Lange tijd heeft Ton in zijn uppie rustig onder het zand van het nieuwe hoekje op de begraafplaats gelegen. Maar nu ligt er dan iemand boven op hem. We weten nog niet of het een knappe meid of een ouwe rocker is geweest maar het verdriet van de nabestaanden zal ongetwijfeld ook weer groot zijn geweest. Ton...je hebt nu dus weer wat gezelschap daar beneden, misschien ook wel in zo'n mooie kist.
Het lijkt ook in mijn eigen omgeving wel of de levenden steeds zeldzamer worden. Uit voorzorg heb ik me dan ook aangemeld bij www.linkedin.com en probeer op dat netwerk wat contact te houden met bekenden.
OK, de leuke dingen nu van Marian, ze is nog vol van de vakantie met de kleine Teun en wil jullie laten meegenieten van de foto's. Ik plak ze gewoon even tussen de teksten door...
Het lijkt hier wel of kleine Teun de truc van Opa Ton heeft geleerd en een lichtje heeft ontstoken.....
Marian, het heftige van het gemis zal best nog wel een tijd zo blijven, je doet het prima zo met de invulling door je werk en de nauwe band met je gezinnetje. Ik hoop dat je nog veel berichtjes zult blijven versturen om deze Blog te kunnen blijven vullen...
Hoi Bram,
Ik heb een een paar dagen niet kunnen mailen omdat ik geen nieuw bericht aan kon maken.
Vraag niet hoe dat kan, ik heb werkelijk geen idee wat ik fout gedaan heb; maar gelukkig was Pim net hier en hij heeft de boel weer hersteld.
Vorige week heb ik drie nachten gewerkt; het was weer behoorlijk druk en aangezien er een een enorme personeelskrapte is plus dat de zomervakanties zich weer aandienen, word ik voorlopig weer wat vaker ingezet (deze maand werk ik 9 nachten verdeeld over drie weekenden)
Het gaat redelijk met me, d.w.z. overdag; 's avonds en 's nachts komen de moeilijke momenten; het alleen zitten en het alleen naar bed gaan, is vreselijk!
Bij het naar bed gaan en bij het opstaan, is het janken geblazen dat zal nog wel even zo blijven, ben ik bang.
De Pinksterdagen heb ik goed doorgebracht de eerste Pinksterdag had ik Ton zijn ouders op het eten en Floor en Menno met Teuntje.
Ton 's moeder had het weer ontzettend moeilijk ondanks dat ze dement is, beseft wel dat Ton nooit meer terug komt; ze was weer zo aan het huilen dat was gewoon hartverscheurend.
Van mijn schoonvader krijg ik niet zo goed hoogte ( hij heeft een andere dementie dan mijn schoonmoeder ) het ene moment lijkt hij het te beseffen en het het andere moment is hij het weer vergeten, heel naar is dat!
De tweede Pinksterdag ben ik met twee collega-vriendinnen naar de boekenmarkt in Brederode geweest en hebben we onderweg een hapje gegeten heel gezellig allemaal.
De eerste Pinksterdag heb ik nog een bezoekje gebracht aan het graf; de bloemen van " de buurman/vrouw " zijn behoorlijk verwelkt en aan het aantal te zien, heeft deze overledene weinig familie en/of vrienden gehad of hij of zij is heel oud geworden, Ton was heel wat beter bedeeld, kan ik wel zeggen.
De vakantie op Mallorca is al weer aardig naar de achtergrond verdwenen maar ik heb nog wel een paar mooie foto's van de kleine Teun met zijn trotse ouders (genomen tijdens die vakantie) die ik je niet wil onthouden.
Ik ga weer een poging wagen ze er bij te voegen en anders stuur ik ze apart naar je toe.
Nou Bram dat was het weer,
Liefs Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten