Ton leeft voort....

Ja, Ton leeft voort...niet letterlijk nemen natuurlijk maar hij zal zeker voortleven in onze harten, gedachten en door onze gesprekken.

Dankzij de familie uit Castricum en de archieven van Marian is het mij gelukt de uitvaart van Ton volledig op dit Blog te kunnen publiceren.

Er zal in de toekomst best nog wel eens wat fout gaan met de gepubliceerde filmpjes en geluidsporen maar er wordt hard gewerkt aan een betrouwbare back-up.

Ik heb met Marian afgesproken dat we gewoon door zullen gaan met het uitwisselen van gedachten en gevoelens via deze pagina's. Het is een bekend gegeven dat voor veel mensen het verwerken van verlies soms beter verloopt als je ergens een klankbord hebt gevonden en de ''dingen van je af kunt schrijven''.

Marian, ik vond een prachtige spreuk op een klei-tablet, we gaan met z'n allen aan dat wandelpad werken (je moet die Nordics van Ton dus nog niet weg doen)!



Hoi Bram,

Ik begrijp dat je nog steeds aan het proberen bent om verloren verhalen van het blog op een of andere manier terug te krijgen.
Ik heb wel alle verzonden e-mails over het verloop van Ton zijn ziekte nog.
Ik weet niet of je daar nog wat aan hebt, er zitten ook nog foto's bij van de diverse gebeurtenissen, zoals de foto's op het ijs en foto's van de kerstbrunch.
Laat me maar weten of je er wat van kan gebruiken.

Het is heel stil in huis ondanks dat de kinderen er (bijna) dagelijks zijn.
Ik mis Ton verschrikkelijk en kan het nog steeds niet bevatten dat hij nooit meer terug komt.
De foto's die bij de uitvaart op de muur werden geprojecteerd, zijn door Menno in zo'n elektronisch fotolijstje gezet, zo kan ik de hele dag naar de dia vertoning kijken.
Als je die foto's bekijkt, kun je je niet voorstellen dat die dikke gezellige beer in zo'n korte tijd was afgetakeld, er zaten foto's bij van vorig jaar juni, ongelooflijk hè?

Gisteren (Marian schreef dit al op 4 maart) ben ik voor het eerst na de begrafenis naar het graf geweest, er liggen nog volop bloemen op en die zien er nog zo mooi uit.
Ton ligt er nog steeds alleen, hij heeft het nieuwe veldje daar echt ingewijd.

Zojuist kreeg ik een bizar telefoontje, een vriendelijke man noemde zijn naam en vroeg me of Ton thuis was.
Ik vroeg hem of hij (nog) niet wist dat Ton overleden was, de man schrok zich rot, hij wist van niks.
Hij bleek een oud Fokkercollega te zijn (ene Joop Bos), Ton en hij werkten destijds samen bij Avionica vertelde hij, en Ton had in het verleden weleens een TV voor hem gerepareerd.
Hij noemde nog meer namen van collega,s uit die tijd, maar die zeiden me niks.


OK Bram ik wens je veel succes met het repareren van het Blog, volgens mij is het bijna een dagtaak voor je, en ik hoor wel van je.

Welterusten Marian



Wel, er zit schot in, op het moment van de crash hadden we 105 Blog pagina's en waren er 50 verdwenen.
Ik zit nu alweer op 99 maar voor de laatste heb ik inderdaad jouw hulp nodig.
Gewoon alle mails bewaren en geen computers weg doen dan komt het wel weer goed....!

Marian ik vrees dat je in de toekomst nog wel vaker van die onverwachte telefoontjes zult krijgen.
Heb je ook nog de GSM telefoon van Ton aanstaan? Heel erg schrikken voor iemand die zijn voicemail bijv nog hoort.
Het meest irritante zal wel worden dat er gebeld wordt door Call Centers met aanbiedingen die zij uitsluitend met de Heer Bosman willen bespreken

Het is gewoon een gegeven dat het overlijdensbericht in krant/mail/blog/ niet iedereen op tijd bereikt.
Ik kreeg gisteren nog een vraag van een oud collega wanneer de begrafenis plaats vindt...

Je zal van de VOFE (Vereniging Oud Fokker Employees) nog wel bericht krijgen.

De naam Joop Bos zegt mij ook niet zoveel, ik zal het eens met Gilbert opnemen, (die jongen kent iedereen)

Ja, ik begrijp dat er een geweldige leegte om je heen ontstaat.
Het zijn van die kleine dingen die het grote gemis vaak zo zullen doen opvallen.
Vroeger werd je misschien wel eens boos als je over zijn Nordics struikelde en nu weet je niet of je ze moet wegdoen of zo laten staan..

Ik kan je niet echt adviseren hoe je hier mee om moet gaan, maar zoals je zelf al opmerkte de kinderen en zeker Teun zullen je het beste kunnen opvangen.

Straks gewoon je eigen Blog gaan maken als de Oma-van-Teun-die-bij-de-begrafenis-van-zijn-Opa-was-en-zoveel-plezier-had.......

En....Marian dit is de allermooiste, even klikken op de foto en hij is er gewoon weer...