Lieve Bos,
Afscheid nemen van jou is het moeilijkste dat ik ooit in mijn leven heb moeten doen.
42 jaar waren we samen, waarvan bijna 36 jaar getrouwd.
Van al die jaren samen heb ik nog geen seconde spijt gehad.
We hadden het zo goed samen:
een gelukkig huwelijk, een prachtig gezin en een mooie kleinzoon.
Ik wil je bedanken voor je onvoorwaardelijke liefde, je trouw, het er altijd voor me zijn, je humor, je muziek en je steun in een voor mij destijds moeilijke periode.
Bij jou kon ik me zelf zijn, bedankt lieve Bos.
Ik hou van je en ik zal altijd van je blijven houden.
Ik wil besluiten met ’n gedicht dat helemaal bij ons past:
SAMEN KONDEN WE ALLES
SAMEN STONDEN WE STERK
SAMEN WILDEN WE OUD WORDEN
SAMEN:
EEN HEEL EIND ZIJN WE GEKOMEN
MAAR LANG, LANG NIET VER GENOEG
Dag lieve Bos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten