrusten van de piloten met een parachute zijn geweest omdat ze anders maar in de verleiding zouden komen om uit het vliegtuig te springen als iets mis dreigde te gaan....

dinsdag 9 juni 2009

Ton en de Maritime Enforcer



Ton en ik waren op de Vlb Twenthe ingedeeld bij het B en E Squadron (Bewapening en Elektronica) eigenlijk een gezochte combinatie want de toenmalige bewapening had weinig met elektronica te maken. Toen gold nog hoe groter en zwaarder de bom hoe beter, van GPS guidance, PinPoint accuracy en het vermijden van Collateral Damage hadden we toen nog nooit gehoord.



Volgens dit kaartje uit 2008 zwerven er nog al wat zeerovers rond .

Tegenwoordig schijnt het voor die zeerovers voor de kust van Somalie simpelweg mogelijk te zijn een schip te kapen zonder dat ze een strobreed in de weg wordt gelegd, maar ja we hebben dan ook geen Fokker Maritime Enforcers meer die korte metten zouden hebben kunnen maken met iedere verdachte boot....






Clear Hot is de titel van dit oude filmpje met o.a. nog de beelden van Jaap Hofstra die Ton en ik hebben gekend als Company Pilot en invlieger F-16.
Grappig eigenlijk als je bedenkt dat Jaap toen de ene dag op zo'n bedaarde F-27 vloog en een ander moment mach 2+ aan het uitproberen was.
Voor Jaap geen probleem. Ton en ik reden een keer achter een autootje aan richting Heesch (N-Br) dat keurig urenlang 70km/hr bleef rijden. Inderdaad... achter het stuur de man van Mach 2+ en de 9g's.





maandag 8 juni 2009

Ton en meer Fokker



Zoals ik al eerder schreef lijkt het wel of daar op Schiphol de dependance van Hollywood heeft gestaan. De ene na de andere film werd daar geproduceerd. Gelukkig zijn er veel bewaard gebleven en verschijnen ze af en toe ergens op het Internet.

Helaas staat het Internet ook niet bekend als een betrouwbaar elektronisch archief. Sommigen van jullie hebben dat misschien al gemerkt als je terug bladert in de Blog van Ton. Wetenswaardige of leuke dingen zijn dan alweer verwijderd en sommige links werken al niet meer. Jammer, maar voor het maken van een back-up van alles op het Internet moet eerst nog een heeeele grote Hardeschijf worden uitgevonden.



Het volgende filmpje is uit 1966, dat is de tijd dat Fokker het nog zonder Ton en mij moest stellen. Het ging ze eigenlijk best goed af.....

Ton en Quality without Equal



Het is mooi dat deze filmpjes (nog) niet verloren zijn gegaan. Heerlijk materiaal voor de mensen die ooit met Fokker te maken hebben gehad. Zelfs Wim Kok, Hans Weijers en Maljers moeten zich anno 2009 nog maar eens goed achter de oren krabben.




Ik ontdekte ook nog een goede website over Fokker van een zekere Reuring, ook al een man die 40 jaar bij Fokker heeft gewerkt. Zowel de naam als de foto's van zijn reünie zeggen mij niet zoveel. Misschien dat Gilbert nog eens kan reageren.

Ton en de Executives



Jazeker, ook dit vliegtuig is door Fokker gemaakt. Het was nog in de tijd dat wij als hardwerkende techneuten nog niet in de gaten hadden dat de wereld om ons heen vergeven was van de ritselaars, leugenaars en zakkenvullers.
Dat er banken bestonden met bankdirecteuren was ons wel bekend, ze kwamen geregeld op Schiphol over de vloer en sommigen hadden zelfs een functie in de RVC (Raad Van Commissarissen).

Het was echter ook de tijd dat Ton zich even de eigenaar van 3 (drie) huizen mocht noemen, wij kregen toch wat meer ontzag voor Ton. Maar wat bleek hij had dus 3 (drie) hypotheken en dat was een lelijke vergissing. Gelukkig heeft ie dat allemaal weer netjes weten op te lossen en zijn al zijn verbouwingen tengoede gekomen aan zijn eigen huis.

Als je nog eens goed naar dit filmpje kijkt is het eigenlijk schandalig dat dit soort inrichtingen door klanten werd besteld. Nee het waren niet alleen de oliebaronnen maar ook van die presidenten uit die ''Verweggiestan'' landjes die zich zoiets lieten aanschaffen.



Er gaan geruchten dat historici denken dat er op de Schiphol lokatie een papierfabriek heeft gestaan die eigen vliegtuigen bezat om al dat papier te vervoeren. Anderen zeggen dat het een grote filmfabriek was waar glamour en glitter films werden gemaakt over de luchtvaart. De waarheid is echter dat het de werkplek was van 10.000 mensen die met hart en ziel een van de beste vliegtuigen ter wereld hebben gemaakt.....

Ton en de controlelampjes



Tja, dit is een van de gouwe ouwe PR films uit onze Fokker tijd. De eerste Fokker 100's vlogen bij onze Launching Customer Swiss Air een veel eisende klant zoals later bleek. Tjonge wat een hoop ECP's moesten er voor die klant worden ingevoerd. Maar ook Swiss Air heeft het niet gered, ook daar nogalwat mismanagement en zij gingen ook al failliet....

Leuk anno 2009 te weten dat onze Fokker 100 ook wel de Whispering Jet werd genoemd vanwege het extreem lage geluidsniveau dat werd geproduceerd. Toen ik in Los Angeles was ben ik zelfs gaan kijken en luisteren in Orange County op John Wayne Airport om de Fokker 100 te zien landen. Het was de enige jet die voldeed aan de Noise Levels van de FAA en daar in dat dicht bevolkte gebied mocht landen. Het zou interessant zijn als Schiphol vandaag niet alleen het geluid meet en boetes uitdeelt aan de lawaaimakers maar ook gewoon op slot gaat voor deze bulderkisten....

Als er weer eens een reclame filmpje gemaakt moest worden werd vaak het eigen personeel uitgenodigd om als figurant op te treden, maar Ton en ik waren daar niet op gekleed, de voorkeur ging altijd uit naar de M&S mensen in hun streepjespak en met stropdas en natuurlijk waren er altijd genoeg vrouwelijke kandidaten.



Als je de film goed hebt gevolgd zal het zijn opgevallen dat de cockpit instrumenten voor die tijd een revolutie betekenden. Collins was een van onze hofleveranciers en wij beiden hebben menig reisje naar Cedar Rapids mogen maken. De dark cockpit werd het kindje van Ton, hij was kind aan huis geworden bij Grimes (Honeywell) in Florida....juist ja...om de problemen met de controlelampjes op te lossen!!

Ton en zijn Electronica kastjes



Ja, dat waren toen nog eens mooie tijden met die zgn. illegale decoder kastjes.
's avonds laat gratis naar die trekkende, trillende en rollende prikkelbeelden kijken waar anderen een abonnement voor moesten kopen. Je vraagt of dat illegaal was? We zeggen tegenwoordig dat alles wat je uit de ether kunt ontvangen gratis is, je mag de informatie echter niet aan anderen doorspelen of voor commerciële doeleinden gebruiken. De kick was om de codering van de provider te kunnen blijven kraken, maar het grootkapitaal heeft het gewonnen van de hobbyist.....






Je verhaal over de oude electronische piano maakt me nieuwsgierig, is dat weer wat anders dan het MIDI keyboard dat op de PC moet worden aangesloten? Lijkt me een leuk gadget voor in Bas zijn museum, we hebben een vriend (Fred Abels) met een mechanische/electronische aap, misschien kan die wel op de piano gaan spelen...

Ja, ik zie op mijn Statcounter ook dat er nog steeds trouwe Blog bezoekers zijn, maar om de een of andere reden is er niemand meer die af en toe eens een stukje commentaar schrijft.

In iedergeval laat Dick (de oud MLTA van Fokker) je hartelijk groeten, die had ik recent nog aan de lijn..


Hoi Bram,

Wat grappig dat je nog steeds met de elektronicaspullen van Ton bezig bent en dan weet je niet wat je nog te wachten staat als ik aan de zolder begin.
Op zolder heb ik al drie tassen gezien met allerhande snoeren en stekkers, verder staat er nog een oude elektronische piano waar ooit geluid uitkwam maar die niets meer doet en niet meer gerepareerd kan worden ( Ton had er een vakman bij gehaald, zelf kwam hij er n.l. niet meer uit )

Volgende week kom ik nog niet aan de zolder toe; er ligt nog het een en ander aan administratie wat ik nog moet afhandelen en in het weekend moet ik werken, maar ik geef je een seintje wanneer je kunt komen struinen.

Je had het over een nummermelder en antwoordapparaat, ik herinner me dat Ton dat antwoordapparaat had gekocht nadat de KPN geld ging vragen voor voicemailberichten, nou dat vond hij wel zo belachelijk dat ie de voicemail onmiddellijk afzegde en een antwoordapparaat kocht, maar toen de telefoon het begaf en we een nieuwe kregen zat daar een ingebouwd antwoordapparaat in en dus verdween het oude exemplaar weer in de doos met afgedankte elektronicaspullen.

En dan zijn er nog de oude filmnet kastjes die Ton illegaal verkregen had en waar hij geld mee dacht te verdienen als hij ze in elkaar gezet had, helaas werd de code regelmatig veranderd (zoiets geloof ik) en kon Ton niets meer met die kastjes, enfin we komen ze vast nog wel tegen op zolder.

Ik weet niet of dat laatste wel op de blog gezet kan worden vanwege dat illegale of is dat nu verjaard?

Zo Bram dat was het weer, ik vind het fijn als ik even achter de laptop kan zitten, vooral ' s avonds als ik alleen in dat stille huis zit.
Het geeft me afleiding en het is fijn respons van jou te krijgen, lekker samen herinneringen ophalen aan Bos.

Ik krijg trouwens nog steeds goede reacties op de Blog van familie, vrienden en collega's via mails kaartjes en telefoontjes dus al je werk is niet voor niets.

Liefs, Marian

zondag 7 juni 2009

Ton en de oudjes van Fokker



De man met de leren vliegerskap en witte shawl is niemand minder dan Edwin Boshof, ik denk aan de beelden te zien dat hij zich erg on-gemakkelijk voelde bij deze vlucht met die krakkemikkige SPIN. Geweldig mooi moment echter voor die ouwe maten die de Spin weer vlieggereed hebben gemaakt.

Normaal was Edwin een van onze F-16 invliegers, Ton en ik hebben hem goed gekend. Wij kwamen hem onlangs nog tegen op het vliegfeest op de Vlb. Twenthe waar Edwin zijn eigen Mitchel Bommenwerper demonstreerde.

Ton en 60 jaar Fokker

Ja dat hebben we allemaal nog samen meegemaakt in 1979 het 60 jarige bestaan van Fokker. Een mooie tijd, Ton kwam denk ik net van de bedrijfschool. De enige vliegtuigen waar wij in deze film aan hebben gewerkt zijn de F27 Friendship en F28 Fellowship goed gekozen namen voor fantastische vliegtuigen. Tenslotte heette die machine van de concurrentie simpelweg Embraer of ATR42 en ATR72

Ton en de De Vliegende Hollander(s)



Ton en ik zouden die Theo hebben kunnen zijn die in onderstaande filmpjes de Hoofdrol speelt. Prachtig die oude beelden van Schiphol en al die nostalgie. Ook mooi dat iemand zo'n film op het Internet heeft gezet. Jammer dat ik nooit een lift van Viruly heb gekregen......








Ton was er ook bij



Een enthousiastteling heeft wat historische filmpjes over Fokker op het Internet gezet. Door onze MIL programma's zaten Ton en ik wat verder van de ontwikkeling van de Fokker 100 en Fokker 50 af, maar vele beelden en mensen komen mij nog bekend voor.

We weten ondertussen dat testvlieger zijn weliswaar een prachtig beroep is maar dat het zoveel van je eist dat je toch al snel versleten bent. Onze Henk Themmen is daar een lichtend voorbeeld van. Zijn rug is gesloopt door de grote g-belastingen waardoor hij nu, niet meer geheel helder van geest, in een rolstoel is terecht gekomen.



Dat waren mooie tijden voor onze testers in de jaren 80 daar in Granada in Spanje, hard werken dat wel, maar bijna altijd mooi weer.
Ook jammer voor die mensen van de RLD, door de teloorgang van Fokker als vliegtuigfabriek met een eigen ontwikkelingafdeling valt er voor de Rijksluchtvaardienst (RLD)nu ook niets meer te certificeren, ook die kennis en vaardigheden zijn dus door toedoen van de toenmalige regering de nek omgedraaid......
Zoals het filmpje zegt...Het is Goed of niet Goed!...onze Fokkers waren uiteindelijk gewoon TE GOED.

vrijdag 5 juni 2009

Ton zijn Life-Line



Ik herinner mij dat Ton niet echt een expert was op het gebied van computers verbinden met het internet. Als zijn modem weer een tijdje doof bleek te zijn kocht ie maar weer een andere omdat die toch ook sneller zou moeten zijn. Hij sloot van alles aan op die twee draadjes van de PTT, ik ben inmiddels een nummermelder en antwoordapparaat tegengekomen uit zijn nalatenschappen. Ik heb ze nog even geprobeerd om te zien of ie nog een leuke boodschap had ingesproken maar je voelt het al...het ding was stuk.

Ik vond ook nog zijn ISDN/ADSL kastjes maar daar kan ik ook niet zoveel meer mee. Als ik Marian goed heb begrepen is er op de Populierenlaan momenteel een draadloos WiFi netwerk ingebruik.

Nu zij er alleen voorstaat levert dus iedere storing al snel een probleem op en dan kan er dus niet gemailed worden. Heel veel gebruikers beginnen dan wanhopig allerlei instellingen op de laptop/pc te wijzigen en modems te resetten in de hoop dat de verbinding zich weer zal herstellen. Ik heb voor Marian maar een advies,...niet zelf aan beginnen, vaak lost het probleem zich zelf op omdat de provider het gewoon even heeft laten afweten.




Gelukkig zijn daar Menno en Pim die de Life-Line veelal weer weten te herstellen. Ik herinner mij nog heel goed hoe verguld Ton was met zijn schoonzoon die bij IBM iets met computers deed, de problemen werden nu deskundig opgelost.

donderdag 4 juni 2009

Ton heeft gezelschap gekregen



Lange tijd heeft Ton in zijn uppie rustig onder het zand van het nieuwe hoekje op de begraafplaats gelegen. Maar nu ligt er dan iemand boven op hem. We weten nog niet of het een knappe meid of een ouwe rocker is geweest maar het verdriet van de nabestaanden zal ongetwijfeld ook weer groot zijn geweest. Ton...je hebt nu dus weer wat gezelschap daar beneden, misschien ook wel in zo'n mooie kist.



Het lijkt ook in mijn eigen omgeving wel of de levenden steeds zeldzamer worden. Uit voorzorg heb ik me dan ook aangemeld bij www.linkedin.com en probeer op dat netwerk wat contact te houden met bekenden.

OK, de leuke dingen nu van Marian, ze is nog vol van de vakantie met de kleine Teun en wil jullie laten meegenieten van de foto's. Ik plak ze gewoon even tussen de teksten door...



Het lijkt hier wel of kleine Teun de truc van Opa Ton heeft geleerd en een lichtje heeft ontstoken.....

Marian, het heftige van het gemis zal best nog wel een tijd zo blijven, je doet het prima zo met de invulling door je werk en de nauwe band met je gezinnetje. Ik hoop dat je nog veel berichtjes zult blijven versturen om deze Blog te kunnen blijven vullen...


Hoi Bram,

Ik heb een een paar dagen niet kunnen mailen omdat ik geen nieuw bericht aan kon maken.
Vraag niet hoe dat kan, ik heb werkelijk geen idee wat ik fout gedaan heb; maar gelukkig was Pim net hier en hij heeft de boel weer hersteld.

Vorige week heb ik drie nachten gewerkt; het was weer behoorlijk druk en aangezien er een een enorme personeelskrapte is plus dat de zomervakanties zich weer aandienen, word ik voorlopig weer wat vaker ingezet (deze maand werk ik 9 nachten verdeeld over drie weekenden)

Het gaat redelijk met me, d.w.z. overdag; 's avonds en 's nachts komen de moeilijke momenten; het alleen zitten en het alleen naar bed gaan, is vreselijk!
Bij het naar bed gaan en bij het opstaan, is het janken geblazen dat zal nog wel even zo blijven, ben ik bang.

De Pinksterdagen heb ik goed doorgebracht de eerste Pinksterdag had ik Ton zijn ouders op het eten en Floor en Menno met Teuntje.
Ton 's moeder had het weer ontzettend moeilijk ondanks dat ze dement is, beseft wel dat Ton nooit meer terug komt; ze was weer zo aan het huilen dat was gewoon hartverscheurend.
Van mijn schoonvader krijg ik niet zo goed hoogte ( hij heeft een andere dementie dan mijn schoonmoeder ) het ene moment lijkt hij het te beseffen en het het andere moment is hij het weer vergeten, heel naar is dat!
De tweede Pinksterdag ben ik met twee collega-vriendinnen naar de boekenmarkt in Brederode geweest en hebben we onderweg een hapje gegeten heel gezellig allemaal.


De eerste Pinksterdag heb ik nog een bezoekje gebracht aan het graf; de bloemen van " de buurman/vrouw " zijn behoorlijk verwelkt en aan het aantal te zien, heeft deze overledene weinig familie en/of vrienden gehad of hij of zij is heel oud geworden, Ton was heel wat beter bedeeld, kan ik wel zeggen.

De vakantie op Mallorca is al weer aardig naar de achtergrond verdwenen maar ik heb nog wel een paar mooie foto's van de kleine Teun met zijn trotse ouders (genomen tijdens die vakantie) die ik je niet wil onthouden.
Ik ga weer een poging wagen ze er bij te voegen en anders stuur ik ze apart naar je toe.





Nou Bram dat was het weer,
Liefs Marian