Ton en de controlelampjes

Tja, dit is een van de gouwe ouwe PR films uit onze Fokker tijd. De eerste Fokker 100's vlogen bij onze Launching Customer Swiss Air een veel eisende klant zoals later bleek. Tjonge wat een hoop ECP's moesten er voor die klant worden ingevoerd. Maar ook Swiss Air heeft het niet gered, ook daar nogalwat mismanagement en zij gingen ook al failliet....

Leuk anno 2009 te weten dat onze Fokker 100 ook wel de Whispering Jet werd genoemd vanwege het extreem lage geluidsniveau dat werd geproduceerd. Toen ik in Los Angeles was ben ik zelfs gaan kijken en luisteren in Orange County op John Wayne Airport om de Fokker 100 te zien landen. Het was de enige jet die voldeed aan de Noise Levels van de FAA en daar in dat dicht bevolkte gebied mocht landen. Het zou interessant zijn als Schiphol vandaag niet alleen het geluid meet en boetes uitdeelt aan de lawaaimakers maar ook gewoon op slot gaat voor deze bulderkisten....

Als er weer eens een reclame filmpje gemaakt moest worden werd vaak het eigen personeel uitgenodigd om als figurant op te treden, maar Ton en ik waren daar niet op gekleed, de voorkeur ging altijd uit naar de M&S mensen in hun streepjespak en met stropdas en natuurlijk waren er altijd genoeg vrouwelijke kandidaten.



Als je de film goed hebt gevolgd zal het zijn opgevallen dat de cockpit instrumenten voor die tijd een revolutie betekenden. Collins was een van onze hofleveranciers en wij beiden hebben menig reisje naar Cedar Rapids mogen maken. De dark cockpit werd het kindje van Ton, hij was kind aan huis geworden bij Grimes (Honeywell) in Florida....juist ja...om de problemen met de controlelampjes op te lossen!!