Dat heeft Ton waarschijnlijk allemaal niet voorzien dat bij zijn afscheid van het aardse bestaan er nog zoveel te regelen valt op het administratieve vlak. Nog maar een paar dagen tot 1 april en dan moet de blauwe enveloppe door Marian beantwoord zijn.
Vroeger was het simpel de cijfertjes van de jaaropgaves overzetten op het Belastingformulier, maar nu moet er toch even serieus gewerkt worden aan de opgave van de Buitengewonelasten die de verzorging van een patiënt in huis met zich meebrachten. Stomme uitdrukking eigenlijk ''Buitengewone Last'' als je bedenkt dat Ton met zoveel liefde en toewijding werd omgeven.......
En dan is er ook nog de actie van het ''opruimen'', ik denk dat het goed is dat je dat in je uppie terhand hebt genomen waardoor je bewust afscheid neemt van dingen die sterk aan Ton herinneren. Het moeilijkst lijkt mij dan de kleding dat bij ieder onderdeel weer de herinnering oproept hoe, waar en wanneer Ton het gedragen heeft.
Ik weet nog goed dat mijn moeder er ook geen raad mee wist en eigenlijk het liefste zag dat de kinderen de kleding van Pa zouden overnemen, maar ja er blijft natuurlijk dat maat en mode-verschil. Uiteindelijk hebben wij de kleding meegenomen en voornamelijk de zak van Max er mee gevuld....
Nou Marian de plaatjes van het etentje zijn zoals je kunt zien goed overgekomen. Mooi dat die Bosmannetjes en vrouwtjes je op zulke momenten toch weer even verwennen.
Goed te zien dat Pimmetje de Dames verzorgt zoals in zijn requiem speech al was toegezegd!
Af en toe een paar nachtdienstjes meepikken zal ongetwijfeld helpen voorkomen dat je savonds in een leeg huis moet doorbrengen en helpt je toch weer een beetje het oude ritme op te pakken.
Hoi Bram,
Ik heb een tijdje niets van me laten horen, ik ben nog steeds heel druk met de afwikkeling van de administratieve zaken.
Bellen, schrijven en e-mailen naar allerlei instanties, het houdt niet op !
Tussendoor probeer ik orde op zaken te stellen in Ton's kantoortje, ik heb al heel wat opgeruimd, maar dat gaat wel gepaard met bloed zweet en tranen, vooral tranen.
Alles wat door mijn handen gaat, roept herinneringen op met de daar bijbehorende emoties.
Het weer werkt ook al niet mee, die regen maakt het extra triest allemaal.
Mijn verjaardag en onze trouwdag ben ik goed doorgekomen, we hebben heerlijk Tapas gegeten, beide keren in het zelfde restaurantje.
Zulke avondjes uit, zijn een goede afleiding, maar het probleem is dat ik ' s avonds toch weer in een leeg huis terugkom en dat is afschuwelijk.
Ik zal proberen er enkele foto's bij te voegen van het etentje op mijn verjaardag.
In april ga ik proberen weer een paar nachtdiensten mee te draaien, eerst boventallig, zodat ik een escape mogelijkheid heb, vliegt het me aan? dan kan ik zonder problemen naar huis, ook als is het om drie uur 's nachts.
Dat is wel heel prettig geregeld zo.
Bram, zodra ik alles van de elektronicaspullen uitgezocht heb, bel of mail ik je, dan kun je komen kijken of er iets van je gading bij zit.
Ik hoop dat het lukt met de foto's, ik ga ze nu proberen bij te voegen, laat me anders even weten of het gelukt is.
lieve groet, Marian
Geen opmerkingen:
Een reactie posten