Lieve pap,
Dit hadden we niet afgesproken. Jij zou, samen met mama, gaan genieten van je welverdiende pensioen, op de kleine Teun gaan passen en lekker met je filmpjes aan de slag gaan. En nu moeten we afscheid van je nemen. Ik kan het nog steeds niet geloven. Goh, als je eens kon zien hoe druk het is vandaag!
Mama zei altijd: “Je vader? Die is te goed voor deze wereld!” En ze had gelijk. Je bent de allerliefste, allerbeste, meest geweldige vader die ik me had kunnen wensen! Werkelijk alles had je over voor een ander, en vooral voor ons, je gezin.
We mochten, als mama aan het werk was, altijd lang opblijven om ‘The Hulk’ en ‘The A-team’ te kijken; je maakte op zondag altijd Danerolles-croissantjes; je ging altijd mee naar de turnwedstrijden van Odin om alles op film vast te leggen; we gingen samen naar meneer Kroon voor onze orgelles; je bracht me midden in de nacht naar Schiphol als ik weer eens op vakantie ging; je hielp mee met klussen en verhuizen; als een tv of videorecorder stuk was, dan wist jij ‘m te maken; toen ik nog geen autootje had, bracht je me altijd naar mijn huisje in Amsterdam en toen ik een auto ging kopen, ging je met me mee zodat ik geen miskoop zou begaan. En zo kan ik eigenlijk nog wel uren doorgaan.
Ik kan nog steeds niet geloven dat je er niet meer bent. Nooit meer “Ha Postduifje!” als ik binnenkom, nooit meer samen muziek maken, nooit meer op zondag met z’n allen eten, nooit meer.... Ik ga je zo ongelooflijk missen!
Lieve, lieve pap, bedankt voor alles. Ik hou van je.
O ja, ik weet dat je niet in de hemel e.d. geloofde, maar als zoiets wel bestaat, doe je ze daar dan de groeten? Ik weet zeker dat het daar met jouw komst een stuk gezelliger wordt! En blijf maar lekker spelen met de elektriciteit, dan weten we dat je nog altijd in de buurt bent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten