Ton zijn Requiem door Floor

Lieve Pap

Als Teun later groot is zal ik hem vertellen over jou.

Over dat we elke zondag muziek maakten, jij achter de piano of gitaar en wij zingen.

Over vroeger dat we gingen zwemmen in het Keerpunt. Of hoe jij op zaterdag, op je klompen, de boodschappen deed bij ons achter en je dan zo de tuin in reed met boodschappenkar en al.

Over dat we, toen we al werkten, steevast elke vrijdag een mailtje van jou kregen met de tekst “Thank God it’s Friday, komen jullie nog eten?” En dat we dat dan deden niet omdat het voelde als een verplichting maar als gezelligheid.

Over dat je dan het liefste wilde barbecueën en iedereen mee kon eten want je had toch altijd veel te veel.

Of over Sinterklaas, dat we het spel speelden en er steeds meer vrienden en vriendinnen van ons aanhaakten. Jij won nooit wat, maar genoot zichtbaar van de gezelligheid om je heen.

Over dat je altijd zo enorm trots op ons was en dat liet merken ook. Zelfs al op Teun hoe klein hij ook was.
En over dat je altijd voor ons klaar stond. Trouwens niet alleen voor ons maar voor alles en iedereen. Televisies maken voor kennissen van kennissen, elke zondag naar die oudjes. Veel te goed voor deze wereld zeiden we dan.

Ik zal Teun ook vertellen hoe je er uit zag. 120 kilo met een grote snor en buik. Dat daar op het laatst helemaal niets meer van over was omdat jij zo hard hebt moeten vechten, doet pijn.

Ik zal hem vertellen dat je enorm van het leven hield en dat je er alles aan gedaan hebt om zo lang mogelijk bij ons te blijven.

Lieve pap Als Teun later groot is hoop ik dat ik hem samen met Menno net zo’n fijne jeugd heb gegeven als jij en mama ons hebt gegeven. Een mooie basis met fantastische herinneringen.

Dag lieve pap, ik hou van jou en zal je ontzettend missen.